ในคืนหนาว แสงดาวยังอุ่น

ปวัตรเห็นเธอร้องไห้ตัวสั่นก็กอดลูบผมเธอปลอบโยน “ผมต่างหากที่ต้องขอโทษคุณ ต่อไปนี้ผมจะไม่พูดหรือทำอะไรที่เป็นการทำร้ายจิตใจคุณอีก”

ลวิตาผละออกมองหน้าเขา ปวัตรเช็ดน้ำตาให้แล้วไปชงชาร้อนมาเสิร์ฟ ลวิตานึกได้ถามว่าเขาร่วมมือกับลุงป่านหลอกตนใช่ไหม ปวัตรแก้ว่าลุงป่านถูกมัดมือชกมากกว่า เพราะเขากลับมาขอห้องพักห้องเดิมโดยไม่ให้บอกเธอ แล้วก็ได้ยินเธอคุยโทรศัพท์กับจีน่า

ปวัตรขอแก้ตัวว่าเธอเข้าใจผิดที่ว่าตนมีคนรักอยู่แล้ว เรื่องระหว่างตนกับนรีมันเป็นอดีต มันจบไปแล้ว ลวิตาสวนว่าจะบอกทำไม เขายิ้มเก้อตอบว่าแค่อยากให้เธอรู้ ลวิตาโล่งใจขึ้นมาก

รุ่งเช้าลวิตากับปวัตรเดินมาด้วยกัน ลุงป่านเรียกลวิตามาให้เจอสองสามีภรรยาคู่หนึ่ง

“หนูหลิวจำพวกเขาได้ไหม”

ลวิตามองสักครู่ก็นึกออก “จำได้ค่ะ คุณลุงคุณป้าที่เป็นปราชญ์ชาวบ้านและพราหมณ์ประจำถิ่น ที่หลิวกับมิคเคยสัมภาษณ์ตอนมาถ่ายทำรายการเมื่อสองปีก่อนใช่ไหมคะ”

ทั้งสองดีใจที่ลวิตาจำได้ ทั้งสองรู้เรื่องของเธอก็อยากมาทำพิธีผาสาดเคราะห์ให้ เพื่อให้หายทุกข์หายโศก เรื่องร้ายจะกลายเป็นดี ลวิตายิ้มรับมองปวัตร เขาพยักหน้าเห็นด้วย

ooooooo

ผาสาดมีลักษณะเป็นกระทงสี่เหลี่ยมจตุรัส ทำจากกาบกล้วยและใบตอง ใช้ใบตองทำเป็นกรวยแหลมประดับด้วยดอกไม้ที่ทำจากขี้ผึ้ง ปักธูปเทียนที่มุมกระทง ปักไม้พันกระดาษสีตรงมุมที่เหลือ และให้ผู้ลอยตัดเล็บตัดผมน้อยๆใส่ลงในกระทงด้วย

ทั้งลวิตาและปวัตรจุดธูปตั้งจิตอธิษฐาน ให้เคราะห์ทั้งหลายตกไปกับไฟ ไหลไปกับน้ำ ลุงป้ากำชับว่า พอลอยแล้วให้เดินกลับขึ้นมาเลยทันที อย่าหันกลับไปมองกระทงเด็ดขาดโบราณถือว่าเป็นการอาลัยอาวรณ์เจ้ากรรมนายเวร อาลัยเคราะห์กรรม ลอยแล้วให้ลอยไปเลย

ขณะที่ลวิตากำลังจะลอยกระทง เกิดภาพในหัว เป็นเหตุการณ์ตอนสมมาตรถูกจับโยนลงจากตึก ตนเห็นแล้วรีบขับรถหนี รถไตรภพตามมาปาดหน้าให้จอด เขาเคาะกระจกให้เธอลงมาคุยกัน เธอลังเลอยู่นานกว่าจะตัดสินใจลงจากรถมาผลักอกไตรภพ ไล่ให้เขาออกไปจากชีวิตเธอ

ปวัตรเห็นลวิตานิ่งจึงจับมือเธอ เธอสะดุ้งเฮือก พอเห็นเป็นปวัตรก็พยายามตั้งสติ ขณะปล่อยกระทง

มันคว่ำลง ทำเอาทุกคนตกใจ ปวัตรรีบปล่อยกระทงของตัวเองแล้วปลอบลวิตาว่ามันเป็นอุบัติเหตุให้เธอรีบเดินไปอย่าหันกลับไปมอง ลวิตารีบเดินจนสะดุดจะล้ม ปวัตรคว้าเอว