ข่าว
100 year

นิยายไทยรัฐ

ลูกไม้ลายสนธยา

SHARE

พิมพ์ดาราทนอยู่เฉยไม่ไหว ตามมาที่โรงพักพร้อมกับศิถีและปลาทู ทันเห็นเดือนพัตราถูกมรุตคุมตัวจะพาเข้าห้องขัง เข้าไปยื้อยุดไม่ให้เขาทำอย่างนั้น เดือนพัตราไม่อยากให้มีปัญหา บอกให้ศิถีพาแม่กลับไปก่อน

“ไม่ ผู้กองจะทำแบบนี้ไม่ได้ ฉันต้องการทนาย” พิมพ์ดาราโวยวาย

“นั่นเป็นขั้นตอนต่อไปครับ ตอนนี้ผมต้องควบคุมตัวคุณเดือนไว้ก่อน...ไปจ่า พาผู้ต้องหาไปควบคุม” สั่งเสร็จมรุตกลับเข้าห้องทำงานตัวเอง จ่าสนิทพาเดือนพัตราไปที่ห้องขังโดยมีพิมพ์ดาราตามติด เดือนพัตราขอให้แม่กลับไปก่อน เธอไม่อยากให้ท่านต้องมาเห็นเธอในสภาพแบบนี้

“คุณศิถีพาคุณแม่กลับค่ะ” เดือนพัตราสั่งเสียงเฉียบ ศิถีรั้งแขนพิมพ์ดาราไว้ แล้วสั่งให้ปลาทูอยู่ที่นี่เป็นเพื่อนเดือนพัตรา ตนจะพาคุณพิมพ์กลับบ้านก่อน ปลาทูรับคำเดินตามเดือนพัตราไป

เหมหิรัญญ์รับรู้ได้ว่าเกิดบางอย่างไม่ดีกับเดือนพัตรา ตัดสินใจไม่รอปริทัศน์อีกต่อไป...

ที่หน้าโรงพัก พิมพ์ดาราเป็นห่วงลูกมากไม่รู้จะทำอย่างไรดี ศิถีแนะให้ลองไปปรึกษากับนายหัววรงค์ เธอถึงกับยิ้มออก มั่นใจเขาต้องช่วยเดือนพัตราได้แน่ๆ...

ปลาทูเห็นจ่าสนิทจับเจ้านายของตนใส่ห้องขังสั่งให้ปล่อยเดี๋ยวนี้แล้วเข้าไปทุบตีเขาไม่ยั้ง เดือนพัตราสั่งให้ปลาทูพอได้แล้ว แล้วนี่ทำไมไม่กลับบ้านไปกับคุณแม่ ได้ความว่าศิถีสั่งให้ปลาทูอยู่เป็นเพื่อนเธอ

“ฉันอยู่ได้ปลาทู กลับไปเถอะ ไปดูแลคุณแม่ดีกว่า ฉันสั่งเข้าใจไหม”

“ค่ะ” ปลาทูรับคำเสียงอ่อย จำใจเดินออกไป...

ปริทัศน์ที่ถูกซ้อมหมดสติโดนน้ำสาดเข้าเต็มหน้าจนฟื้นคืนสติอีกครั้ง นายหัววรงค์สั่งเขาให้บอกมาให้หมดว่ารู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับบ้านรัชดาพิพัฒน์ เขายืนยันว่าไม่รู้อะไรจริงๆ นายหัวไม่เชื่อเอาหนังสือโบราณเล่มนั้นโยนใส่หน้าเขา ถามว่านี่คืออะไร

“ก็แค่หนังสือเก่า” ปริทัศน์พูดหลบๆไม่กล้าสบตาด้วย นายหัววรงค์มองปราดเดียวก็รู้ว่าเขาโกหก ในเมื่อเขาไม่รู้อะไรก็หมดประโยชน์สำหรับตน แกล้งสั่งให้สมุนลากตัวไปยิงทิ้ง เขากลัวจนฉี่ราด

“อย่า...อย่า ผมบอกแล้ว ผมบอกแล้ว”

นายหัววรงค์ไล่สมุนทั้งหลายออกไปให้หมด แล้วหันไปสั่งให้ปริทัศน์พูดมาให้หมดเปลือก เขารู้ว่าถ้าอยากเปิดประตูกาลต้องมีกุญแจก่อน

“แกรู้ใช่ไหมว่ามันอยู่ที่ไหน” นายหัววรงค์เสียงเข้ม ปริทัศน์พยักหน้ารับคำ

ooooooo

วโรชานั่งยิ้มแย้มอารมณ์ดีอยู่กับมรุตภายในห้องทำงานของเขา ไม่อยากเชื่อเลยว่าเขาจะกล้าทำแบบนี้กับเดือนพัตรา เขาบอกแล้วว่าจะพิสูจน์ความจริงใจให้พ่อของเธอเห็น

“คุณพ่อต้องพอใจมากๆเลยล่ะค่ะ แหวนขอไปเยี่ยมคุณเดือนพัตราสักหน่อยได้ไหมคะ”

“ครับ ตามสบาย” มรุตรอจนวโรชาออกไปแล้ว ถึงกับกุมขมับรู้สึกแย่กับเรื่องที่ทำ ครู่ต่อมาวโรชามายืนอยู่หน้าห้องขัง สะใจที่เห็นศัตรูหัวใจโดนใส่ความ แกล้งเสนอตัวจะช่วยถ้าเธอขอร้องตนดีๆ เดือนพัตราไม่ต้องการความช่วยเหลือจากวโรชา ในเมื่อเธอไม่ได้ทำอะไรผิด อีกไม่นานก็ต้องได้ออกไปจากที่นี่

“นี่ยังไม่รู้ตัวอีกใช่ไหมว่าในรุมิหราไม่มีที่สำหรับให้เธอยืนแล้ว แต่ถ้าเธอยังอยากจะอยู่ที่นี่ ก็คงมีแค่ในห้องขังเท่านั้น”

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

เมียข้าใครอย่าแตะ "เขตต์" หน้ามืดหึง "หยาด" สวมบทบู๊ทำ "ฟลุค" หน้าหงาย

เมียข้าใครอย่าแตะ "เขตต์" หน้ามืดหึง "หยาด" สวมบทบู๊ทำ "ฟลุค" หน้าหงาย
23 ก.พ. 2563
08:01 น.