ม่านบังใจ

สร้อยสนเสียความรู้สึกและผิดหวังลึกๆ เชื่อว่าทั้งสองเป็นแฟนกัน กลับบ้านแล้วก็ยังนั่งซึม สร้อยทองเหน็บว่าทำอย่างกับคนอกหัก ดักคอว่าหรือแอบไปมีแฟนที่ไหนไม่บอกแม่

สร้อยสนบ่นว่ารถติดมาก ตนเหนื่อยและเบื่อ สร้อยทองถือโอกาสตะล่อมว่าทำอาหารกล่องส่งแบบนี้จะได้กำไรสักกี่บาท ถามว่าจะไปทำงานโรงแรมไหมแม่จะคุยกับคุณทัฬห์ให้ อ่อยว่า

“แม่จะฝากให้แกเป็นเลขาให้ รับรองว่าเขาต้องรับแกไว้แน่ๆ แล้วแม่จะสอนวิธีจับคุณทัฬห์ให้อยู่หมัด ทีนี้แกก็จะได้เป็นเจ้าของโรงแรมพฤทธา–นนท์ แค่แกทำตามที่แม่สอน รับรองแกสบายไปทั้งชาติแน่ๆ”

สร้อยสนติงแกมตำหนิว่าทำไมแม่ไม่สอนอะไรดีๆตนบ้าง สอนให้จับผู้ชายแบบนี้มันน่าละอายที่สุดและคนอย่างตนก็ไม่มีวันทำแบบนั้นแน่ เลยถูกสร้อยทองบ่นด่าไปตามประสาตามเคย

ooooooo

วันรุ่งขึ้น เมื่อเฟื่องลดาไปโรงเรียน กานดาถามทันทีว่าเมื่อวานเป็นยังไงบ้าง ตนเป็นห่วงแทบแย่ เขาต่อว่าเรื่องรถหรือเปล่า เฟื่องลดาเล่าอย่างสะใจว่า

“เปล่า เขาแค่ถามฉันว่าทำไมไม่เรียนต่อ เขาจะออกค่าใช้จ่ายให้ ฉันเลยสวนไปหมัดสองหมัด ทีนี้คงไม่กล้ามาตอแยฉันอีกแน่ๆ” กานดาติงว่า ความจริงเขาก็เป็นคนดีนะ อย่างน้อยก็คิดจะรับผิดชอบ “สร้างภาพน่ะสิ ฉันไม่สนหรอก ฉันจะยืนด้วยตัวฉันเอง ตอนนี้ฉันก็เริ่มหางานทำแล้ว”

กานดาบอกข่าวดีว่าเมื่อวานตนโทร.ไปหาพี่รินว่าแกจะไม่ติวต่อแต่จะหางานทำ พี่รินเลยแนะนำที่ที่พี่สาวทำงานอยู่เห็นบอกว่ากำลังต้องการคน แล้วจดที่อยู่ให้เฟื่องลดาติดต่อไป

พอสร้อยทองรู้ว่าเฟื่องลดาจะไปเป็นพี่เลี้ยงเด็กก็แย้งทันทีว่าเหนื่อยเปล่าๆ เด็กๆวุ่นวายจะตาย ยิ่งเป็นลูกคนรวยแบบนี้ด้วย ไปเป็นประชาสัมพันธ์ดีกว่า เฟื่องลดาติงว่าวุฒิตนแค่ ม.6 ใครที่ไหนจะรับไปเป็นประชาสัมพันธ์

สร้อยทองยืนยันว่ามี ถามว่าจำเสี่ยนภได้ไหมเขากำลังอยากได้ประชาสัมพันธ์ สร้อยสนถามว่าเขาทำกิจการอะไรและแม่ไปรู้จักเขาตอนไหน สร้อยทองไม่พอใจที่ถูกซักบอกว่าเป็นเพื่อนฝูงของตน แล้วบอกเฟื่องลดาว่า ถ้าตนฝากรับรองต้องได้แน่ วันๆไม่ต้องทำอะไรแค่แต่งตัวสวยๆยิ้มไปยิ้มมา

สร้อยสนถามแม่ว่าใครบอกแม่ว่าประชาสัมพันธ์เขาทำกันแค่นั้น เลยถูกสร้อยทองเอ็ดอีก

เฟื่องลดากลัวสองแม่ลูกจะทะเลาะกัน ตัดบทว่าตนจะลองไปสมัครเป็นพี่เลี้ยงดูก่อนก็แล้วกัน เพราะพี่รินฝากให้แล้วเห็นว่ามีโอทีด้วยถ้าผู้ปกครองมารับช้า รวมๆแล้วก็ได้เงินพอสมควรจะได้เอามาช่วยน้าสร้อยผ่อนหนี้บ้าน

สร้อยสนถามว่าลดาจะไม่เรียนต่อจริงหรือ ทำงานไปเรียนไปก็ได้นี่ ตนไม่อยากให้ทิ้งการเรียน เฟื่องลดาบอกว่าช่างเถอะ พรุ่งนี้ตนจะลองไปสมัครดู

เฟื่องลดาเดินขึ้นชั้นบนแล้ว สร้อยสนอดพูดกับแม่ไม่ได้ว่าถึงตอนนี้ตนก็ยังไม่อยากเชื่อว่า

คุณลุงจะติดการพนันจนเป็นหนี้เยอะแยะแบบนี้ สร้อยทองไม่พอใจตัดบทว่าง่วง แล้วลุกไปเลย

ooooooo

เฟื่องลดาเดินออกจากโรงเรียนอนุบาลที่ไปสมัครเป็นพี่เลี้ยง โทร.บอกกานดาด้วยความดีใจว่าตนได้งานแล้ว พลางจะข้ามถนนไปอีกฝั่ง ไม่ได้ดูรถจนเกือบถูกรถชน ดีที่ทัฬห์พุ่งเข้ามาดึงหลบได้ทัน

โทรศัพท์เฟื่องลดากระเด็นไป ตัวเธอเซถลาไปอยู่ในอ้อมอกของทัฬห์หน้าซีดตัวสั่น

คนขับรถคันนั้นลงจากรถมาโวยวายว่าเอาแต่คุยโทรศัพท์ถ้าชนตายก็มาโทษคนขับอีก ทัฬห์ปล่อยเฟื่องลดาจากกอด ขอโทษคนขับแทนบอกว่าแกยังเด็ก นี่ก็ตกใจจนตัวสั่นไปหมดแล้ว

เฟื่องลดาหน้าจ๋อยไหว้ขอโทษตะกุกตะกัก คนขับถามทัฬห์ว่าเป็นญาติหรือ พอรู้ว่าไม่ใช่ก็ชม