ในคืนหนาว แสงดาวยังอุ่น

“ฉันเชื่อใจคุณเต็มร้อย แต่คุณไม่เชื่อใจฉันเลย มันน่าน้อยใจนะเนี่ย” ปวัตรง้อ เธอจึงบอกให้เขาเลี้ยงข้าวโทษฐานให้หิ้วท้องรอ ปวัตรยิ้มยินดี ลวิตาให้เขาพาไปทำอย่างหนึ่งก่อน...คือให้คนวาดรูปผู้ชายหน้าบาก

ที่ทำร้ายเธอตามคำบอกของเธอ

ปวัตรมองภาพวาดที่เสร็จ ลวิตาย้ำว่าเราต้องหาตัวมันให้เจอ...หลังจากนั้นทั้งสองมานั่งกินข้าวที่ร้าน

ลวิตามองหน้าปวัตรนึกถึงที่เขาบอกไตรภพว่าเขาชอบตน แล้วเขาทำไมทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ปวัตรรู้ว่าเธอคิดอะไรอยู่ แต่ทำเป็นไม่พูดถึง

พอกินเสร็จ ทั้งสองเดินมาตามทางเงียบๆไม่มีใครพูดจา ปวัตรเหล่มองลวิตาแล้วดึงมือเธอมากุม บอกเธอว่าแถวนี้ไม่มีคน เราคุยกันได้แล้ว ลวิตาแปลกใจ

“เมื่อกี้ที่ร้านอาหารคนเยอะ ผมก็เลยไม่อยากพูด...

ที่ผมพูดกับคุณไตรภพผมพูดเรื่องจริง ผมชอบคุณ ผมไม่อยากโกหกตัวเองอีกต่อไป เวลาที่ผมพูดไม่ดีกับคุณ ผมจะรู้สึกผิดมาก ผมไม่ควรทำร้ายจิตใจคนที่ผมรัก” ลวิตาจะพูดเขาขัด “ฟังผมพูดให้จบก่อน ผมรู้ว่าเราต่างกัน ผมรู้ว่าเราไม่คู่ควรกันในสายตาคนอื่น ซึ่งผมไม่ได้ต้องการให้คุณมารักผม ผมขอแค่ได้อยู่ใกล้ๆ ได้ปกป้องคุณ

ผมขอแค่นี้ก็พอ” พูดจบปวัตรเดินนำหน้าไป ปล่อยให้ลวิตามองตามอึ้งๆ

ที่โฮมสเตย์ ลวิตานั่งครุ่นคิดถึงคำพูดของปวัตรแล้วถอนใจ ทำไมเขาถึงไม่ถามว่าตนรู้สึกอย่างไรกับเขา ทำไมเขาถึงคิดเองเออเอง แล้วสบถว่า...คนโง่ออกมา ลุงป่านเดินมาคิดว่าเธอว่า

“ด่าลุงว่าโง่อยู่รึเปล่า”

“ไม่ใช่นะคะ คือหลิวหมายถึงคนอื่น”

ลุงป่านถามว่าใคร ลวิตาโบ้ยว่าคนแถวนี้ ลุงเดาได้ว่าคือหลานชาย จะไปจัดการให้

“ไม่ต้องหรอกค่ะ ความจริงเขาก็ไม่ได้ทำอะไร เขาแค่ซื่อบื้อเท่านั้นเอง”

“อันนี้ลุงยอมรับ ว่าไอ้วัตรมันทั้งซื่อทั้งบื้อ มันถึงอกหักมาตลอดชีวิตยังไงล่ะ ผู้หญิงที่จะเป็นแฟนมันต้องเข้าใจมันมากๆ เพราะว่ามันอ่อนหัดเรื่องความรัก ไม่รู้จักเอาใจผู้หญิง ไม่รู้ว่าผู้หญิงเขาคิดอะไร จนบางครั้งหนูก็ต้องเป็นฝ่ายพูดกับมันก่อน”

“ลุงว่าอะไรนะคะ!”

“เอ่อ ลุงหมายถึงผู้หญิงต้องเป็นฝ่ายพูดก่อน เอ้อ ลุงว่าลุงไปนอนดีกว่าชักง่วงแล้ว หนูเองก็ไปนอนเถอะนะ ตากน้ำค้างนานๆเดี๋ยวจะไม่สบาย”

ลวิตาครุ่นคิดตามที่ลุงป่านพูด

ooooooo

รุ่งเช้าแก้วเจอแหวนเพชรตกอยู่ลานโฮมสเตย์ สว่างแย่งมาขอเอาไปง้อเมีย แก้วไม่ให้จะเอาไว้คืนลูกค้า ลุงป่านมาถึงเอ็ดสว่างและว่าเมียเขาไม่กลับมาอีกแล้ว ทันใดนั้นไตรภพเดินเข้ามา พอเห็นแหวน

ที่มือแก้วก็เข้าไปกระชากเอามาแล้วโวย

“แหวนของหลิวมาอยู่ที่คุณได้ไง!”

แก้วพยายามอธิบายว่าเจอหล่นอยู่กำลังจะไปตามหาเจ้าของ ไตรภพกำแหวนเดินไปอย่างหงุดหงิด แก้วงงว่าพระเอกในดวงใจโกรธอะไร สว่างบอกว่านี่คือธาตุแท้ของไตรภพ