ในคืนหนาว แสงดาวยังอุ่น

ปวัตรกำมือแน่นเสียใจที่ต้องทำร้ายจิตใจลวิตาอย่างนั้น...จีน่ากระวนกระวายใจที่ติดต่อทั้งปวัตรและลวิตาไม่ได้ ทันใดลวิตาเปิดประตูเข้ามาขอนอนค้างด้วยคน จีน่าดีใจมากรีบถาม

“มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ อยู่ดีๆแกก็ขับรถออกไป หลังจากที่ผู้ชายคนนั้นถูกรถชน แกไปไหนมา ทำไมแกไม่เล่าอะไรให้ฉันฟังบ้างเลย”

“อย่าเพิ่งให้ฉันเล่าอะไรตอนนี้เลยนะจีน่า” ลวิตาขอร้อง จีน่ายอมและให้กำลังใจแทน

ในคืนนั้นทั้งปวัตรและลวิตาต่างนอนไม่หลับ เสียใจครุ่นคิดถึงคำพูดของแต่ละคน

ooooooo

นรีได้เบอร์กชกรมาก็โทร.นัดพบเธอที่บ้าน 

กชกรคาดเดาไว้แล้วว่านรีจะต้องไม่เชื่อว่าตนท้อง จึงเอาที่ตรวจปัสสาวะมายืนยันทำให้นรีต้องเสียใจกลับไป โดยไม่รู้ว่าเป็นแผนการที่ให้ชมพูนุชเอาปัสสาวะคนท้องมาให้ไว้ กชกรสะใจมากที่นรีเป็นคนดี จึงใช้จุดนี้เล่นงานได้ง่าย

จีน่าไปวิ่งออกกำลังกายกลับมา เก็บจดหมายที่เสียบหน้าบ้านเข้ามา แล้วต้องสะดุดตากับหน้าซองฉบับหนึ่งจึงโทร.ไปสอบถาม ลวิตาออกมาเห็นเพื่อนหน้าเครียดก็ถามเป็นอะไร

“แกเขียนจดหมายมาหาฉันจากเชียงคานเมื่อหนึ่งเดือนที่แล้ว แกจำไม่ได้ใช่ไหมหลิว”

“อื้อ...ฉันจำไม่ได้”

“ฉันแปลกใจว่าทำไมจดหมายเพิ่งส่งมาถึงก็เลยโทร.ไปเช็กที่ไปรษณีย์ เขาบอกว่าแกไม่ได้เขียนเลขที่บ้าน จดหมายก็เลยล่าช้า แต่อันนี้ยังไม่ทำให้ฉันแปลกใจเท่ากับเนื้อหาในจดหมายที่แกเขียน ลองอ่านดู”

ลวิตารับมาอ่าน “จีน่า แกคงกำลังแปลกใจที่ฉันเขียนจดหมายหาแก แต่ฉันคิดว่านี่เป็นวิธีที่ปลอดภัยที่สุด ตอนนี้ฉันกลัวมาก กลัวว่าอาจจะมีบางอย่างเกิดขึ้นกับฉัน ถ้าหากฉันหายตัวไปหรือเป็นอะไรขึ้นมาผู้ต้องสงสัยคนแรกคือมิค”

ลวิตาอ่านแล้วเกิดภาพในหัว ไตรภพกับเธอมีปากเสียงกันรุนแรง เธอเดินหนี ไตรภพคว้าแขนกระชากทำให้เธอล้มเข่ากระแทกเลือดซิบ แต่เขาก็ไม่หยุดลาก เธอจึงลุกขึ้นทุบตีเขา...ลวิตาคิดแล้วสะดุ้ง จีน่าจับตัวถามว่าเป็นอะไร ลวิตามองหน้าเพื่อนพยายามเล่า

“ฉันเคยกลับไปที่เชียงคานอีกครั้งหลังจากที่ไปถ่ายรายการ ครั้งนั้นฉันกับมิคทะเลาะกันรุนแรงมาก ฉันไม่รู้ว่าเราทะเลาะอะไร ฉันเห็นแต่ภาพ...ฉันต้องกลับไปที่เชียงคาน กลับไปคราวนี้อาจจะทำให้ฉันจำได้ว่ามิคเกี่ยวข้องอะไรกับการที่ฉันถูกผลักตกตึก” ลวิตาคาดหวังเช่นนั้น