สวยซ่อนคม
ตอนที่ 6
“ตอนนี้...พี่อ้ายผิงไม่ใช่พี่อ้ายผิงคนเดิมของเราแล้ว”
“พี่หมายความว่ายังไง”
“เรื่องมันซับซ้อนน่ะ...ไว้มีเวลามากกว่านี้แล้วพี่จะเล่าให้ฟัง”
ซุนหลิงตัดสินใจยังไม่เล่าเรื่องความผิดปกติของอ้ายผิงให้น้องสาวรู้เพราะไม่อยากให้คิดมากและไม่อยากให้อีกฝ่ายมองอ้ายผิงไม่ดี ไม่รู้เลยว่าเวลาเดียวกันนั้น...เจียอิงในคราบอ้ายผิงกำลังคลั่งกับความจริงที่เพิ่งได้ยินจากสุ้ยไถ่เรื่องทรัพย์สมบัติตระกูลปึงอาจไม่เป็นของพี่ชายคนโตของตระกูลอย่างเขา แต่อาจเป็นของส่งไห้ผู้เป็นน้องชาย
“นี่ฉันกำลังเดินทางผิดอยู่หรือเปล่าเนี่ย... ทำไม...ทำไมส่งไห้ถึงได้ไปกับอีแก่ เรื่องที่มันสองคนโดนยิงก็มาไม่ถึงหูพี่สุ้ยไถ่...มันอะไร...หรือว่าสองพี่น้องกินใจกัน กำลังแข่งกันแล้วอีแก่มันเข้าข้างส่งไห้...มันยังไงแน่ ถ้าฉันแต่งงานกับพี่สุ้ยไถ่ก็อาจได้มาแต่ตัว ทรัพย์สินทั้งหลายเป็นของส่งไห้เหรอ...ไม่นะ...ไม่ได้!”
ooooooo
เจียอิงในคราบอ้ายผิงเครียดมากเพราะกลัวแผนล่มไม่เป็นท่า กระทั่งหวามาตามไปพบเซียะเนี้ยจึงต้องพยายามเก็บอาการรักษามาดในฐานะคุณหนูใหญ่บ้านอันซิน
เซียะเนี้ยอาการดีขึ้นหลังได้รับยาฉีดจากอ้ายผิงวันก่อน วันนี้เธอเลยได้เซ็นเอกสารมอบอำนาจให้อ้ายผิงลูกสาวคนโตจัดการเรื่องในบริษัทแทน
เจียอิงยังไม่รู้เรื่องนี้ เห็นคุณนายใหญ่บ้านอันซินที่ตนแสนชังอาการดีขึ้นก็เซ็งมากแต่จำต้องปั้นหน้ายิ้มแย้มทักทายตามประสาลูกที่ดี
“สงสัยเพราะยาบำรุงของลูกวันนั้น ม้าเลยกินได้มาก แล้วเป็นไง...ไปกินข้าวกับสุ้ยไถ่...ทำไมถึงกลับเร็ว”
“กินที่บ้านพี่สุ้ยไถ่ค่ะ ไม่ได้ไปข้างนอก ลูกดีใจนะที่ม้าสบายขึ้น อีกหน่อยคงเดินลงไปหาอาปาได้แล้ว”
“ม้าก็คิดอย่างนั้นเหมือนกัน ขอบใจลูกนะ...ต้องมาทนลำบากกับคนแก่แทนที่จะไปไหนมาไหนตามประสา...ลูกช่างกตัญญูจริงๆ”
“ลูกก็ทำตามหน้าที่ที่ควรทำนี่คะ”
“แต่ลูกคนอื่นไม่เห็นมันทำอย่างนี้ อาเสียนมันไม่เอาถ่าน มาหาม้าก็ตอนจะเอาเงิน เจ้าไฉก็...”
“พี่ไฉเขาวุ่นเรื่องงานบริษัท ต้องออกไปกินข้าวกับลูกค้าเกือบทุกวันเลยไม่ค่อยได้มาเยี่ยมม้า”
“อาเน้ย...ม้าก็ไม่เห็นหน้าเลยหมู่นี้”
เจียอิงในคราบอ้ายผิงลอบยิ้มร้าย แกล้งแก้ตัวแทนซูเจ็ง
“อาเน้ยไปเรียนพิเศษค่ะม้า เห็นบอกว่ากำลังจะสอบไล่ กลัวแพ้นังซุนเหมย”
ชื่อซุนเหมยทำให้เซียะเนี้ยนิ่งไปอึดใจก่อนถอนใจยาว “ม้าทำเกินไปหรือเปล่า แม่ของพวกมันก็เคยดูแลหนูมาตลอด ตั้งแต่วันนั้นมันก็ไม่เคยมาขอเงินอีก ที่จริงอาปาก็ขอไว้ให้ส่งเสียเด็ก...ม้าก็ไม่ได้ทำ”
“อย่าคิดมากเลยค่ะ...ใช่ว่าเราจะไม่ให้ พวกมันต่างหากจองหองไม่มาเอง...ม้าจะกลุ้มไปทำไม นังซุนหลิงกับแม่กับน้องมันเหลาไท่บ้านเทียนซั่งก็ดูแลไปแล้ว ม้านั่นล่ะที่ตอนนี้ควรทำใจให้สบายๆจะได้หาย ลูกจะได้ดีใจ”
