พรหมพิศวาส

“ร้อยล้านผมให้คุณได้อยู่แล้ว ส่วนหุ้นผมต้องยกให้ลูกอยู่แล้วเหมือนกัน แต่เรื่องคุณพรผมไม่เลิก”

“ถ้าคุณไม่เลิกก็อย่าหวังเลยว่าตาพลจะกลับไป เพราะต่อให้ฉันเกลี้ยกล่อมยังไง ถ้ายังมีนังนั่น ตาพลก็คงไม่ยอมกลับ...กลับไปใช้สมองของคุณที่น่าจะมีเหลืออยู่บ้างไปคิดดูก็แล้วกัน ฉันทำได้แค่นี้ ส่วนเงินร้อยล้านคุณก็ต้องให้ฉันตามข้อตกลงเพราะที่เหลือฉันไม่ผิด แต่คุณไม่ยอมเอง” นันทิตายิ้มเจ้าเล่ห์ก่อนเดินจากไป

ooooooo

ปานตะวันเดินทอดอารมณ์อยู่ริมหาดเพียงลำพัง ถูกสมุนของทวีศักดิ์มาดักฉุด เธอพยายามต่อสู้ดิ้นรนและร้องให้คนช่วย แต่สู้แรงผู้ชายสามคนไม่ไหวถูกจับตัวได้ในที่สุด

ปพลเดินหาปานตะวันมาตามชายหาดได้ยินเสียงเธอร้องให้ช่วย รีบวิ่งไปยังต้นเสียงเห็นสมุนของทวีศักดิ์กำลังเอาตัวเธอไปที่ถนนเลียบหาดเร่งฝีเท้าตาม

ปัทมายืนอยู่ที่มุมหนึ่งของถนนเห็นปานตะวันที่ทั้งร้องทั้งดิ้นถูกชายฉกรรจ์พาตัวขึ้นรถ ทีแรกจะเข้าไปช่วยแต่พอนึกได้ว่าเธอเป็นคู่แข่งแย่งปพลก็หันหลังเดินหนีไปหน้าตาเฉย ปพลวิ่งตามมาจากอีกทางหนึ่งเห็นรถของสมุนทวีศักดิ์แล่นออกไปแล้ว หันซ้ายหันขวาหาตัวช่วย เห็นมอเตอร์ไซค์คันหนึ่งเสียบกุญแจคาไว้ ตัดสินใจคว้ามอเตอร์ไซค์ไล่ตามรถของสมุน...

จากนั้นไม่นาน รถของสมุนเลี้ยวเข้าไปจอดที่บ้านริมทะเลหลังหนึ่งห่างจากโรงแรมพอสมควร สมุนอุ้มปานตะวันออกจากรถ เธอยังฤทธิ์เยอะพยายามจะวิ่งหนี สมุนตามไปคว้าตัวมาตบอย่างแรงจนล้มคว่ำ ทวีศักดิ์ที่รอท่าอยู่ไม่พอใจสมุนคนนั้นต่อยเปรี้ยงฐานทำของของตนช้ำ แล้วนั่งยองๆข้างเธอ

“เป็นไงบ้างจ๊ะปานตะวัน เดี๋ยวคืนนี้ก็ต้องเป็นเมียฉันแล้วนะ”

หญิงสาวไม่ยอมง่ายๆลุกขึ้นวิ่งหนี สมุนกรูกันล้อมหน้าล้อมหลังเธอไว้ ทวีศักดิ์สั่งให้สมุนเอาตัวเธอไปไว้บนห้องนอน เธอทั้งดิ้นทั้งถีบแต่พวกมันไม่สะดุ้งสะเทือน สุดท้ายพวกมันลากเธอเข้าในตัวบ้านจนได้...

ปพลคลาดกับรถของคนร้าย พยายามขี่วนหา แต่ไม่เจอเพราะมันเอารถไปจอดแอบๆ...

สมุนลากปานตะวันไปโยนไว้บนเตียงในห้องนอน ทวีศักดิ์ที่เดินตามมาสั่งให้สมุนออกไปก่อน เธอพยายามอ้อนวอนให้เขาปล่อยเธอไป แต่เขาไม่ยอมถึงอย่างไรคืนนี้จะต้องเผด็จศึกเธอให้ได้เพราะรอมานานมากแล้ว จากนั้นเอามือลูบไล้ไปทั่วตัวเธอก่อนจะกระชากเสื้อขาด เขาหยิบมือถือขึ้นมาถ่ายภาพเธอเสื้อผ้าหลุดลุ่ยส่งไปให้ผู้สมรู้ร่วมคิดดู นันทิยาเห็นแล้วก็ยิ้มสะใจที่กำจัดนังเด็กชั้นต่ำไปพ้นจากลูกชายตัวเองได้

พวกสมุนสามคนนั่งรออยู่หน้าบ้านพักไม่มีอะไรทำ ลูกพี่ก็เลยใช้ให้หนึ่งในสมุนไปซื้อเหล้ามาดื่ม ลูกน้องเตือนขืนนายเรียกแล้วไม่อยู่ได้ซวยกันแน่

“ไม่หรอกเว้ย ตอนนี้คงกำลังไต่ขึ้นสวรรค์” ลูกพี่ว่าแล้วหัวเราะชอบใจ

ลูกน้องไม่อยากขัดใจลูกพี่ คว้ากุญแจรถขับออกไป เป็นจังหวะเดียวกับปพลขี่รถวกกลับมาพอดีจำรถคนร้ายได้ทำให้รู้ว่าปานตะวันอยู่ในบ้านหลังนั้นรีบจอดมอเตอร์ไซค์แอบๆไว้แล้วย่องเข้าไปในบ้านเป้าหมายเห็นสมุนสองคนนั่งอยู่หน้าบ้าน เขาแอบเข้าไปทางด้านหลัง รีบขึ้นไปที่ห้องนอนชั้นบน มีเสียงปานตะวันร้องให้ช่วยดังมาจากห้องหนึ่ง ปพลพุ่งไปที่ห้องนั้นทันที