คนเหนือฅน

คิมหันต์กับแสงฉายหนีการไล่ล่าของลูกน้องปากูกลุ่มหนึ่งไปคนละทางกับมูซอและจอบิ...คิมหันต์กับแสงฉายหลอกล่อจนสามารถเล่นงานพวกมันทุกคน ตายหมด แต่มูซอกับจอบิหนีไปเจอทางตันและจนมุมโดนปากูควบคุมตัวไว้ได้

ปากูตั้งใจเอามูซอกับจอบิไปขึ้นเงินค่าหัวจากผู้พันอูถั่นจึงจะจับมาขังไว้ที่ฐานที่มั่นของตน โดยพวกปากูไม่รู้ว่าคิมหันต์กับแสงฉายสะกดรอยตามมา

ขณะเดียวกันเมฆากับเนตรดาวที่รอดชีวิตจากผาน้ำตก ทั้งคู่กำลังออกเดินทางต่อ แต่คาดไม่ถึงว่าจู่ๆก็โดนเชนย้อนกลับมาเล่นงานอีก

เชนคาใจที่ไม่เจอศพทั้งคู่นั่นเอง จึงย้อนกลับมา และก็เป็นจริงอย่างที่สังหรณ์ใจ แต่ถึงเมฆาจะบาดเจ็บก็สู้ยิบตาและให้เนตรดาวแยกตัวหนีไปโดยทิ้งปืนไว้ให้เขา

เมฆากับเชนต่อสู้กันทั้งมือเปล่าและปืน สุดท้ายเมฆายิงขาเชนเลือดอาบแล้วรีบหนีไป เชนเจ็บทั้งตัวและใจ อาฆาตมาดร้ายเมฆายิ่งขึ้นไปอีก ฝ่ายเนตรดาวที่หนีไปก่อน ไม่คาดคิดว่าเธอจะเจอคิมหันต์กับแสงฉายที่กำลังลอบตามพวกปากูอยู่

เนตรดาวไม่เคยรู้จักปากูมาก่อน เธอเพิ่งจะรู้จากคิมหันต์เดี๋ยวนี้เองว่าเป็นผู้ผลิตยาเสพติดที่กำลังมือขึ้นมาก แต่ตอนนี้พวกมันเอาตัวมูซอกับจอบิไป คิมหันต์กับแสงฉายต้องรีบช่วยเพราะสองคนนั้นมีบุญคุณกับตนมาก เนตรดาวยินดีให้ความร่วมมือ แต่พอแสงฉายถามถึงเมฆา หมวดสาวก็นิ่งไปด้วยความเป็นห่วง

เวลานั้นเมฆาเดินโซซัดโซเซมาตามป่า แล้วนั่งพักคิดหาทางออกว่าจะไปต่อยังไง พลันมีเสียงคนเดินมา เขารีบหลบลอบมองกลุ่มชายฉกรรจ์สามสี่คน ทั้งหมดวางสัมภาระแล้วดื่มน้ำก่อนจะสนทนากัน

“ทำไมท่านปากูถึงต้องเรียกให้กลับฐานด่วน”

“ท่านปากูวิทยุมาบอกว่าจับมูซอกับจอบิได้ พรุ่งนี้จะเอาไปขึ้นค่าหัวกับผู้พันอูถั่น”

ชื่อมูซอกับจอบิทำให้เมฆาตกใจและเป็นห่วง เขาค่อยๆลอบตามกลุ่มชายฉกรรจ์ไปอย่างเงียบเชียบ

ooooooo

ฝ่ายเชนที่โดนเมฆายิงบาดเจ็บ เขาทำแผลให้ตัวเองและกำลังนั่งคิดอ่านว่าจะไปทางไหนดี ทันใดมีชายหาของป่าสองคนผ่านมา เชนทำตัวนอบน้อมถามเขาว่า

“โทษทีน้า ที่นี่ที่ไหน”

“จะบอกเอ็งว่ายังไงดีล่ะ เอาอย่างนี้ ที่นี่ไม่ใช่เขตไทย แล้วก็เป็นพื้นที่ของท่านปากู”

เชนสะดุดหูเมื่อได้ยินชื่อนั้น “ปากูหรือ”

“ข้าว่าเอ็งรีบออกไปจากที่นี่ดีกว่า ท่านปากูไม่ค่อยชอบให้คนแปลกหน้าเข้ามายุ่มย่ามในเขตของท่าน”

“แล้วท่านปากูที่ว่านี่อยู่ที่ไหนล่ะ” เชนถามยิ้มๆ แววตาเป็นประกาย...

ขณะนั้นเองกลุ่มของปากูถึงฐานที่มั่นแล้ว

มูซอกับจอบิถูกจับมัดโยงไว้กับต้นไม้ ปากูกับลูกน้องคนสนิทเดินเข้ามามองสองเชลยด้วยสีหน้าท่าทางพอใจ

“ยินดีต้อนรับสู่โรงงานผลิตยาเสพติดย่อมๆของฉัน”

“ถุย! ถ้าฉันหลุดไปได้ ฉันจะไล่เผามันให้หมดทุกโรง พร้อมกับเผาแกทั้งเป็นด้วย”

“ปากดีไปเถอะ รู้ไหมว่าพรุ่งนี้ผู้พันอูถั่นจะทำอะไรกับแกสองคนบ้าง”