กุหลาบเกราะเพชร

ชัชกับปอมพยายามจะเอาตัวขวัญรัตน์ออกจากรถแต่ติดเข็มขัดนิรภัยออกไม่ได้ ปอมเห็นจวนตัวชวนชัชหนี พากันเผ่นขึ้นรถมูลนิธิขับออกไปอย่างรวดเร็ว เตชิตกับนัธมนช่วยกันอุ้มกัญญาวีร์มาที่รถตัวเอง จากนั้นเขากลับไปเอาตัวขวัญรัตน์ออกจากซากรถ แต่ออกไม่ได้ติดเข็มขัดนิรภัย นัธมนเห็นไฟเริ่มลามเข้าไปใกล้ตัวรถตามไปลากตัวเขากลับอย่างสุดกำลังจนออกห่างรถ ทันใดนั้นรถระเบิดตูมไปพร้อมกับร่างขวัญรัตน์

เตชิตกลับไปประคองร่างกัญญาวีร์ไว้ในอ้อมกอดพยายามเรียกให้รู้สึกตัวแต่เธอนอนไม่ไหวติง

ooooooo

ธรณ์เทพเดินไปเดินมาอย่างกระวนกระวายใจอยู่หน้าอาคารบริเวณทางเข้าห้องฉุกเฉิน ชะเง้อคอยาวไม่เห็นรถของชัชมาถึงสักที คว้ามือถือจะโทร.หาแต่ดันแบตฯหมด ด้วยความโมโหที่ไม่ได้ดั่งใจเขาปามันลงพื้นแตกกระจาย พยาบาลเร่งฝีเท้าเข้ามาแจ้งข่าวร้ายว่าภรรยาของเขาเสียชีวิตแล้ว

“เป็นไปไม่ได้...เป็นไปไม่ได้ เดี๋ยวจะมีอวัยวะมาส่งจะต้องมีอุบัติเหตุฉุกเฉินเข้ามา คุณพยาบาลอย่าไปไหน บอกหมอเตรียมห้องผ่าตัดรอได้เลย ต้องทันสิ... ต้องทันเวลาสิ” ธรณ์เทพโวยวายจบวิ่งไปที่ห้องฉุกเฉิน เข่าแทบทรุดเมื่อเห็นปรางค์นอนนิ่งอยู่บนเตียงใต้ผ้าคลุมตั้งแต่หัวจดเท้า

“ใครจะเป็นคนรับผิดชอบ...มันจะต้องมีคนรับผิดชอบ” ธรณ์เทพขบกรามแน่นด้วยความแค้น...

ชัช ปอมและวรมันมายืนอยู่ตรงหน้าพิพัฒน์ที่พยายามข่มอารมณ์โกรธเอาไว้ ตำหนิชัชกับปอมที่นอกจากจะปล่อยให้กฤตนัยหลุดมือแล้วยังสร้างเรื่องจนเป็นข่าวฮอตประเด็นร้อนในทีวีทุกช่อง แทนที่จะจัดการแบบเงียบๆ ชัชแก้ตัวว่าเกือบได้ตัวกฤตนัยอยู่แล้วถ้านำบุญไม่เข้ามาขวางเสียก่อน

“นั่นก็อีกเรื่อง ใครใช้ให้แกไปเอาชีวิตตำรวจ...หา”

“ผมคิดว่า...” ปอมอธิบายไม่ทันจบพิพัฒน์ตบหน้าหัน บอกกี่ทีแล้วว่าพวกแกไม่มีหน้าที่ต้องคิดแล้วหันไปทางวรมัน “ครั้งนี้ในส่วนของแก ฉันถือว่าไม่พลาด ฉันผิดเองที่ให้งานพวกแกสลับกัน จะไปไหนก็ไปให้พ้นๆหน้าไป” พิพัฒน์เห็นปอมกับชัชยังยืนนิ่ง ขณะที่วรมันนักฆ่าชีวภาพขององค์กรขยับจะไปก็ร้องเรียกไว้

“วรมันอยู่ก่อน...ฉันพูดกับแกสองคนไอ้ชัชไอ้ปอม ...ไปสิ” พิพัฒน์รอจนสมุนหางแถวไปแล้วจึงบอกกับวรมันว่าคุณเจสันมีงานอยากให้เขาพิสูจน์พัฒนาการหน่อย วรมันถามว่าจะให้ทำอะไร พิพัฒน์ตวาดแว้ด ใครใช้ให้ถาม การตั้งคำถามการใช้ความคิดและการพิจารณาไม่ใช่เรื่องที่เขาต้องมายุ่ง มันเป็นเรื่องของมนุษย์ ให้เขาแค่ทำตามคำสั่งอย่างเดียวพอ วรมันไม่ค่อยพอใจนักที่พิพัฒน์คิดว่าเขาไม่ใช่มนุษย์แต่ต้องข่มอารมณ์ไว้...