หลงเงาจันทร์

พงษ์กับอารีย์ได้ยินเสียงเถียงกันรีบเข้ามาดู อารีย์ขอร้องทิพย์อาภาให้พอได้แล้วเถียงเรื่องลูกเธอลูกเขาตั้งแต่ลูกเล็กๆจนโตเป็นสาวไม่เบื่อบ้างหรืออย่างไร

ทิพย์อาภาโทษนิติว่าเป็นต้นเหตุที่ทำให้เป็นแบบนี้เขาขอร้องเธออย่าเบี่ยงเบนประเด็นนี่เรากำลังพูดเรื่องความผิดของเขมจิราอยู่ เจ้าตัวเดินลงมาจากข้างบน แก้ตัวน้ำขุ่นๆว่าไม่ได้ทำอะไรผิด นิติเอ็ดเสียงลั่นทิ้งให้พี่นอนนอกบ้านนี่หรือไม่ผิด

“ทีไปกับผู้ชายได้แต่กลับเข้าบ้านเองไม่ได้ก็ปล่อยให้นอนตายไปเถอะค่ะ” เขมจิราโต้ไม่ยอมแพ้

ทั้งอารีย์ พงษ์และนิติต่างตกใจไม่คิดว่าเธอจะใจจืดใจดำแบบนี้ เขมจิราถูกต่อว่าหนักเข้าก็ไม่พอใจ ทำให้มีปากเสียงกับพ่อ เท่านั้นไม่พอเธอยังว่าพ่อตัวเองว่าเห็นแก่ตัวทำให้ผู้หญิงสองคนต้องเสียน้ำตา ทำให้ลูกๆ ไม่มีความสุข นิติโกรธจนลืมตัวตบหน้าเธอฉาดใหญ่ เขมจิราน้อยใจพ่อวิ่งหนีขึ้นข้างบน ทิพย์อาภาปราดเข้าไปทุบตีเขาที่ใจร้ายกล้าตบตีลูกของตน เขาจับมือเธอไว้

“เขมก็เป็นลูกผม คิดว่าผมไม่เสียใจรึไง”

ทิพย์อาภากระชากมือกลับมองเขาอย่างแค้นใจแล้ววิ่งตามลูกไป นิติหน้าเศร้าเสียใจกับการกระทำของตัวเอง อารีย์เข้ามาลูบแขนลูกชายอย่างปลอบใจ รอให้เขมจิราเย็นก่อนแล้วค่อยพูดค่อยจากัน...

แทนที่จะตำหนิลูกตัวเองที่ทำผิด ทิพย์อาภากลับโทษว่าเป็นเพราะพิมพ์ชนกคนเดียวทำให้คนอื่นเดือดร้อนกันไปหมด ยิ่งทำให้เขมจิราเคืองแค้นพี่สาวต่างมารดา ประกาศกร้าวจะไม่ยอมให้มันมีความสุข

“มันอยากได้อะไรเขมจะแย่ง สิ่งไหนที่มันรักเขมจะทำลายจะไม่ให้มันสมหวัง”...

พงษ์เองก็ทุกข์ใจไม่แพ้ลูกชาย โทษตัวเองที่เป็นต้นเหตุของเรื่องทั้งหมด ถ้าตนไม่บังคับให้นิติแต่งงานกับทิพย์อาภาคงไม่เกิดเรื่องนี้ขึ้น อารีย์ปลอบว่าอย่าทุกข์กับอดีตที่แก้ไขไม่ได้ สู้ทำปัจจุบันให้ดีที่สุดจะดีกว่า

ooooooo

ริสาเป็นกังวลมากเมื่อมาถึงโรงพยาบาลแล้วพบว่ารถของพิมพ์ชนกยังจอดอยู่ที่ลานจอดรถ พยายามโทร.หาก็ไม่มีใครรับสาย เธอจึงโทร.ไปเล่าถึงสิ่งผิดปกติให้อานนท์ฟัง เขาพลอยเป็นห่วงพิมพ์ชนกไปด้วย

“ผมกำลังไปทำงาน แต่จะแวะไปดูที่บ้านพิมพ์ให้นะ”...

ในขณะเดียวกัน ธนาคิมจอดรถซุ่มดูอยู่หน้าบ้านสุวรรณเวศน์มองผ่านประตูรั้วที่เปิดค้างไว้เห็นพิมพ์ชนกสีหน้าอิดโรยกำลังจะออกไปทำงาน แอ๋วเห็นเธอยังอาการไม่ดีขอร้องว่าอย่าไป เธอห่วงงานช่วงนี้คนไข้เยอะอีกทั้งหาคนทำงานแทนก็ยาก แอ๋วขอให้เธอนึกถึงตัวเองก่อน พยาบาลป่วยจะดูแลคนไข้ได้อย่างไร ควรพักให้หายก่อน เธอยืนยันว่ายังไหว ถ้าไม่ไหวจะหยุดรับรองไม่ทำให้ใครเดือดร้อนแล้วขยับจะไป