กุหลาบเกราะเพชร

หลังพบความผิดปกติจากคอมพิวเตอร์ พิพัฒน์ให้คนไปตามตัววรมันมาหา บอกว่ามีคนพยายามย้อนรอยประวัติการทำงานมือถือของตัวเอง เนื่องจากมีคนโง่ๆปล่อยซิมที่ใช้ติดต่อหลุดไปอยู่ในมือคนอื่น

“ตามซิมกลับมาแล้วถ้ามีใครรู้อะไรที่เกี่ยวข้อง... จัดการซะให้สิ้นซาก” พิพัฒน์เห็นวรมันไม่ขยับ ตะคอกใส่ยืนทำบ้าอะไรอยู่ เขารีบไปปฏิบัติตามคำสั่ง...

ดุจดาวเดินคุยกับเด่นเดือนมาตามถนนซอยเข้าบ้าน ไม่รู้ว่าสิตางค์จะเจาะซิมนั่นได้หรือเปล่า เด่นเดือนเชื่อว่าไม่เกินความสามารถของสิตางค์ ดุจดาวถอนใจแล้วเรื่องยายจะเอาอย่างไรดี เธอคิดว่าคงต้องปล่อยให้แกทรงๆไปอย่างนี้ก่อนดีที่สุดแล้ว ดุจดาวอยากมีเงิน

สักก้อนจะได้พายายไปรักษา จังหวะนั้นมีลุงหลังค่อมที่เดินอยู่ข้างหน้าทำกระเป๋าเงินหล่น สองพี่น้องเห็นเข้าพยายามตะโกนเรียกแต่แกไม่ได้ยิน

เด่นเดือนเก็บกระเป๋าเงินขึ้นมาเห็นเงินในนั้นเป็นปึกแม้จะจนแต่ไม่เคยคิดอยากได้ของใคร ชวนน้องวิ่งตามเอาเงินไปคืน พร้อมกับเตือนลุงให้ระวังหน่อย นำบุญในคราบลุงหยิบเงินจำนวนหนึ่งให้เป็นสินน้ำใจ สองสาวไม่ยอมรับเงิน นำบุญอวยพรให้ทั้งคู่เจริญๆ

“ไม่เคยเห็นลุงในซอยนี้เลยนี่ มาทำอะไร เดินหาใครหรือเปล่า”

“เดินหา...เพชรในตม”

สองพี่น้องมองหน้ากันยิ้มๆ อวยพรให้ลุงเจอสิ่งที่ตามหาแล้วเดินเลี้ยวไปทางบ้านตัวเอง นำบุญในคราบลุง มองตามพึมพำกับตัวเองว่าเจอเพชรที่ว่าแล้ว...

ภายในห้องพักฟื้นผู้ป่วย นัธมนเฝ้าไข้ชยธรที่ยังนอนไม่ได้สติไปพลางเปิดดูทั้งคลิปภาพและคลิปเสียงตอนที่วรมันเข้ามาขัดขวางไม่ให้เตชิตฆ่าตัวตายไปด้วย เปิดฟังอยู่หลายเที่ยวก่อนจะพึมพำคนเดียว

“แกต้องการให้เตชิตมีชีวิตอยู่สินะ”

ระหว่างนั้น ชยธรรู้สึกตัวตื่นขึ้น นัธมนดีใจรีบกดปุ่มเรียกพยาบาล...

กฤตนัยกับกานดาพากันไปที่ห้องวิจัยของนำบุญ เห็นกัญญาวีร์ยังนอนนิ่งอยู่บนเตียงไม่มีทีท่าจะฟื้น เขาถามนำบุญว่าตกลงจะได้ผลไหม ลูกของเขาจะฟื้นขึ้นมาจริงๆหรือเปล่า นำบุญขอเวลาอีกสักหน่อย ไม่ใช่เรื่องง่ายที่ร่างกายจะเข้ากับเครื่องจักร กานดาถามกฤตนัย นี่เราจะไม่บอกเรื่องนี้กับเตชิตหรือ เขาพยักหน้า

“กัญญาวีร์ได้ตายจากโลกนี้ไปแล้ว ให้พวกมันเข้าใจว่ากัญญาวีร์ตายไปแล้วน่ะแหละ”