เพลงรักเพลงปืน
ตอนที่ 9
“ไม่มีอะไรผิดพลาดใช่ไหมทนายผดุง”
“ไม่มีครับ...ผมตรวจเอกสารทุกฉบับด้วยตัวเอง”
“ดี...อย่าไว้ใจใคร ตัวเลขกับตัวหนังสือน่ะมันพาเศรษฐีหมดตัวมาแล้ว ทนายคงรู้นะว่าคนทรยศผมจะเป็นยังไง”
น้ำเสียงเย็นๆท่าทางข่มขู่ของเสี่ยภุชงค์ทำให้ทนายผดุงขนลุกซู่ สีดาซึ่งมาปรนนิบัติเขาเหมือนเคยก็กลัวไม่ต่างกันแต่ไม่อยากออกอาการให้โดนหางเลขจึงเปลี่ยนเรื่องชวนคุยดื้อๆ
“เสี่ยขา...อาทิตย์หน้านี้จะถึงวันครบรอบวันเกิดเสี่ยแล้วนะคะ ปีนี้เราจะจัดแซยิดเชิญผู้ใหญ่กับผู้ที่ร่วมทำธุรกิจกับเสี่ยมาร่วมงานนะคะ ประกาศความยิ่งใหญ่ของเสี่ยให้ทุกคนรู้ว่าเสี่ยภุชงค์จะครองเมืองนี้ในฐานะผู้แทน”
“เป็นความคิดที่ดี...เดี๋ยวก่อนทนายผดุง”
ทนายผดุงซึ่งกำลังกลับสะดุ้ง พลันก็ถอนใจยาวด้วยความโล่งอกเมื่อได้ยินประโยคคำสั่งต่อมา “ขอรายชื่อคนที่มีคดีกับฉันทุกคน ฉันจะส่งบัตรเชิญคนพวกนี้ด้วยเพื่อแสดงให้ทุกคนเห็นว่าเสี่ยภุชงค์ยิ่งใหญ่ ใจกว้างและ...พึ่งได้!”
ooooooo
เสี่ยภุชงค์คิดใช้งานฉลองแซยิดของตนประกาศศักดาให้ทั้งคนในและนอกพื้นที่รับรู้ถึงอิทธิพลและอำนาจมืดของเขา เหล่าสมุนเอกรู้ใจเที่ยวป่าวประกาศทั่วบ้านโคกแถมทำตัวกร่างรีดไถข้าวปลาอาหารจากพวกชาวบ้านไปเลี้ยงแขก
ชาวบ้านต้องยอมเพราะกลัวตาย กระนั้นก็มีชาวบ้านบางคนฮึดสู้เลยถูกยิงตายอย่างน่าอนาจ เปรียวรู้เรื่องชาวบ้านถูกฆ่าเพราะขัดคำสั่งเสี่ยภุชงค์ก็จะออกจากบ้านไปเอาเรื่อง แก้วถลาห้ามแต่ไม่ทัน ได้แต่ตะโกนไล่หลัง
“อย่าไปนะ...ใครจะเป็นจะตายให้เขาไปแจ้งตำรวจเอง อย่าไปยุ่งเรื่องของชาวบ้าน ตัวเองยังมีคดีอยู่นะนังเปรียว นังบัวบาน...โธ่โว้ย...ไม่มีใครฟังเลย!”
หาญกับดินก็ไม่จบเรื่องชาวบ้านถูกยิงตาย บุกโรงพักเพื่อแจ้งความแต่หมวดรำพึงไม่รับแจ้งเพราะต้องเตรียมตัวไปงานฉลองแซยิดของเสี่ยภุชงค์ ดินแกล้งโอด
“โธ่...หมวดรำพึงครับ รอไม่ได้ มีคนถูกยิงตาย กลางท้องนา มันเป็นการปล้นวัวนะครับ”
“คนตายแล้วไปไหนไม่ได้ ทำไมจะนอนรอไม่ได้วะ ฉันต้องไปงานแซยิดของเสี่ยภุชงค์”
พูดจบก็จะผละไปแต่หาญก็ปราดมาขวาง
“ยังไปไม่ได้จนกว่าหมวดจะรับแจ้งความแล้วไปชันสูตรศพในที่เกิดเหตุเพื่อตรวจหาร่องรอยคนร้าย”
“แกมีหน้าที่อะไรมาสั่งฉัน”
“หมวดจะถามตัวเองว่ามีหน้าที่อะไรต้องไปเสนอหน้า ในงานแซยิดเสี่ยภุชงค์แล้วทิ้งให้คนตายนอนรอกลางทุ่ง”
