ในคืนหนาว แสงดาวยังอุ่น

แม้จะโดนตัดรอนแต่กชกรก็ไม่ยอมแพ้ ไม่รู้ว่าทรงพลอัดเสียงตนไปให้นรีฟัง จึงคิดจะปั่นหัวนรีอีก ทำทีซื้อขนมมาฝากที่ออฟฟิศ นรีทำเป็นยิ้มแย้มรับถุงขนมแล้วเดินไปทิ้งถังขยะ กชกรฉุนเกรี้ยวกราดใส่ที่ทิ้งของตน นรียิ้มให้

“ออกมาซักทีนะคะ” กชกรงงว่าอะไร นรีขยับมาพูดตรงหน้า “ตัวตนที่แท้จริงของคุณยังไงล่ะ อุตส่าห์อดทนทำตัวน่าสงสารเพื่อให้ฉันเห็นใจและหลงเชื่อว่าพี่พลทำคุณท้อง ฉันรู้ความจริงหมดแล้ว แผนของคุณมันไม่ได้ผล”

“รู้แล้วก็ดี แกเห็นแล้วนะว่าฉันสามารถทำได้ทุกอย่าง เพื่อทำลายแกกับพล” กชกรเยาะ

“ฉันเองก็ทำได้ทุกอย่างเพื่อไม่ให้สูญเสียความรักครั้งนี้เหมือนกัน หยุดเถอะนะคะแล้วก็ช่วยทำความเข้าใจด้วยว่าพี่พลไม่ได้รักคุณอีกต่อไปแล้ว คนที่พี่พลรักคือฉัน เลิกดื้อด้านซักที”

กชกรโกรธจะตบ นรีเงื้อมือบ้างท้าตบมาก็ตบกลับ กชกรขยาดเห็นท่าทางเอาจริงของนรีจึงลดมือลง นรียิ้มๆแล้วหันหลังเดินจากไป กชกรมองตามหลังด้วยความแค้นใจ...แต่พอนรีเดินพ้นมุมตึก เธอแทบทรุดลงพ่นลมหายใจออกจากปาก ไม่คิดว่าตัวเองจะเก่งได้เหมือนกัน

ooooooo

มยุราพยายามโทร.หาลวิตาไม่ได้ จึงโทร.หาไตรภพให้ช่วยติดต่อให้ เขากลับบอกว่าเขากำลังมาหาลวิตา มยุราโล่งใจที่เขาไปอุบลฯแต่ไตรภพกลับบอกว่าไม่ใช่ ลวิตาอยู่ที่เชียงคานกับปวัตร ตนตามมาและไม่ต้องกลัวว่าตนจะเลิกกับลวิตา มยุราโกรธมากรีบไปหาเอกที่ออฟฟิศ

มยุราบุกเข้าไปที่ห้องประชุมอย่างถือวิสาสะ ไล่พนักงานให้ออกไปก่อนที่จะเฉ่งเอกเรื่องช่วยลวิตาให้ไปเชียงคานกับปวัตร เอกตกใจเพราะไม่รู้เหมือนกันว่าทั้งสองไปด้วยกัน

บ่ายวันนั้น ปวัตรประคองลวิตาเดินมาตามทางถนนคนเดิน เขาบ่นที่เธอดันทุรังออกจากโรงพยาบาลทั้งที่ยังไม่หายเจ็บ เธออ้อนว่าไม่กลัวอะไรอีกเพราะมีเขาอยู่ทั้งคน ปวัตรประชด

“คร้าบ...คุณลวิตา”

“คุณปวัตร ฉันชอบที่คุณเรียกฉันแบบเมื่อวานมากกว่านะ...เรียกชื่อเล่นของฉัน”

“มันจะดีเหรอ...”

“ดีสิ...เอางี้ งั้นฉันเรียกคุณก่อน...วัตรคะ ตาคุณบ้าง”

ปวัตรเรียกเธอว่าหลิว...ลวิตายิ้มให้ ไตรภพโผล่เข้ามายืนมองตาขุ่น ทั้งสองชะงักหุบยิ้ม ไตรภพมอง

ปวัตรที่โอบลวิตาอยู่ แล้วบอกว่าขอแฟนคืน ลวิตาไม่พอใจ เขาสวน

“หรือว่ามันไม่จริง คุณเป็นแฟนผมแต่กลับปล่อยให้ผู้ชายคนอื่นมาถูกเนื้อต้องตัวแบบนี้ มันถูกต้องแล้วเหรอ” ไตรภพกระชากแขนลวิตาออกจากปวัตร ทำให้เธอเจ็บระบมร้องออกมา

ปวัตรขอให้เบาๆกับลวิตา ไตรภพปล่อยมือจากเธอแล้วหันมากระชากคอเสื้อปวัตรโวย

“เกี่ยวไรกับแกห๊ะ! ไอ้คนไม่รักษาคำพูด ไหนแกเคยบอกฉันว่าไม่มีวันชอบหลิว แล้วสิ่งที่แกทำอยู่มันเรียกว่าอะไร...ตอบฉันมาสิวะ!”

ปวัตรลังเล ลวิตาขอให้ไตรภพปล่อย เขากลับตะคอกถามอีกครั้ง ปวัตรจึงโพล่งออกมา