ปีกหงส์
ตอนที่ 13
ทินภัทรยังยืนขุ่นเคืองอยู่หน้าต้นไม้หลังจากทุบทำลายรอยสลักรูปหัวใจที่เขากับลินินทำไว้ด้วยกัน
เจ้าแสงแก้วเดินหัวเราะร่วนเข้ามาบอกเขาว่าน่าเสียดายที่ไม่ได้เข้าไปส่งปรางด้วยกันแล้วเอารูป ท่านผู้ว่าฯให้นาฬิกาหรูแก่ลินินให้เขาดู เขาขอร้องอย่าเอาเรื่องคนอื่นมาเล่าเขาไม่อยากรับรู้ เจ้าแสงแก้ว เหลือบเห็นรูปหัวใจที่มีชื่อสิโรจน์กับลินินสลักไว้ที่ต้นไม้ก็ชมว่าน่ารักกันจัง เขากลับบอกว่าน่าเกลียดมากกว่า
“เดี๋ยวค่ะ คือแสงแก้วกำลังงงสองคนนั้นมาสลักหัวใจใส่ชื่อคู่กันบนต้นไม้นี่ตอนไหนกันนะ โถ มิน่าสิโรจน์ที่กำลังเบิกบานถึงสลดขนาดนั้น ตอนที่ผู้ว่าฯเข้ามา”
“พอที” ทินภัทรเริ่มเดือดปุดๆ เจ้าแสงแก้วยังไม่ยอมหยุดเห็นต้นไม้ช่วงที่ถูกทำลายมีร่องรอยหัวใจลางๆ
“แล้วนี่อะไรคะคล้ายรูปหัวใจ แต่ทำไมโดนอะไรมาขีดข่วน”
“ไปกันได้แล้วครับ” ทินภัทรพูดจบเดินลิ่วกลับไปที่รถ เจ้าแสงแก้วยิ้มพอใจรีบเดินตาม ขณะทั้งคู่กำลังจะขึ้นรถ ท่านผู้ว่าฯขับรถโดยมีลินินนั่งข้างมาจอดรถถามเขาว่ากระหนุงกระหนิงอะไรกันอยู่ เจ้าแสงแก้วเล่าว่าทินภัทรมาดูต้นไม้สลักรูปหัวใจ เขารีบตัดบทกลัวเธอจะพูดอะไรมากไปกว่านี้ เชิญท่านผู้ว่าฯตามสบาย เจ้าแสงแก้วไม่เห็นสิโรจน์มาด้วยก็ถามหา ได้ความว่าเขาเกิดอุบัติเหตุนิดหน่อย
“และลินินก็เปลี่ยนใจอยากไปทานนอกบ้านกับผมตามลำพัง ให้สิโรจน์กินกับปราง”
“แหมน่ารักมาก สงสารสิโรจน์จังนะคะ”
ลินินเร่งให้ท่านรีบไปเพราะหิวมาก ท่านปฏิบัติตามเธอว่าไม่มีอิดออด เจ้าแสงแก้วเห็นสีหน้าไม่สู้ดีของทินภัทรจงใจพูดยั่วประสาทว่าท่านผู้ว่าฯเอาอก เอาใจลินินราวกับเธอคือนางพญา ยิ่งทำให้เขาหัวเสียมากขึ้น...
สิโรจน์ขับรถออกจากบ้านเชิงดอยด้วยอารมณ์พุ่งพล่าน เจอรถของทินภัทร แล่นขวางหน้าบีบแตรไล่อย่างไร้มารยาท เจ้าแสงแก้วหันไปเห็นก็ร้องเอะอะว่านั่นสิโรจน์ ทินภัทรกำลังอารมณ์บูดไม่แพ้กันจากเห็นต้นไม้ถูกสลักรูปหัวใจมีชื่อสิโรจน์กับลินินคล้องเกี่ยวกันก็เลยไม่ยอมให้แซง สิโรจน์เจ็บใจเร่งเครื่องจี้ท้าย ทินภัทรบอกเจ้าแสงแก้วให้เกาะแน่นๆก่อนแกล้งเบรกรถกะทันหัน สิโรจน์เบรกไม่ทันชนท้ายโครมหน้ากระแทก
“มันจงใจแกล้งกันนี่นา” สิโรจน์พุ่งมากระชากประตูรถข้างคนขับออก ทินภัทรที่พร้อมจะมีเรื่องลุกพรวด สิโรจน์โวยวายมาแกล้งกันทำไม ทินภัทรเตือนว่าอย่ามากำแหงเขาก็แค่ไอ้ลูกหมามีปัญญาแค่เห่าหอน
“เบรกรถให้ชนท้ายจะเอายังไง”
ทินภัทรต่อยสิโรจน์หงายเงิบแทนคำตอบ แล้วตามเข้าไปซ้ำอีกสองหมัดซ้อน เจ้าแสงแก้วต้องเข้ามาดึงแขนเขาขอร้องให้พอได้แล้ว สิโรจน์ยังปากดีไม่เลิก ยืนกรานจะไม่จ่ายค่าเสียหายให้เขาเนื่องจากเขาจงใจให้ตนชนท้ายเอง เจ้าแสงแก้วขอร้องสิโรจน์ให้หยุดพูดและกลับไปขึ้นรถ
“แต่ก่อนไปขอบอกให้รับรู้ว่าผู้ว่าฯคนนั้นกำลังแย่งแฟนผมอย่างหน้าไม่อาย”
“คุณสิโรจน์เป็นแฟนกับคุณลินินตอนไหนเหรอคะ”
“หลักฐานมี ถ้าใครเดินเข้าไปใกล้บ้านเชิงดอยของคุณลินินจะเห็นต้นไม้แห่งความรักของผมกับเธอ มีหัวใจของผมกับเธอเกี่ยวพันกัน สลักชื่อเราสองคน...” สิโรจน์โม้ไม่ทันจบโดนหมัดตรงของทินภัทรเข้าที่ครึ่งปากครึ่งจมูกเลือดกำเดาทะลัก เจ้าแสงแก้ว
ปรามเขาอีกครั้งให้พอได้แล้ว
“ผมรักลินิน...ผมรักลินินได้ยินไหม เรารักกัน นี่กำลังจะไปตามหาเธอที่ร้านอาหาร”
เจ้าแสงแก้วเห็นทินภัทรจะเข้าไปเอาเรื่องสิโรจน์อีก รีบคว้าแขนไว้เตือนว่าไปทำร้ายเขามากๆ ใครจะเข้าใจผิดคิดว่าเขาหึงหวงลินิน ทินภัทรได้สติควักหยิบเงินปึกหนึ่งออกมาวางบนกระโปรงรถสิโรจน์
“เงินสิบล้านที่หลอกปล้นน้องสาวฉันไปคงไม่มีเหลือแล้ว นี่ค่ารักษาแผลของนายไอ้ลูกหมาไร้สำนึก” ด่าเสร็จทินภัทรกลับไปขึ้นรถ สิโรจน์ตะโกนไล่หลังอิจฉาใช่ไหมที่พวกเรารักกัน
ooooooo
