หัวใจลูกผู้ชาย

“ปิ่นรู้ว่าคุณแม่ยังไม่สบายใจ ปิ่นจะพาคุณแม่ไปทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้พวกเขาค่ะ”

“ขอบใจจ้ะลูก งั้นเราไปกันเถอะ”

ปิ่นปักยกเครื่องสังฆทานและพานใส่พวงมาลัยดอกไม้สด ธาราจะเข้ามาช่วยแต่เกิดมึนศีรษะเดินเซ ปิ่นปักเข้าไปประคองถามว่าเป็นอะไร ท่านไม่ได้เป็นอะไรแค่เมื่อคืนนอนไม่ค่อยหลับ เร่งให้รีบไปวัดกันดีกว่า...

ทางด้านนพยังไม่รู้จะทำอย่างไรกับชีวิตตัวเองจึงแวะไปไหว้พระในโบสถ์หวังให้สบายใจขึ้น พลันมีเสียงดังมาจากองค์พระประธานว่าไม่มีชีวิตใครสมบูรณ์แบบ เขาเงยหน้ามองพระประธานสีหน้าแปลกใจ จ๊อดคลานเข้ามาถามว่าเสียงผีน่ากลัวไหม หลวงตาตะโกนเรียกจ๊อดดังมาจากหลังพระประธานเพื่อปรามให้พูดน้อยๆหน่อย แทนที่เด็กน้อยจะทำตามกลับเม้าท์ให้นพฟังว่าเมื่อเช้าหลวงตาไปบิณฑบาตที่บ้านเขามา

“แม่พี่...ไม่ใช่สิไม่ใช่แม่ เขาเล่าเรื่องของพี่หมดแล้วนะ”

หลวงตาเดินถือผ้าสำหรับทำความสะอาดองค์พระประธานออกมาสั่งจ๊อดมีอะไรทำก็ไปทำ เด็กน้อยส่ายหน้าไม่มีอะไรต้องไปทำแล้วหันไปเม้าท์กับนพอีกว่าไม่มีพ่อไม่มีแม่ก็ดีเหมือนกันสบายตัวมาอยู่วัดกับตนก็ได้

“ไอ้จ๊อดงั้นเอ็งไปขัดล้างกุฏิข้า” หลวงตาเสียงเข้ม คราวนี้จ๊อดไม่กล้าหือ จำใจทำตามคำสั่ง หลวงตาทำเหมือนไม่สนใจนพเดินกลับไปเช็ดทำความสะอาดพระประธานต่อ เห็นขี้นกเปรอะองค์พระก็รีบเอาผ้าเช็ด

“ดู๊ดู องค์พระสร้างมางดงาม แต่ก็ยังมีนกมีจิ้งจกมาขี้ใส่ ทุกอย่างล้วนมีตำหนิมีมลทิน ในโลกนี้มีใครอะไรบ้างที่สมบูรณ์แบบ ของเกรดเอระดับโลกที่ว่าแน่ก็ยังมีผิดมีแก้” หลวงตาสอนปริศนาธรรมให้นพ

“ผมเข้าใจที่หลวงตาสอนแล้วครับ”

“ถ้าเอ็งเข้าใจเอ็งไม่มานั่งใบ้ยืนบื้ออยู่ตรงนี้”

นพไม่รู้จะเริ่มต้นอย่างไร นิ่งคิดไปอึดใจก่อนจะโยนความผิดให้ตัวเองว่าทำให้พ่อดวงลำบาก

ไม่อยากทำให้ชีวิตท่านพังเพราะความซวยของเขาอีก หลวงตาแนะถ้าเขาคิดว่าเป็นตัวซวยอย่างที่ว่า ก็ให้ขนข้าวของออกจากบ้านหลังนั้น แต่ถ้าไม่ใช่ก็ทำให้พ่อเห็นว่าเขาเกิดมาเพื่อทำให้ชีวิตท่านดีขึ้น

“ทุกคนล้วนเจอบททดสอบทั้งนั้น อยู่ที่ใครจะก้าวข้ามไปได้ ชีวิตเราไม่ใช่โนบิตะ นั่งไทม์แมชชีนของโดเรมอนไปแก้เหตุการณ์ในอดีต แต่เราทำวันนี้ให้ดีได้ หาเป้าหมายให้เจอ...อยู่เพื่อใคร เพื่อตัวเองหรือคนที่เรารัก” เทศน์สั่งสอนจบหลวงตาชมตัวเองว่าวันนี้พูดได้ดี ต้องเก็บเอาไว้เทศน์ให้ญาติโยมฟังวันพระหน้า นพได้ข้อคิดดีๆจากหลวงตารีบก้มลงกราบขอบพระคุณ

“ผมจะอยู่เพื่อคนที่ผมรักครับ”