เพลงรักเพลงปืน
ตอนที่ 9
“แต่หิน ท่าลาด มีนังเปรียวอยู่ทั้งคนนะเจ๊”
สีดายักไหล่ไม่ยี่หระ โพล่งอย่างเก็บกด “ความรัก... ฉันคิดว่าฉันจะไม่มีมันแล้วแต่ฉันก็ยังมี ฉันถึงต้องรักษาไว้เพราะมันมีค่าสำหรับผู้หญิงที่เคยอยู่ในซ่องอย่างฉัน!”
ไม่ใช่แค่หินกับเปรียวที่ต้องผจญภัยจากเสี่ยภุชงค์ หาญกับน้ำหวานที่หาทางกลับบ้านโคกจนได้ก็โดนดักทำร้าย โชคดีที่สองหนุ่มสาวไหวตัวทันเลยเอาตัวรอดมาได้
หินพาเปรียวมาส่งบ้าน สีหน้าทั้งสองดูเศร้าหมองและหนักใจอย่างบอกไม่ถูก เปรียวตัดสินใจแน่วแน่
จะบอกแม่ตามตรงถึงเรื่องเลวร้ายทั้งหมด แต่ไม่ทัน
ได้บอกดนัยซึ่งมาดักรอที่บ้านเธอก็ปรากฏตัว
“กลับมาแล้วหรือเปรียว แม่แก้วเป็นห่วงเปรียวมากนะ ให้ผมจัดกำลังออกตามหา”
เปรียวมองปลัดหนุ่มด้วยแววตาผิดหวังและรังเกียจ
“ฉันไม่เป็นอะไร ฟ้าท่านให้โอกาสพวกเราทำความดีให้แผ่นดินด้วยการกำจัดคนชั่วไม่ให้มันอยู่หนักแผ่นดินนี้”
แก้วไม่ชอบใจ เอ็ดลูกสาวที่พูดจาก้าวร้าวปลัดหนุ่ม
“เปรียว...พูดอะไรไม่น่าฟังเลย คุณปลัดเขาเป็นห่วง เขาเป็นธุระจะออกตามหา”
เปรียวฮึดฮัดแต่ดนัยไม่ถือสา แกล้งพูดเหมือนขู่
“ไม่ใช่เพื่อใครแต่เพื่อตัวผมเอง ผมเป็นคนประกันตัวเปรียวออกมาสู้คดี...เปรียวต้องไม่หายไปไหน...อย่าลืม”
หินเห็นท่าไม่ดีขอตัวกลับ แก้วหัวเสียมากตะโกนด่าไล่หลัง
“แล้วไม่ต้องมาเหยียบบ้านนี้อีกนะไอ้หิน บ้านลำตัดไม่ต้อนรับพวกที่มีพฤติกรรมโจร!”
ooooooo
เปรียวโกรธแม่มากที่ด่าหินเสียๆหายๆทั้งที่ไม่รู้ความจริง แต่แก้วไม่สนตามไปหยิกสั่งสอนลูกสาวคนเดียว
“แม่สั่งแล้วใช่ไหมให้เลิกคบค้าสมาคมกับพวกเด็กวัด งามหน้า...ไอ้หินมาส่งหลังหายกันไปทั้งคืนทั้งวัน อ้างว่าหนีตายเพราะไฟไหม้ป่าช้า งามหน้าไปถึงไหนๆไหมลูกสาวบ้านนี้”
“แม่! นี่แม่คิดอะไร ที่แม่คิดมันไม่ใช่เลยนะ”
“แม่คิดยังไงมันไม่สำคัญเท่าคุณปลัดดนัยเขาคิด ถึงเขาจะไม่พูดแต่เขาคิดอะไรใครจะรู้ คุณปลัดดนัยเป็นสุภาพบุรุษ เขาช่วยเราทุกอย่าง....แม่จะยกลูกให้เขา”
คำประกาศของแม่ทำให้เปรียวอึ้งมาก โพล่งสวนทันควัน
“แม่...คุณปลัดดนัยเขาไม่ใช่คนดีอย่างที่แม่คิด นี่แม่ไม่เชื่อเปรียวเลยหรือ”
แก้วส่ายหน้า กระชากเสียงตอบอย่างหัวเสียสุดขีด “ไม่เชื่อ...นังลูกไม่รักดี! คบค้าสังคมกับพวกโจร ทำตัวต่ำไม่สมกับเป็นลูกมีพ่อมีแม่ เลิกคบกับไอ้หินก่อนที่มันจะพาเอ็งไปตกนรก!”
หินกับหาญกลับถึงป่าช้าวัดบ้านโคกเวลาไล่เลี่ยกัน สัปเหร่อฉุย มัคนายกผวน ดินและดำโล่งใจมากที่สองหนุ่มรอดชีวิตและกลับมาโดยสวัสดิภาพ กระนั้นหินกับหาญก็ไม่สบายใจเพราะเชื่อว่าเสี่ยภุชงค์คงไม่จบเรื่องแค่นี้
เสี่ยภุชงค์ไม่ยอมจบตามคาด เรียกสมุนและลิ่วล้อมาพบที่คฤหาสน์ในวันเดียวกัน
