พรหมพิศวาส

“อีกอย่างนะต่อให้เขาชอบพี่หรือปัทขึ้นมาจริงๆ มันไม่มีทางหรอกที่จะเป็นไปได้ ครอบครัวเขารับคนอย่างพวกเราไม่ได้หรอก”

ปัทมาไม่สนคนจะรักกันเรื่องอื่นไม่สำคัญ แต่พี่ปานต้องสัญญากับเธอก่อนว่าจะไม่ชอบปพล ปานตะวันรับปากเพื่อตัดรำคาญ แล้วเดินเข้าห้องน้ำ...

ปพลนอนไม่หลับออกไปที่ระเบียงห้องพัก ครุ่นคิดแต่เรื่องที่คุยกับปานตะวันเหลือบไปเห็นเธอออกมานอกระเบียงห้องเช่นกัน เธอเห็นเขายืนมองอยู่ส่งยิ้มไปให้ เขาไม่ยอมสบตาด้วยเดินเข้าห้อง เธอพึมพำเตือนตัวเองว่าเราสองคนจะเป็นแค่เพื่อนที่ดีต่อกัน แล้วกลับเข้าห้อง ปพลชะโงกหน้ามามองอีกครั้งเห็นแต่ระเบียงว่างเปล่านึกถึงตอนที่เธอขอเป็นเพื่อนกับเขา ปพลได้แต่บ่นพึมพำ

“ใช่ เราเป็นได้แค่เพื่อนกัน” ปพลซ่อนความรู้สึกแท้จริงที่มีต่อปานตะวันไว้ในส่วนลึกสุดของหัวใจ

ooooooo

ปานตะวันลงมาให้ช่างแต่งหน้าทำผมแต่เช้าเพื่อเตรียมเข้าฉาก ขณะที่ช่างเช็กความเรียบร้อยเสื้อผ้าหน้าผมของเธอเป็นครั้งสุดท้าย ปนิตาเดินควงแขนปพลเข้ามา พูดจาค่อนขอดปานตะวันอีกจนเธอรำคาญ

“ใครเสร็จแล้วไม่เกี่ยวข้องก็ออกไป” ปนิตาจงใจว่ากระทบปัทมา แต่เธอไม่สนใจด่ากลับว่าคนที่พูดนั่นแหละที่ไม่เกี่ยวข้อง คนอื่นทำงานกันทั้งนั้น ปนิตาโมโหมาก สองสาวมีปากเสียงกัน ปานตะวันเห็นช่างแต่งหน้าให้ตัวเองเสร็จเรียบร้อย ดึงปัทมาให้ออกไปด้วยกัน ปนิตาแกล้งขัดขาทำให้ปัทมาสะดุดเซเสียหลัก ปพลเพิ่งเปลี่ยนเสื้อผ้าเตรียมเข้าฉากเดินออกมาพอดี เธอจงใจเซเข้าไปในอกเขาถือโอกาส กอดเขาไว้

“ขอบคุณนะคะคุณปพล” ปัทมาซุกอกเขาแอบยิ้มเย้ยให้ปนิตา ปานตะวันกลัวจะมีเรื่องกันรีบลากแขนน้องสาวออกไป...

การถ่ายทำวันนี้ดูจะราบรื่นกว่าเมื่อวาน พระเอกกับนางเอกไม่กัดไม่แขวะไม่ประชดประชันกัน ฉากแรกเป็นฉากที่ปานตะวันนั่งหน้าเศร้าอยู่ริมหาด ปพลชงเครื่องดื่มมาให้ เธอมองๆแต่ไม่สนใจ เขาพยายามทำทุกอย่างจนเธอยิ้มออกมาได้

ฉากถัดมาปานตะวันในบทนางเอกยืนอยู่ริมทะเล ปพลซึ่งสวมบทพระเอกมายืนข้างๆมองไปยังทะเลเบื้องหน้าตะโกนลั่นว่า “ผมรักคุณ” แล้วหันมายิ้มให้เธอเป็นเชิงให้พูดตาม เธอยืนนิ่งไม่กล้าทำตาม

ที่หน้ามอนิเตอร์ลุ้นกันใหญ่ว่าปานตะวันจะตะโกนบอกรักหรือเปล่า ผู้กำกับเห็นเธอยืนเฉยก็ร้องบอก

“คุณปานครับ ฉากนี้คุณปานต้องหายเครียดแล้วก็ตะโกนออกไปนะครับ”

ปานตะวันได้แต่ยิ้มอายๆไม่กล้าพูด ปพลเห็นอย่างนั้นก็พยายามทำให้เธอผ่อนคลาย บอกว่านี่เป็นแค่การแสดง เขาไม่ใช่นักแสดงยังทำได้เลย ไหนว่าเราสองคนสงบศึกกันแล้วเพื่อให้งานลื่นไหลไม่ใช่หรือ เธอได้แต่อึกอัก เขาคว้ามือเธอมาจับไว้หันหน้ามองทะเลแล้วตะโกนอีกครั้งว่า “ผมรักคุณ” ในที่สุดปานตะวันตะโกนออกมาจนได้ว่า “ฉันรักเธอ” สองคนตะโกนบอกรักแข่งกันสีหน้ามีความสุข

ผู้กำกับยิ้มพอใจที่ทั้งคู่แสดงได้ลื่นไหลเหมือนกับคู่รักกันจริงๆ มินจูพลอยฟินไปด้วยคว้าแขนป๊อบมากอด ตั้มทนดูไม่ได้เดินหนี เดี่ยวได้แต่มองตามส่ายหน้าเหนื่อยใจที่เพื่อนทำใจเรื่องปานตะวันไม่ได้สักที อานนท์ ปัทมาและปนิตาทำใจไม่ได้เช่นกันที่เห็นทั้งคู่ดูสวีตหวานกันสุดๆแม้จะเป็นแค่การแสดงก็ตาม...