ตอนที่ 8
หลังจากกินข้าวเสร็จ คมกับพราวฟ้าบอกลา สองผัวเมียกะเหรี่ยงเพื่อเดินทางมุ่งหน้ากลับชายแดนไทย
พราวฟ้าอุ่นใจมากที่มีคมอยู่ใกล้ เธอบอกเรื่องพ่อจะวางมือจากสิ่งผิดกฎหมายทุกอย่าง และขอร้องคมอย่าทิ้งพวกเรา ซึ่งคมรับปากว่าจะอยู่ช่วยเธอ จนกว่าเรื่องทั้งหมดจะเรียบร้อย
ด้านเมฆากับเนตรดาวที่รอดปลอดภัยจากเหล่าร้ายแล้ว เวลานี้สองคนกำลังพยายามจะกลับฝั่งไทย แต่ยิ่งเดินเหมือนยิ่งไกล ทำให้เมฆาเริ่มหวั่นใจว่าน่าจะหลงป่า ทั้งที่ตอนแรกเนตรดาวหวังพึ่งเขามากเพราะเธอไม่ชำนาญป่าเอาเสียเลย
“ดูคุณจะมั่นใจในตัวผมมาก แต่ผมว่าคุณต้องผิดหวังแล้วล่ะ”
“ทำไม”
“ตอนนี้ผมยังไม่รู้เลยว่าจะกลับบ้านทางไหน ซึ่งพูดง่ายๆก็คือตอนนี้เรากำลังหลงป่า”
“อย่ามาล้อเล่นน่า”
“ผมพูดจริงๆ ตอนนี้มองไปทางไหนก็ป่า ไม่เห็นทางกลับบ้านเลย”
“ได้ไงเนี่ย”
“แผนที่กับเข็มทิศก็หายไปกับน้ำแล้ว โทรศัพท์ดาวเทียมก็แบตเตอรี่หมด”
“แสดงว่าเรากำลังหลงทาง”
“มันไม่ถึงขนาดนั้น แค่หาทางไปไม่เจอ”
“มันก็เหมือนกันนั่นแหละ”
เมฆาหลงป่าแต่ไม่ได้มีท่าทีหนักใจ ขณะกำลังตัดสินใจว่าจะไปทางไหนต่อ ก็ได้กลิ่นอาหารโชยมาเตะจมูก สองคนเดินตามกลิ่นไปก็เจอกลุ่มของสารวัตรเพทายอย่างคาดไม่ถึงสารวัตรเพทาย ผู้กองสมพงษ์ จ่าแห้ว และหมู่เหิรกำลังหุงหาอาหารกันระหว่างหยุดพักเอาแรง เนตรดาวกับเมฆาที่กำลังหิวโซเลยได้ฝากท้องไปด้วย พร้อมกันนี้เนตรดาวก็ซักถามว่าพวกสารวัตรมาถึง ที่นี่ได้ยังไง
“หมวดหายตัวไป 48 ชั่วโมง ผมสงสัยก็เลยขออนุญาตท่านผู้กำกับตามมา”
“แล้วรู้ได้ยังไงว่าฉันอยู่ที่นี่”
“ผมเดาเอา ยังไงหมวดก็ต้องมาช่วยนายเรืองเดช”
“แหม...สารวัตรนี่เดาแม่นจริงๆ” เมฆาพูดยิ้มๆ
“ฉันไม่ได้เดา ฉันคิดว่ามันต้องเป็นแบบนี้แน่นอน”
“ใช่ครับ เพราะหมวดอยากรู้เรื่องยาเสพติดของกลางนั่นใช่ไหมครับ” จ่าแห้วเดาถูก ขณะที่หมู่เหิร ก็เสริมว่า
“ท่านผู้กำกับห้ามแล้วว่าอย่าไปยุ่ง กลับไปคราวนี้ผมว่าท่านคง...”
“อ้าว เป็นตำรวจก็ต้องยุ่งสิ ยาเสพติดเป็นของ บ่อนทำลายชาติ” เมฆารีบออกรับแทนเนตรดาวทั้งที่หมู่เหิรยังพูดไม่จบ เล่นเอาสารวัตรเพทายไม่พอใจ พูดโพล่งขึ้นว่า
“เรื่องนั้นมันเป็นหน้าที่ของคุณไม่ใช่หรือ ร้อยตำรวจเอกเมฆา สุวรรณาวงศ์ แห่งหน่วยปราบปรามพิเศษ”
เนตรดาวแปลกใจถามสารวัตรว่ารู้เรื่องนี้ ตั้งแต่เมื่อไหร่ เพทายบอกว่า คงจะหลังจากเธอรู้สักวันสองวัน คราวนี้เมฆาดิ้นไม่ได้ จำต้องยอมรับว่าตนคือคนที่หน่วยปราบปรามพิเศษส่งมา
“แล้วคิดว่าจะได้กลับไปแบบปกติหรือ”
“พอเถอะจ่า เขามาทำหน้าที่ของเขา กลับไปฉันจะรายงานท่านผู้กำกับเอง” เนตรดาวตัดบท ทุกคน เลยนิ่งไป
ooooooo










