นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    ปีกหงส์

    SHARE

    ขณะท่านผู้ว่าฯขับรถพาลินินกลับจากกินข้าว บอกอย่างไม่อ้อมค้อมว่าอยากสนิทสนมกับเธอ ให้มากกว่านี้ เธอยินดีไม่ขัดข้อง ท่านมีงานใหญ่มาก ของภาคเหนือที่จะต้องไปเป็นประธานจึงอยากเชิญเธอร่วมงานด้วย

    “ยินดีค่ะ”

    “ผมดีใจมาก ผมมาหาลินินบ่อยๆได้ไหมครับ”

    “ได้สิคะ ถ้าลินินว่าง” ลินินมีไมตรีให้ท่านเหมือนที่ทำกับทุกคนเพราะชอบให้มีคนมาห้อมล้อม...

    เมื่อเห็นสมควรแก่เวลา ทินภัทรไหว้ลาเจ้าแม่ โดยไม่ลืมขอบพระคุณที่เลี้ยงอาหารอร่อยๆ เจ้าแสงแก้วจะเดินไปส่งเขาที่รถ เขาส่ายหน้าไม่ต้องไปส่ง พาเจ้าแม่ เข้าบ้านดีกว่า เธอก็เลยยืนส่งเขาตรงนั้น ยกมือบ๊ายบายให้ เขาโบกมือตอบแล้วเดินออกไป ตลอดเวลามีเจ้าแม่จับตาดูอยู่ ครั้นได้อยู่ตามลำพังแม่ลูก เจ้าแม่ถามเจ้าแสงแก้วว่าคิดอย่างไรกับเขาแค่ไหน เธอยอมรับว่าชอบเขามาก ชอบมาตั้งแต่สมัยเรียนด้วยกันแล้ว

    “และเขาก็ชอบลูก แต่กลับไปหมั้นกับเพื่อนของน้องสาว ตอนนี้กลับมาสนิทสนมกับลูกใหม่อีกครั้ง เขาจะไปมีใจให้ใครอื่นอีกไหม”

    “เอ่อ แสงแก้วไม่แน่ใจค่ะ”

    “นั่นสิ เขาดูนิ่งเกินไปจนเดาใจเขายากนะ แม่ว่าเขามีอะไรในใจบางอย่าง”

    “เขาเสียน้องไปแบบแย่ๆกะทันหัน และกำลังจะเสียแม่ไปทั้งที่แม่ของเขายังมีลมหายใจ แต่อยู่เหมือนตายทั้งเป็น มันโหดร้ายมากนะคะเจ้าแม่”

    “น่าสงสาร แสงแก้วกำลังพยายามปลอบใจเขาใช่ไหมลูก”

    แสงแก้วยอมรับว่าใช่ แต่ทินภัทรเปลี่ยนไปจากคนที่สงบนิ่งกลายเป็นคนฉุนเฉียวในบางครั้งซึ่งเธอคิดว่าไม่น่าเกี่ยวกับเรื่องแม่และน้องสาวของเขา มันอาจจะเกี่ยวกับผู้หญิงที่ชื่อลินิน แม่ม่ายสองพันล้านที่ทั้งสวยและมีเสน่ห์ เดินไปทางไหนผู้ชายหันมอง เป็นตาเดียวกัน เจ้าแม่หวังว่าทินภัทรคงไม่รวมอยู่ในพวกนั้นด้วย

    “แสงแก้วยังไม่ทราบแน่ชัดค่ะว่าเขาเกลียดเธออย่างที่เขาพูดหรือปิดบังความจริงอะไรอยู่”

    “เขาบอกลูกว่าเขาเกลียดเธอเหรอ แม่เห็นแต่ผู้ชายทุกคนอยากบอกว่าหลงเธอทั้งนั้น”

    “ตอนนี้ทั้งสิโรจน์และผู้ว่าฯที่ภรรยาเพิ่งเสียไปค่ะ กำลังติดพันเธออยู่”

    เจ้าแม่มองออกว่าเจ้าแสงแก้วกำลังหวั่นไหวเรื่องลินินกับทินภัทรจึงปลอบว่าคนเรามาพบกันไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่ถูกลิขิตมาแล้ว อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด ทำใจให้มั่นคงไว้ เจ้าแสงแก้วรับคำแต่ในใจยังคงหมกมุ่นเรื่องนี้ไม่เลิก

    ooooooo

    ทินภัทรกลับบ้านไปเยี่ยมแม่ ท่านเห็นเขามาก็ยิ้มดีใจ เขาบอกท่านว่าไม่ได้ไปไหนไกลวนเวียน อยู่แถวนี้เอง บ้านเรามีหลายหลังก็เลยต้องแวะเวียนไปดูบ่อยๆ 

    ทักทายแม่จนหายคิดถึง ทินภัทรไปที่ห้องนอนตัวเองเจอขวัญกำลังหยิบผ้าปูที่นอนที่มีรอยเลือดสองหยดออกมาคลี่ก็ไม่พอใจเข้าไปกระชากผ้าผืนนั้นจากมือ สั่งไม่ให้มายุ่งกับมันเด็ดขาด เธอทั้งงงและตกใจ

    “เอ่อ ขวัญไม่ได้ตั้งใจจะยุ่งกับผ้าผืนนี้ค่ะ แต่คุณทินไม่อยู่นานไม่ทราบว่ากลับมาตอนไหน ขวัญถอดผ้าปูไปซักเกือบหมด ขวัญกำลังจะปูที่นอนให้ค่ะ เลยหยิบผืนนี้มา”

    “ทีหลังห้ามหยิบ”

    “แต่มันมี...”

    “หยุดพูด อย่ามายุ่ง” ทินภัทรพับผ้าปูที่นอนผืนนั้นอย่างดีแล้วเก็บใส่ตู้ ขณะที่ขวัญได้แต่มองงงๆ...

    ลินินอยากรู้เรื่องปรางทิพย์หายไปไหนมาเมื่อคืน เข้าไปถามถึงในห้องนอน ปรางทิพย์เล่าว่าพี่ทินพาไปหาแม่มา ลินินซักอีกว่าเจอท่านแล้วเป็นอย่างไรบ้าง เธอกับแม่เข้าใจกันดีแล้ว บางทีตอนใกล้คลอด เธออาจกลับไปอยู่กับท่าน ท่านบอกว่าจะดูแลเธอกับลูกให้ดีที่สุด ลินินดีใจกับเธอด้วย แล้วเรื่องแมคจะว่าอย่างไร

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    รู้จัก "ป๊อปปี้ บุญญิสา" ในบท "ริต้า" สาวนักฆ่าสุดเซ็กซี่ ใน "เกมล่าทรชน"

    รู้จัก "ป๊อปปี้ บุญญิสา" ในบท "ริต้า" สาวนักฆ่าสุดเซ็กซี่ ใน "เกมล่าทรชน"
    4 ธ.ค 2564

    05:46 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันเสาร์ที่ 4 ธันวาคม 2564 เวลา 13:19 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์