กุหลาบเกราะเพชร

อาการของกัญญาวีร์หนักหนาสาหัส ที่ยังมีชีวิตอยู่ได้เพราะเครื่องช่วยหายใจกับอุปกรณ์ช่วยชีวิตสารพัดชนิด หมอเห็นเตชิตเอาแต่นั่งจ้องคนไข้ไม่ยอมไปไหน บอกให้ปล่อยเธอไปได้แล้ว

“ผมยัง...ติดต่อทางบ้านเธอไม่ได้เลยครับ”

หมอพยักหน้ารับรู้ก่อนเดินจากไป เตชิตมองร่างที่เหมือนผักของหญิงคนรักเสียใจสุดๆ โทษตัวเองที่ทำให้เธอต้องเป็นอย่างนี้ ซบหน้ากับฝ่ามือร้องไห้อย่างหนัก แล้วหยิบผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาซับน้ำตา มือถือในกระเป๋าร่วงตกพื้น เขาหยิบขึ้นมาเห็นมีข้อความจากกัญญาวีร์รีบเปิดฟัง “ตัวเอง เตชิตนี่เค้านะ กัญญาไงจะใครล่ะ”

เตชิตน้ำตาซึมอีกครั้ง จับมือเจ้าของเสียงที่นอนนิ่งราวกับคนตายตรงข้ามกับน้ำเสียงร่าเริงที่ได้ยิน

“ขอโทษนะที่ตะกี้ไม่รับสาย งอนไง แต่แม่บอกว่าถ้าเกิดพรุ่งนี้ไม่มีตัวเองจะเป็นยังไง เท่านั้นแหละโทร.เลย หายงอนแล้ว หายกันนะ เจอกันจะว่าไปก็ไม่นานเองนะ แต่เค้าคงดูหนังเยอะไปไง พระเอกส่วนมากจะประมาณตัวเองนี่แหละ มีปม ดูดี สุภาพบุรุษ ขอบคุณนะที่มาเป็นพระเอกในชีวิตจริงของเค้า เป็นนางเอกคนเดียวมานานแล้ว รอพระเอกมาประกอบ” ว่าแล้วกัญญาวีร์หัวเราะสดใส

“ทะลึ่ง...ประกอบการแสดงเว้ย...ฟังข้อความแล้วโทร.กลับด้วยนะ แค่นี้แหละ ไอ้คนบ้า”

“จะให้เค้าโทร.กลับไปหาตัวเองที่ไหน ตัวเองตื่นขึ้นมาคุยกับเค้าหน่อยสิได้ไหม...เค้าเรียกตัวเองว่าเค้า เรียกเค้าว่าตัวเองอย่างที่ตัวเองเคยอยากได้ยินแล้วไง” เตชิตลูบผมกัญญาวีร์ทั้งน้ำตา พลันภาพในอดีตผุดขึ้นมาในความคิดคำนึงของเขา ตอนนั้นเขาเดินคุยกับเธอมาถึงล็อบบี้ของคอนโดฯที่พักของเขา

“เมื่อไหร่ตัวเองจะไปกินข้าวบ้านเค้าอีก”

“ผมชอบนะที่คุณใช้แทนตัวเองว่าเค้า”

กัญญาวีร์ทักท้วงในเมื่อเธอใช้สรรพนามแทนตัวเองว่า “เค้า” เตชิตก็ไม่ควรใช้คำว่า “ผม” แทนตัวเขาเอง ควรใช้คำว่า “เค้า” เช่นกัน และให้เรียกเธอว่า “ตัวเอง” เตชิตยังไม่คุ้นกับการใช้สองคำนี้

“คือเค้าว่า เอ่อ...มันจะแปลกๆไหมตัวเอง”

“ไม่แปลก เดี๋ยวก็ชินเค้าว่าดีออก ตัวเองว่าไหม”

“เค้าจะไปว่าอะไรได้” เตชิตพยายามพูดให้ชินปาก ขณะที่กัญญาวีร์หัวเราะร่วนชอบใจ จากนั้นพยายามอธิบายที่มาของคำว่า “ตัวเองกับเค้า” ให้ฟังอยู่หลายรอบแต่เขาก็ไม่ยังไม่เข้าใจก็เลยต้องเลิกอธิบาย...

เตชิตรู้ว่าข้อความที่กัญญาวีร์ฝากไว้ให้เป็นคำพูดสุดท้ายของเธอก่อนจะประสบอุบัติเหตุ ก็เลยกดฟังซ้ำๆ อีกหลายรอบหวังจะให้ความทุกข์ใจครั้งนี้ผ่อนคลาย แต่ยิ่งฟังเขากลับยิ่งเศร้าหนักขึ้น

ooooooo