ตอนที่ 4
“เรากำลังจะปฏิวัติความยุติธรรมกันใหม่ มัวแต่รอกฎหมายมันวิ่งตามกรรมไม่ทันหรอก” ว่าแล้วนำบุญดึงลิ้นชักช่องเก็บศพอีกช่องหนึ่งออกมาเห็นร่างไร้วิญญาณของกัญญาวีร์นอนนิ่งอยู่...
ในเวลาต่อมาเด่นเดือนพาดุจดาวมาหาสิตางค์ที่ร้านซ่อมคอมพิวเตอร์ เห็นเพื่อนอยู่คนเดียวถามว่านายจ้างไปไหน ได้ความว่าเขาอยู่ทำหวยใต้ดินที่บ้านไม่เข้าร้าน แล้วมองเหล่ดุจดาว
“บอกแล้วไง ว่าอย่ามาให้เจอหน้าอีก”
“เห็นไหมพี่เดือน บอกแล้ว” ดุจดาวตัดพ้อ เด่นเดือนขอร้องอย่าบาดหมางกันเพราะผู้ชายเลวๆเลย พูดถึงผู้ชายคนนี้ขึ้นมาดุจดาวไม่พอใจมีปากเสียงกับ
สิตางค์เรื่องแย่งผู้ชายคนเดียวกัน เด่นเดือนต้องขอร้องให้เลิกเถียงกันได้แล้ว สุดท้ายก็ไม่มีใครได้ผู้ชายคนนั้นเพราะมันดันเป็นเกย์ สิตางค์ไม่อยากพูดถึงเรื่องนี้อีกรีบตัดบท
“ลากกันมานี่มีเรื่องให้ช่วยสิท่า”
“จะเหลือเหรอ” เด่นเดือนว่าแล้วหยิบซิมเจ้าปัญหาออกมา...
ขณะที่ดุจดาวกับเด่นเดือนมาขลุกอยู่กับสิตางค์ที่ร้านซ่อมคอมพิวเตอร์ ฉัตรรัศมีมาตามหาดุจดาวที่ ฟิตเนสอีกครั้ง ทั้งเจ็บใจทั้งหงุดหงิดที่เธอยังไม่มาทำงานสักที...
ที่ร้านอาหารโต้รุ่งในตลาด นัธมนเห็นเจ้านายนั่งเหม่อไม่ยอมแตะต้องอาหาร คะยั้นคะยอให้กินอะไรบ้าง เดี๋ยวจะล้มป่วยเอาได้ ขอร้องเขาการโทษตัวเองไม่ได้ทำให้อะไรดีขึ้นมา
“อีกอย่างหนูอยู่ในเหตุการณ์ สารวัตรทำเต็มที่แล้ว”
“ผมไม่น่าใช้เธอเป็นเหยื่อล่อพวกมัน ผมควรจะเตือนขัดขวาง” เตชิตเห็นนัธมนนั่งนิ่ง “ไม่มีคำแก้ตัวอะไรให้ผมแล้วใช่ไหม ผม...ผมจะอยู่กับความรู้สึกแบบนี้ได้อย่างไร ผมคงต้องอยู่กับมันไปตลอดชีวิตสินะ ผมเวิ่นเว้อ ผมรู้ ผมขอโทษ ชยธรอาการเป็นอย่างไรบ้าง”
“พ้นขีดอันตรายแล้วค่ะ ถือว่าโชคดีมากๆ...เสียใจด้วยนะคะเรื่องคุณแม่สารวัตร” นัธมนเห็นเตชิตรวบช้อนส้อมก็ขอร้องให้เขากินอะไรหน่อย ตั้งแต่เกิดเรื่องเธอไม่เห็นเขากินอะไรเลย เขายังคงนั่งนิ่งไม่ยอมกินอะไร ทั้งสองคนมัวแต่คุยกันไม่ทันสังเกตเห็นวรมันซุ่มดูอยู่
ooooooo










