คนเหนือฅน
ตอนที่ 8
เช้าวันใหม่พระอาทิตย์สาดแสง...เมฆากับเนตรดาวอิดโรยเพราะไม่ได้นอนทั้งคืน สองคนเดินแกมวิ่งมาหลบยังที่แห่งหนึ่ง ในมือมีปืนที่ได้มาจากลูกน้องปากู
“มันคงยังไม่ตามมา”
“นายเป็นยังไงบ้าง”
“แผลยังระบมอยู่...ทำไม เป็นห่วงหรือ”
“ใช่” เธอเผลอปากตอบไปแล้วนึกได้รีบกลับคำ “เอ๊ย ไม่ใช่ ก็แค่ถามอาการ รีบไปต่อเถอะ”
เมฆายิ้มรู้ทันแต่ไม่ได้แซวอะไร ตั้งหน้าตั้งตาหนีกันต่อไป...ทางฝ่ายคิมหันต์ แสงฉาย มูซอ และจอบิยังถูกพวกปากูไล่ล่าไม่เลิกรา
“ไอ้พวกนี้มันจะเอาให้ได้จริงๆ” มูซอคำรามแล้วยิงใส่พวกมัน
“เอาหัวไอ้มูซอมาให้ได้โว้ย”
ปากูตะโกนสั่งเสียงดังลั่น สองฝ่ายยิงต่อสู้กันไปสักพัก มูซอก็คิดแผนเผด็จศึกแยกตัวอ้อมออกมา เงียบๆ ปล่อยให้คิมหันต์ จอบิ และแสงฉายยิงต่อสู้ต่อไป
พวกปากูไม่รู้ว่ามูซออ้อมมาข้างหลัง จนกระทั่งเขาปรากฏตัวพร้อมเรียกชื่อปากู
ปากูหันขวับพร้อมๆกับกระสุนปืนจากมูซอพุ่งมา แต่ปากูหลบได้ฉิวเฉียด จากนั้นสองคนก็ระดมกระสุนใส่กันไม่ยั้ง สักพักมูซอพลาดล้มลงและเป็นจังหวะที่กระสุนหมดพอดี ปากูได้โอกาสจะยิง แต่ทันใดมีดสั้นปลิวมาปักร่างเขาล้มลงสิ้นใจทันที
ฝีมือคิมหันต์นั่นเอง มูซอขอบคุณเขา จากนั้นทั้งหมดก็ออกเดินทางกันต่อไป
เชนกับลูกน้องปากูห้าคนพยายามไล่ล่าเมฆากับเนตรดาวตั้งแต่เมื่อคืนยันเช้านี้ จนกระทั่งพบร่องรอยก็เชื่อว่าพวกตนมาถูกทางแน่
“ต้องเป็นมัน” เชนคำรามแล้วเร่งฝีเท้าต่อไป สักพักก็ตามสองคนนั้นทัน เชนดักหน้า พูดอย่างย่ามใจ
“หมดระยะแล้ว” ขาดคำก็ยิงใส่...สองคนหลบวูบแล้วยิงตอบโต้
“ใครจ้างหมอนี่นะ คุ้มจริงๆ”
“อย่ามัวแต่พูด ทำอะไรสักอย่างสิ”
เนตรดาวเร่ง เมฆาคิดหาทางรอด จังหวะนี้มีรถคันหนึ่งวิ่งเข้ามา ผู้คนในรถกลุ่มหนึ่งมีอาวุธครบมือ เมฆากับเนตรดาววิ่งไปหา ยกมือขึ้นพร้อมบอกว่า
“เราสองคนเป็นตำรวจ”
“แล้วพวกนั้นล่ะ”
“พวกปากู”
คนที่ถามคือผู้ใหญ่บ้าน เขายิ้มกระหยิ่มทันที “กำลังอยากเจอเลย”
ผู้ใหญ่บ้านกับลูกน้องช่วยกันยิงใส่กลุ่มของเชน ไม่นานนักลูกน้องห้าคนโดนยิงตายเรียบ เชนบาดเจ็บอยู่แล้วไม่กล้าสู้ต่อ ค่อยๆหลบเลี่ยงไป
เมฆากับเนตรดาวขอบคุณกลุ่มผู้ใหญ่บ้านที่มาช่วยเหลือทันเวลา
“ไม่เป็นไร พวกฉันอยากจะล้างบางพวกไอ้ปากู นานแล้ว”
“เราจะกลับฝั่งไทย ไปทางไหน”
“เดินไปทางตะวันออกนี่...เดี๋ยวก็ถึง” ผู้ใหญ่บ้านชี้ทางให้ สองคนพยักหน้าเข้าใจ
ทางด้านคมกับพราวฟ้าที่ยังพักอยู่ที่บ้านกะเหรี่ยงสองผัวเมีย เช้านี้คมฟื้นแล้ว เขาออกมานั่งรับลมหน้าบ้าน ขณะที่พราวฟ้ายังหลับอยู่ข้างใน
หญิงกะเหรี่ยงเดินมาเห็นคมก็ทัก “ตื่นแล้วหรือ แฟนเจ้าล่ะ”
“แฟน?”
“ข้าหมายถึงผู้หญิงที่มากับเจ้าน่ะ”
“ยังไม่ตื่นเลยครับ”
“แสดงว่าเพิ่งจะหลับล่ะสิ เมื่อคืนเขานั่งเฝ้าเจ้าทั้งคืน ข้าวปลาไม่ยอมกิน ท่าทางเป็นห่วงเจ้ามาก เขาบอกว่าเจ้าเป็นลูกจ้างเขา แต่ข้าไม่เชื่อหรอก ถ้านางตื่นแล้วก็พากันมากินข้าวกินปลานะ”
คมรับคำด้วยท่าทีเก้อเขิน
ooooooo
