คนเหนือฅน
ตอนที่ 8
กลุ่มของสารวัตรเพทายกลับมาเผชิญหน้าผู้กำกับการเวกที่โรงพักบางดงเสือในเย็นนั้น แน่นอนว่างานนี้หมวดเนตรดาวโดนผู้กำกับเล่นงาน เพราะขัดคำสั่ง
“คุณขาดราชการไป 72 ชั่วโมงโดยไม่ได้ลา คงเข้าใจระเบียบดีนะหมวด”
“แต่ฉันไปช่วยนายเรืองเดชนะคะ”
“คุณไม่ได้รับอนุญาตจากผู้บังคับบัญชา ถือว่าเป็นการกระทำโดยส่วนตัว ผมจะส่งเรื่องไปส่วนกลางให้เขาตั้งกรรมการสอบสวนคุณ ช่วงนี้ผมขอพักราชการคุณอย่างไม่มีกำหนด จนกว่าคณะกรรมการจะมีการพิจารณาลงโทษ”
“มันไม่รุนแรงไปหน่อยหรือครับท่าน” เพทายท้วงติง
“ผมว่ามันน้อยไปด้วยซ้ำ”
“ฉันรู้แล้วล่ะว่าทำไมคนที่นี่ถึงได้อยู่เหนือกฎหมาย” พูดจบเนตรดาวลุกพรวดไปเลย เพทายจะตามแต่โดนผู้กำกับเรียกไว้
“เดี๋ยวสารวัตร รีบเขียนรายงานในส่วนของคุณ มาส่งผมด้วย”
เนตรดาวตรงมาที่ห้องทำงานแล้วเก็บข้าวของด้วยอารมณ์ขุ่นมัว สักครู่เพทายตามเข้ามาปลอบเธอ ให้ใจเย็น เรื่องนี้น่าจะมีทางคุยกันได้ เขาจะช่วยคุยกับ ผู้กำกับให้
“ไม่จำเป็น อะไรมันจะเกิดก็ให้มันเกิด แต่ฉันจะไม่หยุดเรื่องนี้”
“ตำรวจตัวเล็กๆอย่างคุณจะไปทำอะไรได้”
“ได้สิ ถ้ามีตำรวจตัวเล็กๆหลายคน สำคัญว่าพวกตัวใหญ่ๆจะเอาด้วยหรือเปล่า” เมฆาเสนอหน้าเข้ามาแทรก
“นายมาเกี่ยวอะไรด้วย”
“ไม่เกี่ยวหรอก แค่เข้ามาช่วยหมวดเขายกของ”
“นายไม่ต้องมายุ่ง ฉันช่วยหมวดได้”
“สารวัตรต้องเข้าเวรไม่ใช่หรือคะ ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณ...ไป นายเมฆา”
เนตรดาวให้เมฆาช่วยยกของออกไปที่บ้านพักตำรวจ จากนั้นเธอรวบรวมสิ่งของทั้งหมดเพื่อย้ายออกจากบ้านหลวง เมฆานึกว่าเธอจะกลับกรุงเทพฯ จึงจะ ไปหารถขนของให้
“ใครบอกว่าฉันจะกลับกรุงเทพฯ”
“อ้าว ก็คุณบอกว่าโดนสั่งพักราชการไม่มีกำหนด ไม่กลับบ้านแล้วคุณจะไปอยู่ที่ไหน”
“แถวนี้มีบ้านเช่าไหม”
“ผมรู้ว่าคุณกำลังจะทำอะไร”
“ฉันแค่ต้องการบ้านเช่า”
“ข้างบ้านผมมีห้องเช่าอยู่ห้องนึง”
“ก็แค่นั้นแหละ” เนตรดาวพูดแล้วยิ้มบางๆอย่างพอใจ
เวลานั้นที่บ้านเรืองเดช คมพาพราวฟ้ากลับมา อย่างปลอดภัย คมได้รับคำชมมากมายแต่เขาไม่รับคำเชิญจากเรืองเดชที่ให้กินข้าวเย็นด้วยกัน
“รู้จักเจียมตัวก็ดีแล้ว” เสียงสิงขรดังเข้ามาก่อนตัว “นายเก่งมากคม”
คมไม่พูดอะไรอีก แต่รีบผละไป เรืองเดชข้องใจถามสิงขรว่าทำไมเขาถึงหาพราวฟ้าไม่เจอ
“เจอครับ แต่มันเข้าไปในหมู่บ้านของมูซอ ผมเลยไม่กล้าเข้าไป”
ฉับพลันสีหน้าเรืองเดชเข้มขึ้นทันทีเมื่อได้ยินชื่อนั้น...เหมือนมีอะไรค้างคากับมูซอ
ทางฝ่ายเนตรดาวที่เพิ่งได้ที่อยู่ใหม่ใกล้บ้านเช่าของเมฆา ก็เกิดมีเหตุให้เธอหงุดหงิดรำคาญใจขึ้นมา เพราะสองยายหลานเพื่อนบ้านของเมฆาดันมาทึกทักว่าเธอเป็นภรรยาของเขา
เนตรดาวโกรธมากฮึดฮัดจะเอาเรื่องเมฆา แต่พอดีมีสายจากหลวงพี่สมัยโทร.เข้ามาหาเขา ก็เลยต้องพักยก
หลวงพี่สมัยโทร.มาส่งข่าวไม่ค่อยดีเรื่องอาการของหลวงตาบุญยืนที่ยังรักษาตัวอยู่โรงพยาบาล เมฆาตกใจมากรีบบอกลาเนตรดาวแล้วเดินทางเข้ากรุงเทพฯทันทีเลย
ส่วนคมที่เพิ่งกลับถึงบ้านเรืองเดชได้ไม่นานก็กระวนกระวายอย่างบอกไม่ถูก เขาไปพบตาจุ้นที่ร้านเจ๊กเฮง บอกว่าตนมีความรู้สึกว่ากำลังจะได้เจอน้อง เลยอยากไปพบหลวงตาบุญยืนเร็วๆ
ตาจุ้นไม่ขัดใจ นำพาคมเข้ากรุงเทพฯมุ่งหน้าไปที่วัด แต่พระลูกวัดบอกว่าหลวงตาบุญยืนอาพาธอยู่โรงพยาบาลหลายเดือนแล้ว สองคนจึงเดินทางต่อไปที่โรงพยาบาลนั้น ซึ่งเป็นเวลาที่เมฆาได้เข้าเยี่ยมหลวงตาพอดี
ooooooo
