สวยซ่อนคม
ตอนที่ 6
เสียนเปลี่ยนน้ำเสียงเป็นตื่นเต้น เจียอิงลอบเบ้หน้าก่อนส่งมือถือตัวเองให้เม่ยหลาน
“ฮาโหล...เม่ยหลาน...เรียบร้อยดีไหม อาตี๋เป็นยังไงบ้าง”
“คุณอ้ายผิงดูแลฉันกับลูกอย่างดี เฮียไม่ต้องห่วง...เฮียสบายดีไหม”
เจียอิงกลัวเสียนพูดมากเรื่องที่ตรังเลยแกล้งดึงมือถือคืนแล้วตัดบท
“โอเคนะพี่...พี่จะได้ไม่ต้องห่วงทางนี้ ฉันจะจัดการให้อย่างดีเชียวล่ะ”
จบคำก็วางสายพร้อมรอยยิ้มมีเลศนัยแต่เม่ยหลานไม่ทันสังเกต มัวกระดี๊กระด๊ากับเงินและมือถือเครื่องใหม่ เจียอิงในคราบอ้ายผิงขอตัวหลังจากนั้น จัดการหักซิมมือถือเบอร์เดิมของเม่ยหลานโยนทิ้งถังขยะทันที โดยไม่รู้เลยว่าวิจัยหัวหน้าฝ่ายบัญชีของบริษัทเดินเรือจะขับรถผ่านมาเห็นเธอโดยบังเอิญ!
ooooooo
หลังเก็บกวาดห้องทำงานสุ้ยไถ่ ซุนหลิงก็ไปเรียนหนังสือกับจินนี่ครูสาวเพื่อนสนิทของสุ้ยไถ่ สองสาวครูลูกศิษย์นั่งอ่านหนังสือบทละครโรมิโอกับจูเลียตกันอย่างเพลิดเพลิน กระทั่งอ่านจบซุนหลิงก็โพล่ง
“รักแท้ก็คงมีแต่ในนิยายเท่านั้นแหละค่ะ หนูว่ามันไม่มีจริงในโลกหรอก”
“ทำไมเธอคิดอย่างนั้นล่ะจ๊ะ”
“ก็มันจริงนี่คะ ครูว่าจะมีจริงๆเหรอคนรักกันมากจนยอมฆ่าตัวตายตามกัน”
จินนี่ยิ้มบางๆก่อนพูดตามประสาคนมีประ– สบการณ์มากกว่า “ก็ไม่แน่นะ คนเรา...รักมากก็ยึดติดมาก บางคนรักมากก็เกลียดมากก็อาจจะฆ่าคนที่รักเพียงเพราะอารมณ์ชั่ววูบก็มี...เหมือนข่าวสมัยนี้ไง”
“งั้นหนูว่าไม่มีความรักกับใครเลยดีที่สุด รักอาปากับม้าก็พอ”
“จ้ะแม่จูเลียตน้อย...เอาล่ะ...การบ้านวันนี้เขียนสรุปย่อเรื่องที่อ่านวันนี้ส่งครูเป็นภาษาอังกฤษหนึ่งหน้านะ”
“หา! ครูกำลังจะฆ่าหนูใช่ไหมคะ”
ซุนหลิงแกล้งโวยขำๆแล้วชวนครูสาวไปกินมื้อกลางวันที่ฟานเตรียมไว้ จินนี่ถามหาสุ้ยไถ่เพื่อนสนิทเพราะไม่เห็นหน้าเขาตั้งแต่เช้า ซุนหลิงอึกอักไม่กล้าบอกว่าสุ้ยไถ่เมาค้าง ได้แต่อ้างส่งๆว่าเขายังไม่ตื่น
จินนี่ทำหน้าเหมือนไม่เชื่อ “ยังไม่ตื่นหรือ...เขาตื่นสายขนาดนี้เชียวหรือ มันเที่ยงแล้วนะ”
ฟานยืนฟังอยู่นานอดไม่ได้โพล่งขึ้น
“นั่นสิคะ...ไม่รู้ว่ามีอะไรครึ้มอกครึ้มใจนักหนาถึงได้ดื่มฉลองหนักจนไม่รู้เนื้อรู้ตัว ร้อยวันพันปีอิฉันก็ไม่เคยเห็น”
คำบอกเล่าซื่อๆของฟานทำให้จินนี่ตาโต เซอร์ไพรส์มากเพราะไม่เคยเห็นสุ้ยไถ่เมาหนัก ยิ่งได้ยินแม่บ้านเก่าแก่บอกว่าเขาดื่มฉลองยิ่งประหลาดใจเพราะไม่มีวี่แววมาก่อน พลันก็นึกได้ว่าเพื่อนหนุ่มอาจมีข่าวดีกับอ้ายผิงเพราะเคยเห็นทั้งคู่ควงกันไปเที่ยว ซุนหลิงได้แต่ยิ้มเจื่อนพูดไม่ออกเพราะคิดว่าเรื่องระหว่างเขากับพี่สาวซับซ้อนกว่าที่คิด...
ooooooo
