ในคืนหนาว แสงดาวยังอุ่น

ปวัตรเปิดอ่าน “ฝันเห็นผู้ชายคนหนึ่งอยู่ในห้อง วันที่ฉันกระโดดลงมา เหมือนฉันกำลังวิ่งหนี มีเสียงปืน ฉันทะเลาะกับมิค”

“ฉันฝันเห็นตัวเองถูกตามฆ่าตลอดเวลา ผู้ชายใจดำอำมหิตคนนั้นฆ่าฉันซ้ำๆในความฝัน เขาคือนักข่าวคนนั้น” ปวัตรพูดชื่อไพรัตน์ ลวิตาพยักหน้า “ฉันเริ่มมั่นใจว่าเขาเป็นคนที่ต้องการให้ฉันตาย เพราะว่าเขาหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย เหมือนไม่ต้องการให้เราตามหาเจอ”

“ถ้าเป็นนายไพรัตน์จริง ก็แสดงว่าเขาอาจจะรู้จักกับคุณไตรภพ ผมว่าของที่อยู่กับคุณไม่ใช่ของผิดกฎหมาย แต่อาจจะเป็นอะไรซักอย่างที่จะทำให้คนที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ทุกคน ต้องได้รับโทษตามกฎหมายต่างหาก”

ลวิตาฟังแล้วหน้าเครียด ในเวลานั้นชิตเดินออกมาจากที่ซ่อน ใส่หมวกปิดบังใบหน้า สายตาจับจ้องไปที่ลวิตา ก่อนจะเอาโทรศัพท์มากดโทร.ออกแล้วพูดว่า ...เจอตัวแล้วครับเจ้านาย

ooooooo

ปวัตรกับลวิตานั่งร้านก๋วยเตี๋ยวบนถนนคนเดิน ลวิตากินไม่ลงเอาแต่เขี่ยไปมาพยายามคิดให้ออกว่าอะไรคือสิ่งที่ไตรภพต้องการ ปวัตรเตือนว่ากองทัพต้องเดินด้วยท้องแล้วตักก๋วยเตี๋ยวใส่ช้อนป้อน เธอส่ายหน้ากินไม่ลง เขาจึงเน้นย้ำ

“ช่วงนี้คุณต้องแข็งแรงเข้าไว้ เพราะเรายังมีเรื่องอีกมากมายที่ต้องทำ” ลวิตามองหน้าแปลกใจกับคำว่าเรา ปวัตรยอมรับ “ผมทิ้งคุณไปไม่ได้ ยิ่งรู้ว่ามันอันตราย ผมก็ยิ่งต้องดูแลคุณ...จะกินได้ยังครับ ผมเมื่อยแล้วนะ”

ลวิตารู้สึกดีอ้าปากกิน ปวัตรชมว่าเก่งมาก เธอติงว่าเธอไม่ใช่เด็ก แต่อยากให้เขาป้อนต่อ ชายหนุ่มขำแต่ก็สุขใจที่เธอยอมกิน...ชิตนั่งอยู่ในร้านแอบมองทั้งสองด้วยสายตามาดร้าย

หลังทานเสร็จปวัตรกับลวิตาเดินมาด้วยกัน ลวิตารู้สึกหนาวมือ เอามือถูกัน ปวัตรเห็นทำเนียนคว้ามือเธอมาใส่กระเป๋าเสื้อตัวเองแล้วทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ หญิงสาวอมยิ้มหัวใจชุ่มชื่น...พอเดินผ่านร้านถ่ายรูปย้อนยุค ปวัตรชวนลวิตาถ่ายคู่กันในชุดประจำถิ่น เจ้าของร้านให้ทั้งสองยืนชิดโอบเอวกัน ลวิตาเขินปวัตรแกล้งดึงเธอแนบชิด

เมื่อถ่ายเสร็จเจ้าของร้านยื่นใบรับรูปให้อีกสองชั่วโมงค่อยมารับ ปวัตรรับไปเก็บไว้แล้วพาลวิตาเดินต่อ หญิงสาวเห็นร้านขายข้าวจี่ก็อยากกิน ปวัตรแซวกินแล้วอ้วน เธอขอกินแค่คำเดียวที่เหลือให้เขากิน ว่าแล้วก็

จับมือเขาเดินไป ปวัตรมองมือเธอที่จับอย่างรู้สึกดี

พอซื้อข้าวจี่มาไม้หนึ่ง ลวิตากำลังจะกิน ปวัตรยื่นหน้ามากินอีกด้าน จมูกทั้งสองชนกัน ลวิตาตกใจหน้าแดงผละออก ชายหนุ่มอมยิ้มบอกหอมดี เธอโวยอะไรหอม

“ข้าวจี่ไง...คุณคิดว่าเป็นอะไร”

“ไม่รู้...นี่คุณ ฉันบอกว่าฉันจะกินคำนึงแล้วค่อยให้คุณกินไง ทำไมยื่นหน้าเข้ามากินเลย”

“คุณไม่ได้บอกนี่ว่าห้ามกินพร้อมกับคุณ” ปวัตรยักคิ้วกวนๆ