ในคืนหนาว แสงดาวยังอุ่น

ตั้งแต่นรีเห็นผลตรวจการตั้งครรภ์ของกชกร เธอก็ลางานกลับบ้านและวันต่อมาก็หลบหน้าทรงพลตลอด จนเขาต้องดักเจอแล้วขอโทษที่เมื่อวานมีประชุมไม่ได้โทร.หา นรีนิ่งเงียบไม่ค่อยพูด ทำให้ทรงพลแปลกใจว่าเธอโกรธอะไร จึงให้เธอบอกออกมา

“รีมีเรื่องอยากถามพี่พล...พี่พลรู้ไหมคะว่าคุณกชกรท้อง”

“พี่ไม่รู้ เขาจะท้องกับใครมันก็เป็นเรื่องของเขา ไม่เกี่ยวกับพี่ รีเงียบไปทำไม หรือกชบอกรีว่าพี่เป็นพ่อเด็ก”

นรีรับว่าใช่แต่ตนไม่เชื่อ ทรงพลยิ่งแปลกใจไม่เชื่อแล้วทำเหมือนโกรธตน นรีอ้างว่าไม่แน่ใจว่าเขากลับไปยุ่งเกี่ยวกับกชกรบ้างหรือไม่ ทรงพลจับแขนนรีให้ตั้งใจฟัง

“พี่กับกชเลิกกันมาสองปีแล้วนะ พี่ไม่มีเยื่อใยอะไรกับเขาอีก”

“แสดงว่าถ้าเลิกกันไม่นาน พี่พลจะยังมีเยื่อใยอยู่ใช่ไหม”

ทรงพลหน้าเหวอที่บทนรีจะหึงก็ไม่มีเหตุผลเหมือนกัน เธอเดินหนี เขาจะเดินตามก็พอดีพนักงานมาบอกว่าลูกค้ามาถึงแล้วรออยู่ที่ห้องประชุม เขาจำต้องไปพบลูกค้าก่อน...

เสร็จจากงาน ทรงพลมาหากชกรที่บ้าน เห็นเธอนั่งดื่มไวน์ก็เหน็บว่าคนท้องอะไรดื่มไวน์ กชกรชูแก้วบอกกำลังฉลองที่แผนกำจัดนรีสำเร็จง่ายๆ ทรงพลถามต้องการอะไรจากตน

“ฉันไม่ต้องการให้คุณมีความสุข ในเมื่อฉันไม่ได้คุณใครก็ห้ามได้คุณไปทั้งนั้น”

“คนเห็นแก่ตัว ผมคิดว่าสองปีที่เราไม่เจอกันจะทำให้คุณเปลี่ยนได้ แต่ผมคิดผิด นิสัยคนเรามันเปลี่ยนกันไม่ได้จริงๆ”

“ฉันเป็นของฉันแบบนี้ คุณเพิ่งรู้เหรอ ไหนๆนังนั่นมันก็ทิ้งคุณแล้ว เราก็กลับมาคบกันเถอะนะคะ มารื้อฟื้นความหลังด้วยกันอีกครั้งนะคะพล...” กชกรเข้าเล้าโลม

ทรงพลทำทีคล้อยตามกระซิบข้างหู “อยากได้ตัวผมนักใช่ไหม! คุณมันเป็นผู้หญิงน่ารังเกียจเกินกว่าที่ผมจะกลับไปคบได้” เขาผลักเธอออก กชกรโกรธจะตบ ทรงพลจับมือเธอบีบแน่น ก่อนจะผลักล้มลงกับพื้น มองอย่างรังเกียจ “ยิ่งคุณพยายามทำลายผมกับรี ผมก็ยิ่งรักรีมากกว่าเดิม จำเอาไว้ด้วย” พูดจบเขาเดินออกไป ปล่อยให้กชกรแค้นใจสุดๆ