นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    เพลงรักเพลงปืน

    SHARE

    หลวงตาบุญมีกิจนิมนต์ไปงานขึ้นบ้านใหม่เศรษฐีในหมู่บ้านโดยมีหินกับหาญตามไปด้วย มัคนายกผวนเห็นดังนั้นก็อดเปรยถึงเศรษฐีเจ้าของบ้านที่ถวายเงินปัจจัยซ่อมแซมสีโบสถ์เป็นเงินก้อนโตไม่ได้

    “อย่าไปเห็นแก่ปัจจัยเลยมัคนายก สีมันจะเก่าจะลอกมันไม่ใช่สิ่งสำคัญ สาระของโบสถ์คือเป็นที่ทำศาสนกิจ ถ้าโบสถ์ใหม่สีสวยแต่ไม่มีพระไม่มีญาติโยมเข้าไปใช้แล้วมันจะมีประโยชน์อะไร หัวใจของวัดอยู่ที่สั่งสอนอบรมให้ญาติโยมเป็นคนดีอยู่ในศีลในธรรมไม่ใช่ศาสนวัตถุ”

    มัคนายกผวนพยักหน้ารับ เช่นเดียวกับสัปเหร่อฉุย ดินกับดำที่เชื่อฟังและศรัทธาคำสอนหลวงตาบุญเสมอมา

    เปรียวกับบัวบานหอบตะกร้าผักไปขายที่ตลาดเช้าวันเดียวกัน กลุ่มโจรปริศนาเฝ้ารออยู่แล้วและจัดการปิดตลาดและปล้นพวกชาวบ้าน

    “ใครไม่อยากตายอย่าโผล่หัวขึ้นมา...นี่เป็นการปิดตลาดปล้นโว้ย!”

    เสียงปืนกราดยิงขู่พวกชาวบ้านกลางตลาดดังถึงรถคณะหลวงตาบุญ หินกับหาญเบิกตาโพลงก่อนควักปืนพกของตัวเองตามไปดูเหตุการณ์ทันที

    เปรียวกับบัวบานก็รีบหาที่กำบัง ควักปืนที่ต้องพกติดตัวเสมอหลังการตายของก้านมาเตรียมพร้อม

    สองสาวมองหน้ากันเครียดๆเพราะไม่รู้ว่ากลุ่มโจรอยู่ทางไหน แต่ไม่ทันได้ปรึกษากันก็มีศพชาวบ้านล้มตึงตรงหน้า!

    แป๊ะอ้วนพ่อค้าในตลาดที่สองสาวรู้จักดีนั่นเองที่ถูกพวกโจรยิงตาย บัวบานถึงกับตะลึง

    “แป๊ะอ้วนตายแล้วพี่เปรียว...ถูกยิง”

    “แป๊ะอ้วน...เฮ้ย...นี่มันอะไรกันวะ โจรปล้นตลาดกลางวันแสกๆหรือ...ปล้นทำไม”

    “จะอยากรู้ไปทำไม มันมีปืนเราก็มีปืน”

    “สองกระบอกสู้โจรทั้งฝูงนี่นะ”

    “แล้วพี่จะทำยังไง นอนให้มันยิงหรือ”

    “เออ...สู้ก็สู้วะ!”

    ขาดคำเปรียวก็สวมบทสาวห้าวยิงปืนสู้พวกโจร บัวบานช่วยเต็มที่แต่ก็อดหวั่นไม่ได้

    “พี่เปรียว...พวกโจรมีเป็นฝูง เรามีแค่ปืนสองกระบอก...ไหวหรือ”

    “แล้วจะให้ทำยังไง อยู่เฉยๆให้มันยิงหรือ”

    “นึกถึงสิ่งศักดิ์สิทธิ์ นึกถึงหลวงตาบุญเถอะ

    พี่เปรียว ขอให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ส่งใครก็ได้...มาช่วยเรา!”

    ooooooo

    หินกับหาญช่วยเปรียวกับบัวบานไล่พวกโจรปริศนาออกจากตลาดจนได้ กระนั้นพวกชาวบ้านก็บาดเจ็บและล้มตายเป็นจำนวนไม่น้อย เมื่อเสี่ยภุชงค์รู้เรื่องก็แสยะยิ้มร้าย แผนของตนไม่ได้ผลตามคาดคือฆ่าเปรียวได้ก็จริง แต่อย่างน้อยก็ทำให้พวกชาวบ้านขวัญผวาและคิดได้ว่าใครใหญ่จริงในบ้านโคก

    “ใช่...นี่ถ้าหลวงตาบุญไม่พรวดพราดเข้ามาแบบถูกที่ถูกเวลาการปิดตลาดปล้นจะสมบูรณ์แบบกว่านี้”

    เสี่ยภุชงค์สะใจมาก หันสั่งปอกหนึ่งในสี่สมุนเอก

    “คืนนี้...เอ็งเอาเงินค่าตัวไปจ่ายแล้วส่งพวกจากซุ้มมือปืนลงเรือไปส่งท่าเมืองปทุมให้พวกมันแยกย้ายกลับซุ้ม”

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    ขำกรามค้าง “แม็ค-แจ็คกี้” แฉเบื้องหลัง แสนทุลักทุเล ใน “นางฟ้าอสูร”

    ขำกรามค้าง “แม็ค-แจ็คกี้” แฉเบื้องหลัง แสนทุลักทุเล ใน “นางฟ้าอสูร”
    21 ต.ค. 2564

    08:45 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันพฤหัสที่ 21 ตุลาคม 2564 เวลา 10:35 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์