หัวใจลูกผู้ชาย

ในเวลาไล่เลี่ยกัน เอ๋ถวายสังฆทานให้หลวงตาเสร็จก็ก้มลงกราบพร้อมกับขอโทษท่านด้วย พอดีเกิดเหตุสุดวิสัยทางเจ้าภาพเข้าโรงพยาบาลกะทันหัน หลวงตาไม่ถือสา อีกทั้งยังอวยพรให้เจ้าภาพปลอดภัย เอ๋ยกมือไหว้ขอบพระคุณท่านแล้วลงจากกุฏิเจอกิ๊บที่เพิ่งเดินเข้ามา ต่างฝ่ายต่างจำกันได้ กิ๊บถึงกับอึ้งที่เห็นสภาพเพื่อนสมัยเรียนประถมเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ

เอ๋อยากคุยด้วยแต่ไม่มีเวลาต้องรีบไปเยี่ยมแม่เพื่อน เสนอให้แลกไลน์กัน เห็นกิ๊บมัวแต่เงอะงะ ถือวิสาสะล้วงกระเป๋าเอามือถือของเขาหน้าตาเฉย แล้วกดเอาไลน์ของเขาไว้ ก่อนคืนมือถือให้

“ดีใจจังที่ได้เจอเพื่อนเก่า” เอ๋พูดจบดึงกิ๊บมากอด แล้วผละจากไป นิคกี้กับหลวงตาแปลกใจที่ทั้งคู่รู้จักกัน นิคกี้ไม่วายกระเซ้ากิ๊บว่าอดีตเมียหรือ เขารีบส่ายหน้าไม่ใช่เมียแต่เป็นเพื่อนสมัยเรียนประถมด้วยกัน แม่เล็กกับจ๊อดเดินกลับมาหลังจากออกตามหานพไปทั่ววัด หลวงตาถามเธอว่าเจอลูกชายไหม

“ไม่เจอค่ะ ดิฉันกลัวนพจะเตลิดหนีไปเหมือนพี่ดวง...พี่ดวงหายไปทั้งคืนไม่กลับมาค่ะ”

ระหว่างนั้นแดนวิ่งเข้ามาบอกแม่เล็กว่าพ่อกลับมาบ้านแล้ว...

ดวงกลับมาเก็บเสื้อผ้ากับข้าวของจำเป็นยัดใส่กระเป๋า ได้ยินเสียงคนเดินเข้ามานึกว่าเป็นแม่เล็ก

“เอ็งไม่ต้องห้าม เอ็งรักหลานมากกว่าผัวก็อยู่ดูแลมัน ข้าไปเอง” พูดจบดวงหันไปมองคนที่เดินเข้ามาไม่ใช่แม่เล็กแต่เป็นนพก็แปลกใจ นพถามว่าเก็บเสื้อผ้าจะไปไหน ดวงไม่อยากยุ่งด้วยคว้ากระเป๋าเสื้อผ้าจะออกไป เขาวิ่งไปขวางไว้ไม่ยอมให้พ่อไปไหนทั้งนั้น ดวงไม่พอใจต่อยเขาไปหลายหมัดจนล้มกลิ้ง แต่เขาไม่ตอบโต้ แม่เล็กกับแดนเข้ามาในบ้านเห็นนพลงไปนอนกับพื้นก็ตกใจ

“พ่อต่อยฉันจนตาย ฉันก็ไม่ยอมให้พ่อไป”

“เอ็งจะจองเวรข้าไปถึงไหนวะ”

นพลุกขึ้นคุกเข่าตรงหน้าพ่อ บอกว่ารู้ความจริงหมดแล้ว พ่อต้องเสี่ยงชีวิตพาเขาหนี ต้องลำบากทิ้งงานทิ้งทุกอย่างมาตั้งต้นชีวิตใหม่เพราะเขา  เขาขอโทษที่ทำให้พ่อเดือดร้อน ดวงไม่ต้องการคำขอโทษ ถ้าเขาไม่อยากให้ตนไป ถ้าอย่างนั้นเขาก็ต้องเป็นคนไป เพราะตนเกลียดเขา นพไม่ไปไหนทั้งนั้นจะอยู่ที่นี่ ถ้าเขาไปก็เท่ากับเขาเนรคุณ ทุกคนลำบากเพราะเขามานานแล้ว เขาสัญญาจะทำงานหาเงินทุกบาทให้พ่อให้แม่

“ฉันจะดูแลน้อง ฉันจะทำให้ชีวิตทุกคนดีขึ้น... ถึงพ่อไม่ใช่ผู้ให้กำเนิด แต่บุญคุณของพ่อดวงอยู่เหนือชีวิต ฉันขอเป็นลูกของพ่อต่อไป” ระบายจบนพก้มกราบเท้าดวงซึ่งชักเท้าหลบ

“เอ็งไม่ต้องมากราบตงกราบตีน พูดอะไรไว้ก็ทำให้ได้ หาเงินมาให้ข้าใช้เยอะๆ” ว่าแล้วดวงเดินหนีเข้าห้อง แม่เล็กเข้ามากอดนพไว้สงสารจับใจ เขากอดแม่ตอบ

“นพรักแม่ นพขอเป็นลูกแม่นะครับ” นพพูดจบก้มกราบแทบเท้าแม่เล็ก ท่านดึงเขาให้ลุกขึ้น

“ลูกเป็นลูกของแม่เสมอ”

แดนเห็นความรักที่นพมีต่อครอบครัวก็รู้สึกดีและพร้อมจะเป็นพี่น้องกับเขา

ooooooo