จ้าวสมิง
ตอนที่ 10
เวลานั้นอรรถเพิ่งถึงบ้าน เขาอารมณ์เสียจากพิมพ์สายมา สั่งดาวให้เอาเหล้ามาดื่ม...ดื่มไปก็แค้นไป ก่นด่าอาฆาตตะวันที่บังอาจแย่งพิมพ์สาย
ดาวแอบรักอรรถอยู่เห็นเป็นโอกาสจึงหาทางปรนเปรอเขาทั้งเหล้าและร่างกาย ซึ่งดูเหมือนว่าพออรรถเมามายสิ่งที่เธอต้องการก็ง่ายแสนง่าย
กำพลมาส่งซาเงที่บ้านสวัสดิ์แล้วรีบกลับไปสะสางงานต่อ เจนจิตเห็นซาเงก็แถเข้ามาแขวะว่าพลาดจากตะวันเลยจะไปคว้าผู้กอง ซาเงไม่เข้าใจว่าอีกฝ่ายพูดอะไร พอเจนจิตเฉลยก็อึ้งไปเหมือนกัน
“ฟังนะ ตอนนี้นายตะวันนั่นเปิดตัวเป็นแฟนกับคุณหนูพิมพ์ไปแล้ว เฮ้อ! หนูตกถังข้าวสาร ส่วนเธอคงตกกระป๋องน้ำคลำ...น่าเห็นใจคนบางคนนะที่รักผู้ชายคนเดียวกันกับเจ้านายตัวเอง”
เจนจิตเยาะเย้ยซาเงแต่กระเทือนไปถึงพิมพ์สายที่ได้ยินทุกอย่าง ใจเองก็ได้ยินรีบบอกคุณหนูของตนว่าอย่าถือสาคำพูดเจนจิตเลย เรื่องตะวันกับซาเงนั้นตนรู้จากถวิลมาแล้ว
“น้าใจพูดมาสิคะ พิมพ์รอฟังอยู่”
“คือซาเงกับตะวันเป็นเพื่อนเล่นกันมาตั้งแต่เด็ก พอโตมาดูเหมือนซาเงมีใจให้ตะวัน แต่ตะวันไม่ได้คิดอะไรมากไปกว่าเพื่อนหรือน้องสาว ซาเงรักตะวันฝ่ายเดียว คุณหนูสบายใจได้ ตะวันให้ใจคุณหนูไปจนหมดแล้วค่ะ”
พิมพ์สายสบายใจขึ้น แต่ยังไงก็อยากได้ยินเรื่องนี้จากปากตะวันด้วยเหมือนกัน เมื่อเจอตะวันจังๆ แน่นอนว่าเธอไม่ปล่อยผ่าน
“ตะวัน...ฉันขอถามอะไรหน่อยได้ไหม”
“ได้สิ ผมก็ว่าคุณหนูต้องมีเรื่องอยากถามแน่ๆ ผมดูออก”
“เธอรู้ใช่ไหม ตลอดเวลาที่ผ่านมาซาเงคิดและมองเธอแบบไหน”
“รู้ครับ ผมรู้สึกได้ในสิ่งที่ซาเงคิด แต่สำหรับผมซาเงคือเพื่อนที่ดีที่สุด นอกจากแม่แล้วซาเงคือผู้หญิงอีกคนที่ห่วงใยผมมาก แต่ผมไม่เคยคิดกับซาเงเกินคำว่าเพื่อนหรือน้องสาวแม้แต่นิดเดียว”
“แบบนี้เราทำร้ายจิตใจซาเงหรือเปล่า”
“คุณหนู...เวลาและทุกอย่างมันเปลี่ยนไป ตอนนี้ ผมรับรู้ได้อีกอย่างว่าซาเงเหมือนจะไม่ได้คิดแบบที่เคยคิดกับผมอีกแล้ว”
“เธอหมายความว่าไง”
“ก็ซาเงไม่ได้คิดกับผมแบบเดิมแล้วน่ะสิ อาจจะมีใจให้ใครสักคนแล้วก็ได้”
“ใครล่ะ”
“ผมว่า...อาจจะเป็นผู้กองกำพลก็ได้”
