ตอนที่ 2
“คุณพ่อไม่เปลี่ยนใจแน่นะคะ” ปิ่นปักแกล้งถาม ธาราถึงกับร้องอ้าวไม่อยากมาช่วยตนหรือ อุตส่าห์ดีใจที่รู้ว่าเปลวส่งลูกมาช่วยงาน ปิ่นปักเข้าไปกอดธาราอย่างออดอ้อน
“คุณแม่ไม่งอนนะคะ ปิ่นแค่เสียดายวิชาที่ไปเทกคอร์สการแสดง”
เอ๋แนะปิ่นปักให้เอาวิชาการแสดงมาปรับใช้กับงานนี้คิดวิดีโอพรีเซนต์ให้ว้าวไปเลย ปิ่นปักหันไปทำตาเขียวใส่เพื่อนฐานแนะอะไรไม่เข้าท่า เปลวกลับเห็นดีด้วยกับเอ๋และเชื่อว่าความคิดสร้างสรรค์ของลูกจะทำให้งานที่นี่โดดเด่นเหนือคู่แข่ง ธาราถามลูกว่าพร้อมรับตำแหน่งหรือยัง ปิ่นปักรับช่อดอกไม้จากมือพ่อ
“ตกลงค่ะ ปิ่นจะลุยให้เต็มที่ แต่ถ้าปิ่นบริหารงานได้ดี คุณพ่อต้องปรับให้ปิ่นไปช่วยบริหารงานหนังนะคะ”
เปลวตกลงรับข้อเสนอของลูกโดยจะพิจารณาจากยอดรายได้ของที่นี่...
ทั้งนพและปิ่นปักต่างทำงานที่ได้รับมอบหมายอย่างสุดความสามารถ เขาแสดงบทสตันต์แมนได้ดีไม่มีที่ติ ทำให้ผู้กำกับพอใจมาก ส่วนปิ่นปักตั้งใจจดจำสิ่งที่ธาราสอน เธอเรียนรู้งานได้เร็วจนท่านไว้ใจให้เธอทำคลิปวิดีโอพรีเซนต์งานให้ลูกค้าดู ลูกค้าพอใจมากซื้อแพ็กเกจงานแต่งงานตามที่เธอนำเสนอ ปิ่นปักดีใจสวมกอดกับเอ๋โดยที่ธาราตบมือชื่นชมในความสามารถของเธอ...
ทางฝ่ายธนูทำตามที่พูด ฝากซองเงินกับแม็คเอาไปให้นพซึ่งรับเงินมาด้วยความดีใจ จากนั้น
นพเอาเงินที่ได้จากค่าจ้างเป็นสตันต์กับเงินล่วงหน้าจากธนูไปให้แม่เล็กเพื่อฝากให้น้องอีกทอดหนึ่ง
ท่านเอาซองเงินคืน บอกให้เขาเอาไปให้น้องเอง เขาเอาซองเงินยัดใส่มือแม่
“แม่ไม่ต้องบอกว่าเป็นเงินนพนะครับ”
“ไม่ได้หรอก แดนต้องรู้ว่านพรักน้อง เสียสละเพื่อน้อง” แม่เล็กว่าแล้วลูบหัวขอบใจเขาที่ยอมเจ็บตัวเพื่อให้น้องได้เรียน ดวงแกล้งนอนหลับอยู่ที่มุมห้องได้ยินทุกอย่าง แอบคิดแผนชั่วไว้ในใจ
ooooooo
ตกเย็น แดนกลับจากเรียนหนังสือ ถอดรองเท้าโยนทิ้งไว้ส่งๆเหมือนที่เคยทำ นพนั่งดูทีวีอยู่พูดขึ้นลอยๆ
“เก็บให้เป็นที่ เสียเวลาไม่กี่นาทีหรอก”
แดนไม่สนใจฟังคำสอนของพี่ชายจะเดินขึ้นห้อง แม่เล็กเข้ามาแจ้งข่าวดีเสียก่อนว่าพี่นพหาเงินค่าหน่วยกิตให้เขาได้แล้ว เตือนให้เขาขอบคุณพี่ด้วย เดี๋ยวท่านจะไปเอาซองเงินมาให้แล้วเดินไปที่ห้องนอน แดนมองหน้าพี่ชายไม่รู้จะพูดอย่างไรด้วย
“ไม่ต้องขอบใจหรอก แค่แกตั้งใจเรียน หาเวลาช่วยแบ่งเบาภาระแม่บ้าง ฉันก็โอเคแล้ว”
การกระทำและคำพูดของพี่ชายทำให้แดนรู้สึกผิดที่ไม่เคยเชื่อฟัง ตัดสินใจเดินกลับไปเก็บรองเท้าที่ถอดทิ้งไว้ ทันใดนั้นมีเสียงแม่เล็กโวยวายว่าเงินหายดังขึ้น นพตกใจรีบวิ่งไปหา โดยมีแดนตามมาอีกทอดหนึ่ง
ครั้นเข้ามาในห้องนอนของแม่ เห็นท่านกำลังรื้อค้นลิ้นชักให้ควั่ก ยืนยันว่าเก็บซองเงินไว้ในนี้










