นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    คนเหนือฅน

    SHARE

    พวกเนตรดาวพาเมฆาในสภาพหมดสติมาพักที่บ้านจอบิตั้งแต่เมื่อคืน จนกระทั่งเช้าอีกวันเขาก็ยังไม่รู้สึกตัว เนตรดาวเฝ้าดูแลเช็ดหน้าตาเนื้อตัวให้เขาด้วยความเป็นห่วง

    “ดูท่าทางนายคงจะโดนมาเยอะ”

    สิ้นเสียงบ่นพึมพึมของเนตรดาว จำปูนก็โผล่เข้ามาพร้อมถ้วยข้าวต้มในมือ

    “ยังไม่ฟื้นอีกหรือจ๊ะ ฉันเอาข้าวต้มมาให้เผื่อผู้กองจะหิว”

    “ขอบใจนะ สงสัยคงอีกนานกว่าจะฟื้น...”

    เนตรดาวพูดไม่ทันขาดคำ เมฆาก็ส่งเสียงแหบแห้งออกมา

    “น้ำ...ขอน้ำกินหน่อย”

    เนตรดาวกับจำปูนยิ้มให้กันอย่างโล่งใจ จากนั้นเนตรดาวช่วยประคองเมฆาดื่มน้ำจากขันที่จำปูนไปเอามา

    “เบาๆ เดี๋ยวก็สำลักหรอก”

    จำปูนจับตาดูความใกล้ชิดของสองหนุ่มสาวด้วยรอยยิ้ม แล้วถอยออกมาเงียบๆ เมฆาดื่มน้ำเสร็จก็เอนตัวกึ่งนั่งกึ่งนอนท่าทางเขาอิดโรยอ่อนเพลียมาก

    “หิวมั้ย”

    “มากเลย”

    “ขอข้าวต้มหน่อยสิจำปูน” เนตรดาวพูดแล้วชะงักเพราะข้างหลังไม่มีจำปูน แต่ถ้วยข้าวต้มยังวางอยู่ เธอหยิบมันขึ้นมาส่งให้เมฆา

    “กินซะ”

    “โธ่...นึกว่าจะป้อน”

    “เป็นอะไรกันไม่ทราบ”

    “เป็นแฟนไง”

    “บ้า...ฉันเป็นแฟนนายตั้งแต่เมื่อไหร่”

    “ก็ตอนที่ผมล้มจูบคุณหน้าร้านเจ็กเฮงไง”

    “นั่นมันอุบัติเหตุ”

    “แต่บ้านผมเรียกรักแรกพบ”

    เนตรดาวทั้งอึ้งทั้งเขิน หยิกไปที่แผลเมฆาจนเขาร้องลั่นออกมา จำปูนยังอยู่หน้าบ้านได้ยินถึงกับสะดุ้ง บ่นพึมพำแล้วเดินจากไป

    “เข้าพระเข้านางกันดุเดือดขนาดนี้เลยหรือ”

    ooooooo

    มุมหนึ่งในหมู่บ้านของจอบิ...แสงฉายยืนเหม่อมองทิวทัศน์ที่เป็นป่าเขาสวยงามและพันธุ์ไม้เขียวขจี สักครู่คิมหันต์เดินมาหยุดยืนข้างหลังถามแสงฉายว่าเป็นอะไร

    “ฉันรู้สึกเหนื่อย”

    “เหนื่อยก็พัก แต่ถ้าคิดจะรักก็มองที่นี่” คิมหันต์ก้าวมาเผชิญหน้าพร้อมชี้ที่หัวใจตัวเอง

    “นายนี่ทะเล้นได้ทุกที่ทุกเวลาเลยนะ”

    “ชีวิตคิดอะไรมาก”

    “ฉันแค่ห่วง...ห่วงผู้คน ห่วงว่าวันหนึ่งจะไม่มีอากาศบริสุทธิ์หายใจ ถ้ามีคนใจร้ายมาทำลายพวกมันหมด”

    “ไม่ต้องกลัวหรอก เธอไม่ได้สู้คนเดียว ยังมีฉันที่จะสู้ข้างเธอตลอดไป”

    คิมหันต์ไม่พูดเปล่า แต่จับมือแสงฉายมากุมไว้ หญิงสาวรับรู้ถึงความรักและความอบอุ่นจากเขา ต่างคนต่างจ้องตากันด้วยความเข้าใจ ใบหน้าค่อยๆ เคลื่อนเข้าหากัน พลันจอบิส่งเสียงเข้ามาจนทั้งคู่หยุดชะงัก

    “ทำอะไรกันน่ะ อ้าว...โทษที”

    แสงฉายเขิน คิมหันต์เซ็ง ส่วนจอบิที่รู้ตัวว่าเป็นส่วนเกินรีบหันหลังให้ทั้งคู่

    “จูบกันให้เสร็จก่อนก็ได้ เดี๋ยวค่อยบอก”

    “โอ๊ย...หมดอารมณ์แล้ว อามีอะไรก็ว่ามา” คิมหันต์พูดเซ็งๆ จอบิหันกลับมายิ้มแหะๆ

    หลังจากนั้นทั้งสามคนมารวมตัวกันที่บ้าน ซึ่งมีเนตรดาว เมฆา และจำปูนอยู่กันพร้อมหน้า

    “เพื่อนฉันบอกมาว่าตอนนี้กลุ่มของผู้พันอูถั่นกำลังเคลื่อนไหว”

    “ใครคือผู้พันอูถั่น” เมฆาสงสัย

    “เป็นนายทหารนอกราชการประเทศเพื่อนบ้านเรานี่แหละ มีอิทธิพลสูงและเป็นนักค้ายาเสพติดระดับโลก”

    “ทำไมฉันไม่เคยได้ยินชื่อเลย”

    “อย่าว่าแต่ชื่อเลย น้อยคนที่จะได้เห็นหน้าเขา”

    คิมหันต์เอะใจโพล่งขึ้น “หรือผู้พันอูถั่นจะเป็นมิสเตอร์เอ็กซ์”

    “ก็อาจเป็นไปได้ มันเคลื่อนไหวเรื่องอะไร”

    “ยาลอตใหญ่ เดาว่าเป็นยาเสพติดของกลางที่ถูกปล้นไป”

    “อารู้ไหมว่าใครเป็นคู่ค้า”

    “นี่แหละที่เราต้องสืบ”

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    ดวงตาที่ 3 ตอนจบ เคราะห์ร้ายมาถึง "ปุ้ม" แทบขาดใจ "ตรีกาล" หมดสติไม่ฟื้นกลับมา

    ดวงตาที่ 3 ตอนจบ เคราะห์ร้ายมาถึง "ปุ้ม" แทบขาดใจ "ตรีกาล" หมดสติไม่ฟื้นกลับมา
    17 ต.ค. 2564

    06:30 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันจันทร์ที่ 18 ตุลาคม 2564 เวลา 00:34 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์