ในคืนหนาว แสงดาวยังอุ่น

ลวิตาบอกว่าจำได้เยอะ จีน่ารีบดึงเพื่อนมานั่งเล่า... ในคืนนั้น ปวัตรแวะหาทรงพลที่ห้องคอนโด พอรู้ว่าเพื่อนกำลังออกแบบบ้านให้นายตำรวจเกษียณแล้วคนหนึ่ง

ก็รีบถามว่า

“ตำรวจคนนั้นมือสะอาดรึเปล่า”

“สะอาดสิวะ ท่านเป็นอดีตผู้กำกับกวาดล้างผู้มีอิทธิพลมาเยอะ โดยเฉพาะแก๊งค้ายา”

ปวัตรดีใจอยากให้ช่วยติดต่อขอพบเพื่อให้ช่วยตามหาคนคนหนึ่ง เป็นผู้ต้องสงสัยในคดีทำร้ายร่างกายคนที่รู้จัก และคิดว่าคงจะก่อคดีมาไม่น้อย อาจมีข้อมูลของมันอยู่ในฐานข้อมูลอาชญากรรมของกรมตำรวจ ทรงพลเดาออกว่าต้องเกี่ยวกับลวิตา ปวัตรยอมรับแต่ยังไม่ขออธิบายมาก ทรงพลจึงรับปากจะคุยกับท่านให้

วันต่อมา ลวิตากลับเข้าบ้าน มยุราโวยวายที่โกหกว่าไปทำงาน แล้วหาว่าไปพลอดรักกับปวัตรที่เชียงคาน ลวิตาเสียใจที่แม่ไม่เคยเชื่อใจลูก พูดความจริงก็ไม่เชื่อ มยุราปรี๊ดพาลพาโล

“อ๋อ เป็นความผิดฉันงั้นสิ”

“ใช่ค่ะ”

“มันจะมากไปแล้ว ผู้ชายคนนั้นสอนให้แกก้าวร้าวฉันใช่ไหม”

“เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับคุณปวัตร แม่อย่าพาดพิงเขา”

“ปกป้องกันเหลือเกิน...”

“ก็ต้องปกป้องล่ะค่ะ เขาเป็นคนเดียวที่เชื่อคำพูดของหนู อ้อ...หนูลืมบอกแม่ไปเรื่องหนึ่ง หนูเลิกกับมิคแล้วนะคะ” พูดจบลวิตาเดินจ้ำอ้าวไป

“ไม่ได้นะ! แกจะเลิกกับมิคไม่ได้นะหลิว...ยัยหลิว” มยุราตกใจมากเครียดจัดจะทำอย่างไรกับหนี้สินที่มีกับไตรภพ