หลงเงาจันทร์
ตอนที่ 3
“ผู้หญิงใจร้ายยอมตายแต่ไม่ยอมรับผิด” แม้จะแค้นมากแค่ไหนแต่จะให้ธนาคิมทิ้งเธอไว้ข้างทางคงทำไม่ได้จึงอุ้มเธอกลับไปที่รถ ไม่นานนัก ธนาคิมขับรถมาถึงบ้านสุวรรณเวศน์ เขมจิรารอเอาเรื่องพิมพ์ชนกอยู่หน้าบ้านเห็นเขามาก็ดีใจรีบวิ่งไปหา แต่ต้องหุบยิ้มแทบไม่ทันเมื่อเห็นคู่อรินั่งหลับอยู่ที่เบาะหน้าข้างคนขับ เขาอุ้มเธอออกจากรถ เขมจิราพยายามข่มความโกรธแสร้งถามอย่างห่วงใยว่าพี่พิมพ์เป็นอะไรไป
“ไม่สบายน่ะครับ”
เขมจิราบอกให้เขาวางพิมพ์ชนกไว้ที่เก้าอี้ยาวหน้าบ้านเดี๋ยวตนพาเธอเข้าไปเองแล้วแตะตัวดู รู้สึกได้ว่าเธอเป็นไข้ แทนที่จะสงสารกลับใส่ไฟว่าสงสัยปาร์ตี้เมื่อคืนหนักไปหน่อย ธนาคิมอาสาจะอุ้มเข้าไปไว้ในบ้านให้ เขมจิรารีบบอกว่าไม่ต้อง เดี๋ยวผู้ใหญ่มาเห็นพี่พิมพ์มากับเขาจะไม่สบายใจเปล่าๆ คุณย่ายิ่งหัวโบราณอยู่ เขาทักท้วงแล้วเขมจิราคนเดียวจะพาเธอเข้าข้างในไหวหรือ
“เดี๋ยวเด็กๆก็มาช่วยค่ะ ทุกคนชินกันแล้ว พี่พิมพ์เมามาบ่อยๆ”
ธนาคิมเชื่อคำโป้ปดของเขมจิรามองพิมพ์ชนกอย่างสมเพชก่อนขึ้นรถขับออกไป แทนที่เขมจิราจะเรียกให้ใครมาเอาตัวพี่สาวเข้าบ้านกลับทิ้งเธอไว้อย่างนั้น ลูกชิ้นจะปลุกก็สั่งห้ามแล้วเดินเข้าบ้านไม่สนใจ
ooooooo
พิมพ์ชนกนอนกระสับกระส่ายเพราะพิษไข้อยู่ที่เก้าอี้ยาวตัวเดิมไม่มีทั้งเขมจิราหรือทิพย์อาภามาสนใจ กระทั่งนิติกลับจากทำงานเห็นลูกสาวคนโตนอนไม่ได้สติเข้าไปเขย่าแขนให้รู้สึกตัว สั่งหนูนากับแอ๋วช่วยกันประคองเข้าบ้าน แล้วหันไปถามลูกชิ้นว่าพิมพ์ชนกกลับมานานหรือยัง
“มีรถมาส่งสักชั่วโมงแล้วค่ะ คุณเขมยังออกมารับเลยนะคะ”
นิติตาวาวด้วยความไม่พอใจ รีบตามขึ้นไปที่ห้องพิมพ์ชนกเห็นแอ๋วเอาปรอทมาวัดไข้ลูกก่อนจะร้องเอะอะว่าไข้สูงตั้ง 38 องศา เธอพึมพำว่าตัวเองกินยาไปตอนหนึ่งทุ่ม เดี๋ยวกินซ้ำอีกสองเม็ดก็น่าจะดีขึ้น
“แอ๋วเช็ดตัวให้คุณพิมพ์ด้วย ถ้าไข้ไม่ลดคืนนี้คงต้องส่งโรงพยาบาล”
แอ๋วกับหนูนารีบไปทำตามคำสั่งของนิติ จังหวะนั้นทิพย์อาภายื่นหน้าเข้ามาดู ไม่วายแดกดันนึกว่าใครเป็นอะไรที่แท้ก็ลูกสาวคนดีเป็นโรคออเซาะนี่เอง นิติไม่พอใจเข้ามาลากแขนเธอลงไปชั้นล่าง ถามว่ารู้เรื่องนี้ด้วยใช่ไหม ทิพย์อาภาทำไก๋รู้เรื่องอะไรหรือ
“ที่เขมปล่อยพิมพ์นอนไม่สบายอยู่ข้างนอก คุณสอนลูกคุณยังไงให้รังแกลูกผม”
“ลูกฉันไม่ใช่ลูกคุณหรือไงคะ ไอ้คำนี้แหละที่ทำให้เขมน้อยใจว่าพ่อไม่รัก” ทิพย์อาภาตะคอกใส่
