พรหมพิศวาส
ตอนที่ 5
“พี่ว่าเดี๋ยวพี่จัดการเองได้ ตามสบายนะนิ...ปัท” พูดจบปพลเดินแยกไปอีกทางตัดรำคาญ ปนิตาจะเดินตามแต่ปัทมาแกล้งทำแก้วน้ำในมือหกใส่จนชุดเปรอะ สองสาวทำท่าจะมีเรื่องกัน คุณสารีบเข้าไปขวาง
“คุณนิขาชุดเปื้อนหมดแล้ว ไปเปลี่ยนชุดดีกว่านะคะ” คุณสาดึงตัวปนิตาที่ฮึดฮัดออกมา ส่วนป๊อบปรี่ไปหาปัทมา ชวนไปหาอะไรกินกันดีกว่าแล้วพาเธอแยกไปอีกทาง คุณสาเห็นปนิตากลับเข้าไปในโรงแรมก็โล่งใจ
“เฮ้อ ผ่านไปด้วยดีอีกหนึ่งแมตช์ คุณสาหัวใจจะวาย”
ooooooo
ตั้มเช็กเครื่องดนตรีอยู่บนเวทีเห็นปานตะวันกับอานนท์ปิ้งบาร์บีคิวแจกให้ทีมงาน จัดแจงวางมือจะไปหา มินจูรู้ทันลากตัวเขากลับมา อ้างยังทำงานของเราไม่เสร็จ เขาจำใจกลับมาปรับเครื่องเสียงต่อ
ปพลยืนมองปานตะวันกับอานนท์ที่ปิ้งอาหารกันอย่างมีความสุข อยากจะเข้าไปหาแต่ไม่กล้า จังหวะนั้นมีเสียงมือถือของอานนท์ดังขึ้น เขาเห็นเป็นเบอร์ของปราการเดินไปรับสายอีกทางหนึ่ง ปพลสบช่องรีบเข้าไปหาปานตะวันหยิบที่คีบอีกอันช่วยเธอปิ้งอาหาร พร้อมกับขอโทษเธอแทนแม่ของตนด้วย ตั้มเงยหน้ามองไปทางปานตะวันอีกครั้งเห็นปพลมายืนปิ้งอาหารข้างๆ ทิ้งงานตรงหน้ารีบเดินมาหาโดยที่มินจูรั้งตัวไว้ไม่ทัน
ทันทีที่เดินมาถึงเตาบาร์บีคิว ตั้มหยิบที่คีบจากมือปานตะวันมาคีบอาหารไปพลางจ้องหน้าปพล ไปด้วยเป็นทำนองไม่ให้มายุ่งกับเธอ แต่เขาไม่สนใจส่งที่คีบในมือตัวเองให้เธอ
“ปิ้งเสร็จแล้วก็เอาไปเสิร์ฟให้ฉันด้วย” สั่งเสร็จปพลยิ้มกวนๆให้ตั้มก่อนผละไป สักพักปานตะวันเอาอาหารที่ปิ้งสุกแล้วใส่จานจะไปให้ปพล ตั้มอาสาจะเอาไปให้เอง เธอส่ายหน้าไม่เป็นไร เธอไม่อยากให้มีเรื่องกันอีก เขาทักท้วงถ้าปนิตามาเห็นเธอ
เอาอาหารไปให้ปพลน่าจะเป็นเรื่องมากกว่า
“ปานไปแป๊บเดียว ไม่มีอะไรหรอก” ปานตะวันว่าแล้วเดินตรงไปหาปพล...
ด้านอานนท์มารับปราการที่รอท่าอยู่ตรงชายหาดหน้าโรงแรมไม่ห่างจากสถานที่จัดปาร์ตี้นักเพื่อมาคุยธุระสำคัญกับปพล โดยที่รพีพรขอรอที่นี่เพราะรู้ดีว่าถ้าไปให้ปพลเจอหน้าต้องเกิดเรื่องอีกแน่ๆ...
ฝ่ายปานตะวันเอาอาหารมาวางให้ปพลเสร็จหันหลังจะไป เขาขอร้องเธอให้อยู่คุยกันก่อน ปานตะวันมองไปทางตั้มเห็นจ้องมาทางนี้ก็ชะงัก ปพลเห็นท่าทางของเธอ กระเซ้าว่ากลัวแฟนหึงหรือ เธอไม่เข้าใจทำไมเขาถึงชอบโยนเธอให้เป็นแฟนใครต่อใครนัก
“จะไปรู้ได้ไง ก็เห็นพอฉันเข้าใกล้เธอทีไรก็มีปัญหากับผู้ชายพวกนั้นตลอด”
“แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าฉันจะเป็นแฟนพวกเขา” ปานตะวันเริ่มหงุดหงิด ระหว่างนั้นอานนท์เดินเข้ามาบอกปพลว่ามีคนมาหา เขาละสายตาจากปานตะวันมาเห็นปราการยืนอยู่ก็ลุกขึ้นจะเดินหนี เธอแตะแขนเขาเป็นทำนองว่าอย่าเพิ่งไป เขาชะงักทันที อานนท์แปลกใจมากที่เธอสามารถหยุดอารมณ์แปรปรวนของปพลได้ ปานตะวันเห็นว่าปราการคงมีธุระจะคุยกับปพล ทำท่าจะไปแต่ท่านเรียกไว้
“หนูอยู่ก็ได้นะ” ปราการเล็งเห็นแล้วว่าถ้าปานตะวันอยู่ ปพลคงจะใจเย็นพอคุยด้วยได้
ooooooo
เป็นอย่างที่ปราการคาดไว้ไม่มีผิด การชวนให้ปานตะวันอยู่ด้วยทำให้ปพลไม่ลุกหนีไปไหน ท่านจึงบอกเหตุผลที่มาคุยว่าต้องการให้เขากลับไป ดูแลงานที่เกาหลี ส่วนงานที่นี่ให้อานนท์ดูแลแทน
“เรื่องเดิมๆพ่อจะพูดทำไมอีก ก็รู้อยู่แล้วยังไงผมก็ไม่เปลี่ยนใจ”
