สวยซ่อนคม

เหลาไท่มองบ้านไม้สักสองชั้นกลางป่ายางตาเป็นประกาย แปลกใจไม่น้อยที่หลานชายรู้จักที่นี่ ส่งไห้ดีใจที่ย่ามีความสุข เฉลยว่าง้วนเป็นคนบอกประวัติบ้านหลังนี้

“บ้านหลังนี้เป็นบ้านเก่าของเหลาไท่”

“ใช่...ตั้งแต่ปู่เธอมาบุกเบิกเดินเรือที่นี่”

“ผมเลยคิดว่าเหลาไท่ควรมาพักฟื้นอยู่ที่นี่ ...จะได้หายไวๆและปลอดภัย”

“แล้วง้วนไปไหน”

“กลับไปกรุงเทพฯตามที่เหลาไท่สั่งไงครับ”

ส่งไห้จงใจส่งง้วนกลับกรุงเทพฯ ทั้งไปซื้อยาจีนให้เหลาไท่และไปหยั่งเชิงท่าทีของสุ้ยไถ่ แต่ไม่ทันได้ทำตามสั่ง ง้วนก็ถูกลูกน้องเหลียงพาตัวไปพบ...

ซูเจ็งแพ้ท้องหนักขึ้นเรื่อยๆ เด็กสาวมีอาการง่วงนอนตลอดเวลาและเหม็นอาหารแทบทุกชนิดในบ้าน เหล่าคนใช้โดยเฉพาะป้อเจ๊แม่บ้านเก่าแก่ลอบสังเกตอาการคุณหนูเล็กด้วยความสงสัยแต่ก็ไม่มีใครกล้าถามเพราะซูเจ็งมักจะเฉไฉกลบเกลื่อนว่าไม่สบาย...เป็นแค่โรคกระเพาะ!

ooooooo

ฟู่กุ้ยไม่ละความพยายามตามหาข้อมูลของอ้ายผิง หลังได้ข้อมูลจากอดีตเพื่อนฝึกงานว่าเธออาจเป็นผู้ประสบอุบัติเหตุเรือล่มเมื่อหลายเดือนก่อนรวมถึงข้อมูลจากพยาบาลโรงพยาบาลเซนต์โจเซฟที่ว่ามีผู้หญิงชื่อเจียอิงรับสมอ้างเป็นญาติรับเธอไปอยู่ด้วย เขาก็รีบนำข้อมูลทั้งหมดไปปรึกษาเพื่อนตำรวจ

เพื่อนตำรวจของฟู่กุ้ยยืนยันตามฐานข้อมูลตรวจคนเข้าเมืองว่าอ้ายผิงยังไม่ได้ออกจากฮ่องกง ส่วนข้อมูลของผู้หญิงชื่อเจียอิงนั้นไม่มีในฐานข้อมูล ฟู่กุ้ยหนักใจมาก กระทั่งเจอหลินลู่หลานถึงได้ใจพองโตตอนที่เธอบังเอิญเห็นภาพของอ้ายผิงในมือถือของเขา

หลินลู่หลานไม่เคยเห็นหน้าอ้ายผิงแต่จำได้เลาๆว่าตนเองยังอยู่ในโรงพยาบาลเซนต์โจเซฟช่วงเกิดอุบัติเหตุเรือล่ม ฟู่กุ้ยตื่นเต้นมากซักไซ้ข้อมูลจากเธอ

“จริงด้วย...พี่ก็ลืมเธอไปเลย งั้นช่วยดูหน่อยสิ...มีผู้หญิงคนนี้ประสบอุบัติเหตุมาที่โรงพยาบาลด้วยหรือเปล่า...พี่ไปถามเจ้าหน้าที่โรงพยาบาลบอกว่ามีผู้หญิงรุ่นราวคราวเดียวกับผู้หญิงคนนี้แต่ไม่มีหลักฐานยืนยันตัวตนว่าเป็นใคร มีญาติคนไทยชื่อเจียอิงมารับเอาตัวไป”

ชื่อเจียอิงทำให้ลู่หลานชะงัก แผลอกหักที่ยังไม่หายทำให้เธอรู้สึกไม่ดีต้องขอตัวดื้อๆ ฟู่กุ้ยงงมาก ได้แต่มองตามอดีตพยาบาลสาวที่ตนหลงรักจนลับตาก่อนจะโทร.รายงานเรื่องทั้งหมดกับเหลียง

เหลียงรับรู้เรื่องง้วนขึ้นมากรุงเทพฯจึงส่งลูกน้องไปพาตัวมาพบ และวันเดียวกันนั้นเขาก็ส่งข่าวเรื่องอ้ายผิงให้สุ้ยไถ่รู้ด้วย โดยเฉพาะข้อมูลสำคัญจากตำรวจว่าอ้ายผิงยังอยู่ในฮ่องกง

สุ้ยไถ่ฟังแล้วนิ่วหน้า “จะเป็นไปได้ยังไง...พาสปอร์ตอ้ายผิงแอ็กทีฟครั้งล่าสุดอยู่ที่ฮ่องกง”