สวยซ่อนคม

สุ้ยไถ่ไม่มีเวลาคิดเรื่องอ้ายผิงนานเพราะมีเรื่องส่งไห้กับเหลาไท่ให้หัวเสียแทน เหลียงซึ่งรู้เรื่องทั้งหมดจากง้วนรีบโทร.ตามนายคนใหญ่แต่เช้าให้มาคุยกันที่บริษัท

ตระกูลปึงไม่ได้มีแค่ธุรกิจเดินเรือที่ทำร่วมกับตระกูลฟัง แต่มีธุรกิจอื่นอย่างบริษัทอสังหาริมทรัพย์ซึ่งเวลานี้สุ้ยไถ่เลือกให้เหลียงพาง้วนมาคุยด้วย และทันทีที่รู้เรื่องส่งไห้กับเหลาไท่ถูกลอบฆ่า นายคนใหญ่ตระกูลปึงก็ชกง้วนโครมใหญ่!

“กูบอกมึงแล้วใช่ไหม ถ้าย่ากับน้องกูเป็นอะไรแม้แต่ปลายผม กูจะเอามึงตาย”

เหลียงต้องยั้งไว้ “นี่มันก็แทบตายแล้วนายคนใหญ่ แทนที่เราจะฆ่าไอ้ง้วนสู้คิดเรื่องจะรับมือคนบงการดีกว่า”

คำพูดของเหลียงทำให้สุ้ยไถ่ได้สติ โพล่งถามง้วนเสียงเข้ม

“นายน้อยให้แกปิดเรื่องนี้ใช่ไหม”

“ทั้งนายน้อยและคุณท่านครับ ผมก็ไม่รู้จะทำยังไง...บอกก็โดน ไม่บอกก็โดน”

“มึงไม่ต้องแก้ตัว มึงรับเงินจากใครก็ต้องฟังคำสั่งคนนั้น บอกมา...ย่ากูถูกยิงได้ยังไง”

ง้วนเล่าอย่างละเอียด สุ้ยไถ่ฟังหน้าเครียดก่อนหันไปปรึกษาเหลียงผู้ช่วยคนสนิท

“เฮียเหลียงคิดว่ายังไง”

“งานนี้ผมว่าหนีไม่พ้นตระกูลฟังเพราะถ้าเขาล้มคุณท่านได้ เรื่องอื่นก็ไม่มีปัญหา”

“แต่ตระกูลฟังไม่มีใครแล้วนะ เจ้าสัวไม่สบาย คุณนายใหญ่นอนป่วย เสียนก็ไม่เป็นโล้เป็นพาย หนี้สินเต็มตัวเอาตัวไม่รอด ไฉก็เพิ่งเข้าไปช่วยที่บริษัท ส่วนอ้ายผิง...ก็เป็นผู้หญิง”

“ชายหญิงไม่สำคัญถ้าสมองมีก็ทำทุกอย่างได้ นายคนใหญ่เท่านั้นที่รู้ดีกว่าทุกคนว่าใครเป็นยังไง...”

ooooooo