จ้าวสมิง

ริมห้วยในป่า ตะวันเดินเหลียวหน้าเหลียวหลังมองรอบทิศ สักครู่เห็นหลังพุ่มไม้มีการเคลื่อนไหว เขาเดินเข้าไปแต่ต้องชะงักแล้วหลบวูบ มือคว้าลูกธนูที่พุ่งมาไว้มั่น

เจ้าของลูกธนูคือจอปานั่นเอง

“อ้าวลุง...”

“ไอ้หนุ่ม...เจ้าเองรึ”

“ใช่ผมเอง ลุงเกือบยิงผมแล้วรู้ไหมครับ”

“ข้าไม่รู้ว่าเป็นเอ็งนี่หว่า แล้วมาทำอะไรที่นี่ เข้าป่ามาลึกเลยนะ”

“ผมมาตามหาลูกสาวเจ้านาย เธอโดนจับตัวมา ผมเลยตามมาถึงที่นี่ แล้วลุงล่ะไปไงมาไงถึงมาอยู่นี่ได้”

“ข้ากับพรรคพวกอีกสองคนตามเสือสมิงมาน่ะสิ ข้าล่ามันเหมือนกัน”

“แล้วพวกของลุงเป็นใคร”

“เอ็งคงไม่รู้จักหรอก แต่ทำความรู้จักกันได้ ไปกับข้าสิ เออ แต่เอ็งก็แปลกหน้ากับพวกเขาเหมือนกัน ข้าบอกว่าเอ็งเป็นหลานแล้วกัน พวกนั้นจะได้ไม่คิดอะไรมาก”

“ได้ครับ”

จอปาก้าวนำตะวันออกไปจากตรงนั้น