เพลงรักเพลงปืน
ตอนที่ 9
หาญสบตาท้าทายแต่หมวดรำพึงก็ไม่ยี่หระ ตอกด้วยน้ำเสียงยียวน
“ในนามของผู้รักษาการผู้บังคับกองคนใหม่ว่ะ!”
ooooooo
งานฉลองแซยิดของเสี่ยภุชงค์ดำเนินไปอย่างราบรื่น แขกเหรื่อมากมายจากหลากหลายวงการมาร่วมงานอย่างคับคั่ง รวมทั้งพวกชาวบ้านโคกที่ถูกบีบบังคับให้มา
เสี่ยภุชงค์สาแก่ใจมากที่บังคับให้พวกชาวบ้านมาร่วมงานพร้อมอาหารเลี้ยงแขกจำนวนมากได้ เมื่อแขกทยอยมาถึงจึงพาเดินทั่วงานด้วยความภาคภูมิใจ
“นี่เป็นพวกชาวบ้านที่เขารักผม พวกเขาร่วมมือร่วมใจกันจัดงานแซยิดให้ผม มีการมาออกร้านทั้งร้านหมูหัน วัวย่าง ร้านกาแฟ ร้านอาหารพื้นบ้าน”
พวกชาวบ้านคับแค้นใจมากแต่ไม่กล้าหือเพราะกลัวตาย เสี่ยภุชงค์ยิ้มเยาะก่อนปั้นน้ำเป็นตัว “ชาวบ้านพวกนี้ยากจนครับ ผมเคยอนุเคราะห์ช่วยเหลือพวกเขาโดยให้กู้เงินไปเป็นทุนทำนา เกี่ยวข้าวแล้วยังช่วยซื้อข้าวในราคาที่ผมกำหนด มีอะไรที่พวกเขาเดือดร้อนก็ช่วยเหลือกันไม่เคยขาด คนพวกนี้ได้มอบความไว้วางใจให้กับผมทุกคนครับ”
คำพูดโกหกหน้าตายทำให้พวกชาวบ้านกัดฟันกรอดแต่เสี่ยภุชงค์ไม่สะทกสะท้าน ยิ่งได้ยินคำสรรเสริญและเยินยอจากพวกแขกชั้นผู้ใหญ่ยิ่งหน้าบาน
“ถ้ามีเลือกตั้งคราวหน้าเสี่ยต้องได้เป็นผู้แทนแน่นอน”
“ครับ...เพื่อเห็นแก่ท้องถิ่นและชาวบ้านโคก ผมจะเสนอตัวเองรับใช้ชาวบ้านโคกด้วยการลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นผู้แทนราษฎรครับ และในงานแซยิดของผม...ผมยังได้รับเกียรติจากนักร้องชื่อดังมาร่วมแสดงความยินดีด้วยนะครับ”
เสี่ยภุชงค์ยิ้มกว้างเมื่อเห็นนักร้องชื่อดังเดินขึ้นเวที พลันต้องตกใจแทบผงะเมื่อเห็นว่าพวกหางเครื่องคือพวกหินกับหาญปลอมตัวมาป่วน โดยมีเปรียว บัวบาน น้ำหวาน น้ำแข็ง ดำ ดิน สัปเหร่อฉุยและมัคนายกผวนร่วมมือด้วย
“หมดกันงานแซยิดของกู ไม่มีอะไรเหลือเลยแม้แต่หน้าของกู กูจะจับตายพวกมึง...ไอ้หินไอ้หาญ!”
ooooooo
บรรดาลิ่วล้อของเสี่ยภุชงค์ควักปืนยิงสู้กับพวกหินและหาญ แต่เพราะไม่ได้เตรียมตัวมาก่อนเลยตั้งหลักไม่ทันถูกล้อมยิงจนงานเลี้ยงพังไม่เป็นท่า พวกหินกับหาญเห็นว่าทุกอย่างย่อยยับก็ส่งสัญญาณให้ถอย ดนัยจะตามแต่ไม่ทัน
“มันถอยไปหมดแล้ว”
หมวดรำพึงที่เพิ่งมาสมทบ หงุดหงิดมากเพราะตนยังไม่ได้สังสรรค์
“นี่ไอ้หินกับไอ้หาญมันคิดอะไร”
“มันแค่ต้องการทำลายความน่าเชื่อถือของเสี่ยภุชงค์ แต่ไม่ต้องการให้แขกรับเชิญของเสี่ยโดนลูกหลงมันถึงถอย”
