นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    ปีกหงส์

    SHARE

    “แม่บอกเลิกเขาแทนปรางให้แล้วค่ะ”

    “ก็ดีนะ ในที่สุดเธอยังมีแม่คอยปกป้อง แต่ฉันไม่มีใครสักคน ไม่มีเลยไม่มีจริงๆ คนทั้งหลายที่มาห้อมล้อมฉันล้วนไม่จริงใจ เขาอยากได้แค่ร่างกายของฉัน หมดสวยเมื่อไหร่พวกมันก็หมางเมินลืมฉันหมด”

    “ปรางค่ะ ปรางจะดูแลปกป้องคุณลินินค่ะ”

    “พูดบ้าๆ นายทินภัทรเพิ่งด่าฉันเหมือนหมูเหมือนหมาเมื่อวันก่อนว่าฉันเอาเธอผู้เป็นที่รักของเขามารับใช้”

    ปรางทิพย์เถียงแทนว่าพี่ทินไม่ใช่คนแบบนั้น ลินินยืนยันว่าเป็นแถมเป็นมากกว่าที่เธอคิดและเขาเห็นตนเป็นนางแพศยาชั่วร้ายคลั่งผู้ชายทุกคน เธอหาว่าลินินคิดมากไปเอง ลินินไม่พอใจที่เธอปกป้องเขา เห็นเขาวิเศษจนไม่น่ามาเกิดบนโลกใบนี้ น่าจะไปเกิดบนสวรรค์ห้อมล้อมด้วยนางฟ้า ปรางทิพย์พยายามอธิบายว่าไม่ได้คิดขนาดนั้น ลินินยิ่งเดือด ด่าทินภัทรว่าเป็นแค่หมาขี้เรื้อน

    “คุณลินินคะ!!” ปรางทิพย์ร้องเอะอะ

    “เออ ที่แท้เธอก็ปกป้องเขามากกว่าฉัน” ลินินต่อว่าจบเดินพรวดๆออกจากห้องโดยไม่ฟังเสียงร้องเรียกให้กลับมาก่อนของปรางทิพย์จนคนร้องเรียกต้องเดินตามแต่ไม่ทัน เธอออกจากบ้านไปเสียก่อน ปรางทิพย์เป็นห่วงเธอมากชวนแม้นไปตามเธอด้วยกัน

    ooooooo

    ครู่ต่อมา ลินินมาหยุดที่ต้นไม้ใหญ่ต้นนั้น เพื่อมาดูภาพหัวใจของตัวเองกับทินภัทรกลับเจอแต่รอยถูกขีดทำลายแทบไม่เหลือซาก เธอเอามือลูบคลำจุดที่เคยเป็นรูปสลักหัวใจสองดวงนั้นด้วยความเสียดาย

    ปรางทิพย์กับแม้นตามมาด้านหลังได้แต่ยืนดูลินินเงียบๆ แม้นจะเข้าไปหาแต่ปรางทิพย์จุ๊ปากให้อยู่เฉยๆ สองคนกระซิบกระซาบกันสงสัยว่าลินินลูบต้นไม้นั่นทำไม แม้นตั้งข้อสังเกตหรือเธอจะขอหวย ปรางทิพย์ตำหนิแม้นพูดจาเลอะเทอะ จังหวะนั้น ลินินเหลือบไปเห็นรูปหัวใจที่สิโรจน์สลักเอาไว้แถมใส่ชื่อตัวเองกับชื่อเธอถึงกับสติแตกโวยวายเสียงลั่น

    “บ้าๆๆๆ นี่มันบ้าอะไร”

    ทั้งแม้นและปรางทิพย์ต่างตกใจ รีบวิ่งไปถามว่าเกิดอะไรขึ้น ลินินชี้ไปที่รูปหัวใจที่มีชื่อตัวเองกับสิโรจน์

    “ฉันไม่ได้เขียน ฉันไม่ได้ทำ ใครกันมาทำน่าเกลียดแถมแอบอ้างชื่อฉัน เลวมาก...มันเลวมาก”

    ลินินรัวกำปั้นใส่รูปหัวใจสองดวงนั้นทั้งจิกทั้งทึ้งด้วยความโกรธแค้น “ใครมาแกล้งฉันมาใส่ร้ายฉัน ฉันไม่เคยแม้แต่จะชอบสิโรจน์ เขาก็แค่เป็นลูกของน้าเทวี พวกเขาแม่ลูกหลอกลวงฉัน แต่ฉันโชคดีที่พี่แม้นไปช่วยไว้ทัน”

    สองคนเข้ามาช่วยกันดึงตัวลินินไว้ ปรางทิพย์ขอร้องเธออย่าทำร้ายตัวเอง ต้นไม้นั่นแข็งมากทำแบบนี้มือจะเจ็บเปล่าๆ แม้นฟันธงว่าต้องเป็นฝีมือสิโรจน์ คงมาสลักเอาไว้ตอนเก็บดอกไม้เมื่อเช้า

    “ปรางทราบดีค่ะว่าคุณลินินไม่ทำอย่างนั้น”

    “พี่แม้นทราบ ปรางทราบ แต่บางคนเขาไม่ทราบ เขาคงรังเกียจว่าฉันคลั่งรักนายสิโรจน์”

    “ไม่มีใครคิดหรอกค่ะ” ปรางทิพย์พยายามปลอบ ลินินยืนกรานต้องมีคนคิดแน่นอน แม้นบอกเธอว่าไม่ต้องไปสนใจในเมื่อเธอไม่ได้เป็นอย่างนั้น

    “ไม่มีใครเชื่อหรอก คงมีใครเห็นไปแล้วแน่ๆ”

    ลินินเดินไปดูรูปหัวใจที่โดนขูดขีดทำลายด้วยความเศร้าใจ ปรางทิพย์สังเกตดูแล้วตรงนั้นเหมือนมีใครมาขูดขีดฆ่าอะไรสักอย่าง ลินินซึ่งตอนนี้สงบลงแล้วพึมพำว่าตรงนั้นเคยมีรูปสลักหัวใจสองดวง แต่มีบางคนมาขูดทิ้งไปแล้ว

    “กลับกันเถอะ ขอบใจที่พากันตามฉันมา” ลินินพูดจบหันหลังกลับโดยมีปรางทิพย์กับแม้นเดินตาม...

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    “มะลิ โคทส์” หึงโหด บุกตบ “ขวัญ-อุษามณี” ในละคร “เกมรักเกมพยาบาท”

    “มะลิ โคทส์” หึงโหด บุกตบ “ขวัญ-อุษามณี” ในละคร “เกมรักเกมพยาบาท”
    7 ธ.ค 2564

    03:03 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันอังคารที่ 7 ธันวาคม 2564 เวลา 06:42 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์