สวยซ่อนคม

ฟู่กุ้ยยังตามหาเบาะแสเกี่ยวกับอ้ายผิงอย่างไม่ลดละ แฮกเกอร์หนุ่มตระเวนหาข้อมูลจากท่าเรือข้ามฟากจนได้รับคำยืนยันว่ามีเหตุเรือล่มจริงเมื่อหลายเดือนก่อน

เรื่องราวของอ้ายผิงในฮ่องกงเริ่มมีเค้าโครงความเป็นไปได้ ฟู่กุ้ยมุ่งหน้าโรงพยาบาลเซนต์โจเซฟหลังจากนั้นเพราะได้ข้อมูลมาว่าเป็นที่ที่รับตัวผู้บาดเจ็บจากเหตุเรือล่มไปรักษา

ฟู่กุ้ยนำรูปถ่ายกับสำเนาหนังสือเดินทางของอ้ายผิงให้พนักงานในโรงพยาบาลดูแต่ไม่มีใครจำเธอได้ กระทั่งมีพยาบาลคนหนึ่งได้ยินและจำได้เลาๆ

“เดี๋ยวนะคะคุณ...ญาติคนไทยคุณเป็นผู้หญิงใช่ไหมคะ อายุเท่าไหร่...คือฉันจำได้ค่ะ...มีผู้หญิงอยู่คนหนึ่งได้รับอุบัติเหตุครั้งนั้นด้วย...อายุคงยี่สิบต้นๆ สมองเธอเสียหายจนกลายเป็นเจ้าหญิงนิทรานอนไม่รู้สึกตัวแต่ไม่มีใครรู้ว่าเธอเป็นใครมาจากไหนเพราะเธอไม่มีหลักฐานยืนยันตัวตนอะไรติดมากับตัวเลย”

“ใช่คนนี้หรือเปล่าครับคุณพยาบาล”

จบคำก็ยื่นรูปของอ้ายผิงให้ดูชัดๆ พยาบาลสาวนิ่งคิดอึดใจก็พยักหน้า

“ใช่ค่ะ...หน้าเหมือนญาติคุณคนนี้”

“โอ้...งั้นหรือครับ ตายจริง...แล้วตอนนี้เขาอยู่ที่ไหน พาผมไปเจอเขาหน่อยสิครับ”

“ทำเรื่องย้ายตัวออกไปหลายเดือนแล้วค่ะ”

“ไปอยู่ที่ไหนหรือครับ”

“ดูเหมือนจะมีญาติคนไทยมาติดต่อรับไปค่ะ”

พยาบาลสาวหาข้อมูลเรื่องญาติคนไทยให้

ฟู่กุ้ยจนรู้ว่าญาติที่ว่าชื่อจูเจียอิง แฮกเกอร์หนุ่มไม่รอช้าบุกไปแฟลตเล็กๆตามที่อยู่ทันทีแต่ก็คว้าน้ำเหลวเพราะไม่มีคนชื่อเจียอิงอยู่ที่นั่นนานแล้ว...

ขณะที่ฟู่กุ้ยพยายามต่อจิ๊กซอว์ปริศนาเกี่ยวกับอ้ายผิง อ้ายผิงตัวปลอมอย่างเจียอิงซบอกสุ้ยไถ่ด้วยความสนิทเสน่หา โดยมีสายตาของฟานมองมาด้วยความหมั่นไส้ สุ้ยไถ่รู้สึกอึดอัดมากแต่ไม่กล้าปฏิเสธอ้ายผิงเต็มปากเต็มคำ ได้แต่เฉไฉถามฟานถึงซุนหลิงที่หายตัวไปหลังมื้อเย็น

“ซุนหลิงไปนานแล้วค่ะ”

สุ้ยไถ่รู้ทันทีว่าซุนหลิงไปหาแม่กับน้องสาวที่ห้องเช่าเหมือนเคย แต่อ้ายผิงตัวปลอมไม่รู้โพล่งขึ้น

“ให้ออกจากบ้านไปมืดๆค่ำๆทุกวันอย่างนี้ระวังหน่อยนะคะ จะไปใจแตกที่ไหนมาเข้าสักวัน... น้องเป็นห่วง”

ฟานอดไม่ได้โต้แทนซุนหลิง “ก็ถ้าผู้ใหญ่ไม่ทำให้เห็นเป็นตัวอย่าง เด็กมันก็คงไม่ใจแตกกันง่ายๆหรอกค่ะ”

แขวะจบก็ผละไป ทิ้งเจียอิงในคราบอ้ายผิงให้เต้นผาง วีนใส่สุ้ยไถ่เสียงเขียว

“พี่ได้ยินไหมว่ามันหลอกด่าน้อง คอยดูนะ...ถ้าเราแต่งงานมาอยู่ที่นี่เมื่อไหร่น้องจะไล่มันออกเป็นคนแรกเลย”

“แต่อาฟานไม่ได้เป็นคนของพี่ เขาเป็นคนของเหลาไท่”

สุ้ยไถ่ตอกเสียงเรียบ เจียอิงในคราบอ้ายผิงหัวเสีย โวยวาย

“งั้นน้องจะทำยังไงล่ะคะ...สามหาวเถียงไม่ตกฟากแบบนี้น้องรับไม่ได้นะคะพี่”