ตอนที่ 4
ธรณ์เทพยังคงฮึดฮัดขัดใจที่เอาเรื่องเตชิตไม่ได้ ฉัตรรัศมีพยายามพูดเตือนสติพ่ออย่าไปโทษเตชิตที่แม่ต้องตาย ธรณ์เทพสวนทันทีทำไมจะโทษไม่ได้ ถ้าไม่ใช่เพราะมันเข้ามาสอด ป่านนี้ปรางค์ก็ได้เปลี่ยนอวัยวะภายในที่ล้มเหลวไปแล้ว เธอเตือนพ่อให้เบาเสียงลงหน่อยอยากให้ใครต่อใครรู้กันหมดหรือว่าท่านมีส่วนรู้เห็นการตายของสองแม่ลูกนั่น ธรณ์เทพยังบ่นไม่เลิกว่าเป็นความผิดของเตชิตที่ปรางค์ไม่ได้อวัยวะของขวัญรัตน์
“มันไม่ใช่เวลาจะมาโยนความผิดให้ใครหรอก”
“แกก็พูดได้สิ ปรางค์ไม่ใช่แม่แท้ๆของแกนี่ แกมันลูกติดฉันมา” ธรณ์เทพเล่นงานเตชิตไม่ได้ ก็เลยพาลเล่นงานฉัตรรัศมี “แกก็อีกคน แกกำลังจะทำฉันพัง ซิมโทรศัพท์แกตามคืนมาได้หรือยัง”
ฉัตรรัศมีส่ายหน้า นังนั่นยังไม่กลับมาทำงานเลย ธรณ์เทพไล่ให้เธอไปตามดูจะมัวรออะไรอยู่ เธอมองพ่อตัวเองไม่ค่อยพอใจนัก ก่อนจะลุกออกไป...
ซิมเจ้ากรรมที่เด่นเดือนกับดุจดาวได้มา ไม่มีร้านซ่อมโทรศัพท์ร้านไหนเปิดเข้าไปดูข้อมูลในนั้นได้ เพราะรหัสล็อกซับซ้อนมาก เด่นเดือนแนะให้ลองเอาไปให้สิตางค์เพื่อนของตัวเองดู แต่ดุจดาวส่ายหน้าไม่เอาด้วย เนื่องจากมีปมกันมาก่อน อีกอย่างไม่อยากให้คนรู้จักเห็นคลิปน่าอายของตัวเองกลัวโดนล้อ เด่นเดือนต้องกล่อมน้องอยู่นานเธอถึงยอมทำตาม
ooooooo
เนื่องจากจะให้นำบุญชุบชีวิตลูกสาว กฤตนัยจึงแจ้งกับหมอให้ถอดเครื่องช่วยหายใจของลูกออก เตชิตซึ่งนั่งเฝ้าเธออยู่ไม่ยอมให้ทำอย่างนั้น ขอร้องให้เก็บกัญญาวีร์ไว้สักสองสามวันก่อนเผื่อจะมีปาฏิหาริย์ หมอเจ้าของไข้ยืนยันว่าคนไข้สมองตายไปแล้ว ที่ยังอยู่ได้เพราะเครื่องช่วยหายใจเสียบปลั๊กไว้
“เสียบปลั๊กเหรอ แล้วไง จะดึงปลั๊กกันง่ายๆเลย” เตชิตโวยวายไม่ยอม
“อย่าให้ผมต้องเรียก รปภ.มาเลยนะ กัญญาวีร์คงไม่สบายใจหรอก” กฤตนัยพยายามพูดเตือนสติ เตชิต คร่ำครวญว่าตัวเองเป็นต้นเหตุทำให้เธอต้องเป็นแบบนี้ กฤตนัยกับกานดามองเขาอย่างเห็นใจ ก่อนผู้เป็นพ่อจะพยักหน้าให้หมอเป็นทำนองอนุญาตให้ถอดเครื่องช่วยหายใจได้ สักพักเครื่องช่วยหายใจก็หยุดทำงาน เตชิตทรุดลงนั่งคุกเข่าข้างเตียงคนป่วยซบหน้าน้ำตาซึม










