จ้าวสมิง
ตอนที่ 10
“ข้าไม่เชื่อ มันต้องมีอะไรพิเศษแน่ๆ อย่างน้อยมันน่าจะรักษาลูกข้าให้หายได้ ตอนนี้ต้องตามหาเอาหนังเสือมาจากจอปาให้ได้ซะก่อน”
“ข้าเกรงว่ามันจะไม่อยู่ที่จอปา”
“อ้าว...อยู่ที่ใครล่ะ”
“มีผู้หญิงมากับจอปา แต่ข้าไม่รู้ว่าเป็นใคร”
“พ่อเสือ...คนที่จอปาพาหนีมาด้วยก็ลูกสาวเสี่ยสวัสดิ์ไง” น้อยโพล่งอย่างนึกได้ แคล้วเองก็มั่นใจอย่างนั้น บอกพ่อว่าวันที่ไอ้ดอนมายิงพวกตนจอปาอยู่ด้วย แต่พาพิมพ์สายหนีไป
“แบบนี้นี่เอง งั้นมันก็ไม่ยากแล้วสิ ล่ามันทั้งจอปากับแม่นั่นซะ แค่นี้ก็สิ้นเรื่อง”
“พวกมันหนีกลับไปฝั่งสังขละแล้วมั้งพ่อเสือ”
“จะที่ไหนก็ช่าง ต้องตามเอามาให้ได้ แต่งานนี้ เจ้ากับลูกต้องไปกับพวกข้า ได้ของเมื่อไหร่ขอเพียงให้ลูกข้าหายเราก็เจ๊ากัน...เข้าใจนะอากาพะโย”
คล้อยรวบรัดตัดความ แววตาหลุกหลิกจนอากาพะโยรับรู้ได้ถึงเล่ห์เหลี่ยมที่คล้อยอาจซ่อนไว้ แต่เวลานี้เขากับลูกไม่มีทางเลือกจำต้องยอมรับเงื่อนไขของมัน
ooooooo
หลังจากไปเที่ยวกันอย่างเพลิดเพลิน พิมพ์สายกับตะวันกลับมาถึงบ้านเห็นรถสองคันจอดอยู่ จำได้ว่าเป็นของอรรถกับอาคม เธอให้ตะวันเลี่ยงไปก่อน ส่วนตัวเองเข้ามาเผชิญหน้าสองพ่อลูกที่กำลังคุยกับพ่อของเธอ
พิมพ์สายสวัสดีอาคมตามปกติ สวัสดิ์พูดกับลูกสาวอย่างตรงไปตรงมาว่า
“คุณอาคมเขามาขอคำตอบเรื่องหนูกับปลัด หนูจะว่าไง”
“เรื่องหมั้นใช่ไหมคะคุณอา”
“ใช่...อาอยากได้คำตอบ เรากับอรรถรู้จักกันนานแล้วนะ เรื่องการหมั้นเราก็เคยคุยกันว่ารอให้หนูเรียนจบจากนอกมาก่อน นี่มันก็เลยเวลานั้นมานานแล้วนะ หนูคงไม่ขัดข้องแล้วใช่ไหม”
“เอาเป็นว่าวันนี้ทุกอย่างจะชัดเจน พิมพ์จะให้คำตอบค่ะ...คุณอาคะ ชีวิตของผู้หญิงสิ่งสำคัญที่สุดก็คือการมีคู่ชีวิต ทุกคู่ที่จะใช้ชีวิตเป็นสามีภรรยากันสิ่งสำคัญที่สุดนั่นคือความรักจากหัวใจที่มีให้กันจริงๆ สำหรับพิมพ์กับอรรถเราเติบโตมาด้วยกัน ตลอดเวลาอรรถดีกับพิมพ์มาอย่างเสมอต้นเสมอปลาย จนมองคล้ายๆว่ามันจะเป็นความรัก แต่พิมพ์ขอสารภาพว่าความรู้สึกในใจที่มีให้อรรถมันเหมือนเพื่อนเหมือนพี่น้องมากกว่า ถ้าใจพิมพ์รักอรรถแบบคู่รักจริงๆพิมพ์จะไม่ขัดข้องเลยค่ะ คุณอาคงเข้าใจนะคะ”
