สวยซ่อนคม
ตอนที่ 6
อ้ายผิงจับให้ดูเป็นตัวอย่างหลายครั้ง เด็กหญิงซุนหลิงพยายามทำตามแต่ทำไม่ได้สักที
“โอ้ย! ทำไมมันยากจัง แต่จับแบบนี้หนูก็พุ้ยข้าวกินได้นะ”
“ก็ใช่...เราใช้ตะเกียบเป็นแต่จับไม่ถูกไง นิ้วหัวแม่มือกับนิ้วชี้ต้องจับตะเกียบด้านบนแบบนี้ ส่วนอีกสามนิ้วรองรับอันล่างเข้าไว้ ทำแบบนี้บ่อยๆเดี๋ยวมันก็ชินเองจ้ะ”
ภาพความทรงจำในอดีตทำให้ซุนหลิงนิ่วหน้า อ้ายผิงเคยเข้มงวดและเอาจริงเอาจังกับเธอเสมอเรื่องท่าทางจับตะเกียบแต่ทำไมเวลานี้เจ้าตัวถึงจับผิดเสียเอง ซุนหลิงดึงตัวเองจากอดีตและคงสะระตะเรื่องราวต่างๆอีกนานหากฟานจะไม่โผล่มาคุยด้วย
“โดนนายคนใหญ่ไล่ออกมาเหรอ”
ฟานถามเพราะเห็นว่าสุ้ยไถ่นั่งคุยกับอ้ายผิงในห้องนั่งเล่น ซุนหลิงส่ายหน้า
“เปล่าจ้ะ...ฉันเหมือนเป็นส่วนเกินน่ะ เลยออกมาเอง”
“งั้นก็ยังไม่อิ่มล่ะสิ ไปๆ...เดี๋ยวฉันไปหาอะไรให้กินในครัว”
“โอ๊ย! ไม่ต้อง...ฉันอิ่มแล้วเจ๊ เจ๊อยากให้ฉันอ้วนเป็นหมูตอนรึไง”
“ผอมเป็นก้างปลาทูเดินได้ขนาดนี้ มานี่...ตามฉันมา...คุณท่านกลับมาจะได้ดีใจว่าเลี้ยงเธอดีจนมีน้ำมีนวลได้”
พูดจบก็ลากตัวซุนหลิงเข้าครัว ระหว่างทางผ่านสวนดอกไม้ก็อดบ่นถึงเหลาไท่ไม่ได้
“เมื่อไหร่จะกลับกันมาเสียทีก็ไม่รู้...เฮ้อ”
“นั่นสิ...ฉันก็ตัดดอกไม้ไปปักแจกันที่ห้องนอนคุณท่านแทบทุกวันเลย คุณท่านชอบกุหลาบ”
ฟานพยักหน้าก่อนเอ่ยถึงเหลาไท่ตามประสาคนสนิทที่อยู่ด้วยกันมานาน
“คุณท่านเป็นคนที่ทำงานจริงจังมาก นึกจะไปก็ไปจะมาก็มา ไม่มีใครบอกได้ว่าคุณท่านจะกลับมาเมื่อไหร่”
ซุนหลิงไม่ได้พูดอะไรหลังจากนั้น ฟานก็ไม่ได้พูดอะไรถึงเหลาไท่อีกแต่ชวนเม้าท์เรื่องส่งไห้กับอ้ายผิงแทน
“ฉันว่านะ...ที่คุณท่านพานายน้อยไปด้วยคราวนี้คงเพราะสงสารที่ต้องอกหักจากคุณหนูอ้ายผิงนั่นแหละ”
ฟานเม้าท์อย่างมันปาก ยิ่งพูดถึงอ้ายผิงยิ่งของขึ้นเพราะหมั่นไส้อีกฝ่ายเป็นทุน
“ไม่นึกเลยว่าอีจะเป็นคนใจโลเลขนาดนี้ เดี๋ยวจี๋จ๋าคนน้องแล้วก็มารักกับคนพี่ คุณหนูอ้ายผิงกลับมาคราวนี้ ไม่น่ารักเลย ทำตัวเหมือนผู้หญิงฝรั่ง
ถึงเนื้อถึงตัวผู้ชาย...พูดก็พูดใครจะไปอดใจไหว”
ซุนหลิงอ้าปากค้าง ไม่คิดว่าจะได้ยินคำพูดทำนองนี้จากปากแม่บ้านเก่าแก่อย่างฟาน แต่มีหรืออีกฝ่ายจะแคร์ เตือนเธอให้ทำตัวดีๆอย่าเลียนแบบพฤติกรรมของพี่สาวคนละแม่
“อีกหน่อยถ้าเธอไปบ้างอย่ากลับมาแล้วเป็นอย่างนี้เชียวนา...มันน่าเกลียด”
“เจ๊พูดอะไร...คนอย่างฉันแค่ได้ไปเรียนต่อก็ถือว่าเป็นบุญหัวมากแล้ว”
“จริงๆนาอาซุนหลิง...บางทีฉันยังคิดเลยว่าคุณหนูอ้ายผิงผีเข้าหรือเปล่า หน้าตาน่ะใช่อยู่หรอกแต่พูดจาท่าทางไม่เหมือนเดิมเลย นี่ไม่กล้าคิดเลยนะว่าเกิดนายคนใหญ่แต่งงานด้วยขึ้นมาจริงๆ ฉันจะทำยังไง ฉันว่าฉันรับไม่ได้แน่ๆ”
ooooooo
