เพลงรักเพลงปืน
ตอนที่ 9
“เปล่า...ผมไม่ได้เป็นอะไร ก็แค่คิดถึงเรื่องที่มันผ่านมาแล้ว ไม่ว่าเวลาจะเปลี่ยนคนเปลี่ยนไปสักแค่ไหนแม่น้ำเจ้าพระยาสายนี้ไม่เคยเปลี่ยนเลย...เราจะกลับบ้านโคกกัน”
หินพาเปรียวโดยสารเรือโยงกลับบ้านโคกคราแรกสองหนุ่มสาวคิดจะเกาะเรือโยงเหมือนสมัยเด็กๆ แต่เจ้าของเรือกับลูกชายดันเห็นเสียก่อนเลยเรียกให้ขึ้นมาบนเรือ
แววตาสงสัยของคนเรือทำให้หินต้องโกหกว่าเป็นผัวเมียกับเปรียว เจ้าของเรือลดท่าทีขึงขังแต่กระนั้นก็ไม่วายคาใจเพราะคุ้นหน้าคุ้นตาสองผัวเมียอย่างบอกไม่ถูก...
ooooooo
หินกับเปรียวมีทางกลับบ้านโคกแล้ว ต่างจากหาญกับน้ำหวานที่ยังหลงป่าละเมาะใกล้เจดีย์ริมน้ำ กลุ่มโจรที่ฉุดน้ำหวานหนีกระเจิงไปแล้ว หาญไม่คิดตาม แต่น้ำหวานไม่ยอมจะล่าหัวกลุ่มโจรส่งตำรวจ
ท่าทางต่อสู้คล่องแคล่วของน้ำหวานทำให้หาญเอะใจ ตัดสินใจถามตรงๆว่าเธอเป็นใครมาจากไหน
น้ำหวานร้อนตัวผละหนีทันทีโดยอ้างว่าจะตามไปจับกลุ่มโจร หาญตามไปรั้ง
“โธ่คุณ...ทรัพย์แผ่นดินตามโบราณสถานที่ถูกทิ้งร้างก็ถูกขุดกันมาตั้งแต่โบราณแล้วล่ะ”
“คุณรู้ไหมว่ามีกฎหมายปกป้องทรัพย์แผ่นดิน คนที่ขุดค้นหาของโบราณมีค่าจะต้องแจ้งหน่วยงานของรัฐ ทรัพย์จะต้องตกเป็นของแผ่นดิน คุณเคยไปเที่ยวพิพิธภัณฑ์ไหม”
หาญพยักหน้าบอกว่าเคยไปตอนเด็กๆ น้ำหวานถอนใจยาว
“นั่นแหละคือทรัพย์แผ่นดินจะเก็บไว้ให้ลูกหลานหรือคนรุ่นหลังศึกษาว่าเรามีอดีตยังไง”
“แล้วคุณจะไปตามหาไอ้โจรพวกนั้นได้ที่ไหน”
“มันโดนหมัดโดนบาทาปางตายขนาดนั้นไปได้ไม่ไกลหรอก มันต้องอยู่แถวๆนี้แหละ...ไป!”
น้ำหวานกับหาญตามกลุ่มโจรที่นอนหมดแรงกลางป่าเจอจนได้ กลุ่มโจรเห็นหน้าคู่กรณีหนุ่มสาว
ก็ผวาตั้งท่าจะหนีแต่ถูกดักหน้า หาญเปิดฉากขู่
“จะรีบไปไหน...ไปโรงพักกันก่อน”
หนึ่งในกลุ่มโจรละล่ำละลักบอก “อย่าจับผมเลย ผมคนทำมาหากิน”
หาญส่ายหน้า โพล่งเสียงเข้ม “ทำมาหากินด้วยการลักทรัพย์แผ่นดินหากินโดยมิชอบน่ะ...พวกแกรู้ไหมมันเป็นของโบราณ...ทรัพย์สมบัติทุกชิ้นเป็นของชาติ”
น้ำหวานไม่พูดพร่ำทำเพลงจะจับกลุ่มโจรเข้าคุก กลุ่มโจรฮึดสู้เอาตัวรอด น้ำหวานกับหาญจึงต้องร่วมมือร่วมแรงกันจนจับกลุ่มโจรไปให้ตำรวจได้ทั้งหมด...
ooooooo
ขณะที่พวกหินกับหาญหนีตายจากไฟไหม้ป่าช้า สัปเหร่อฉุยกับมัคนายกผวน รวมทั้งดินกับดำช่วยกันจัดการซากกระท่อมจนเรื่องรู้ถึงหูหลวงตาบุญที่ได้แต่ส่ายหน้าปลงๆ
“ข้าแผ่เมตตาให้สรรพสัตว์รวมทั้งดวงวิญญาณที่อยู่ในหลุมและนอกหลุมแล้ว มันน่าสลดสังเวชนัก
ที่อยู่ดีๆก็มีพวกคนชั่วมาเผาผีในป่าช้าแบบเผารวม แล้วนี่ ...มีใครเป็นอะไรไหม มารวมตัวพร้อมหน้าในป่าช้า...เรื่องอะไรกัน”
มัคนายกผวนอึกอัก สัปเหร่อฉุยเลยตอบหลวงตาแทน
