ข่าว
  • Thairath Talk
  • 100 year

    นิยายไทยรัฐ

    คนเหนือฅน

    SHARE

    กลุ่มของคิมหันต์ที่มีแสงฉาย ตาจุ้น และจอมเมืองหนีไปถึงชายแดนแต่ดันเจอสมุนของสิงขรตามมาทันและเกิดการปะทะกัน

    พวกคิมหันต์กำลังเสียเปรียบเพราะสมุนของสิงขรมีอาวุธครบมือ แต่ยังนับว่าโชคดีที่ตาปลิวกับจำปูนซึ่งวนเวียนรอคอยคิมหันต์อยู่แถวนั้นเข้ามาช่วย ทำให้พวกมันต้องล่าถอยไป

    ขณะนั้นสิงขรอยู่กับเรืองเดชอีกด้านหนึ่ง ต่างคิดว่าคมน่าจะผ่านเส้นทางนี้จึงหยุดรอ

    “คมต้องผ่านมาทางนี้ใช่ไหม”

    “ใช่ครับ ทางนี้เป็นเส้นที่จะเข้าชายแดนไทย ข้างหน้าก็เข้าเขตแดนไทยแล้ว”

    “แล้วทำไมยังมาไม่ถึง ทั้งๆที่นำหน้าเรามา” เรืองเดชกระวนกระวาย สิงขรกังวลเป็นห่วงพราวฟ้า พูดโพล่งว่าชักไม่ดีเสียแล้ว

    ในที่สุดเรืองเดชตัดสินใจกลับไปทางเดิมเพื่อตามหาพราวฟ้า ซึ่งขณะนั้นเมฆากับเนตรดาวก็กำลังพยายามค้นหาคมกันอยู่เหมือนกัน

    “ทำไมไม่เจอคม” เมฆาบ่น

    “นายพูดแบบนี้เป็นห่วงหรือคิดจะจับเขาล่ะ”

    “ผมไม่ห่วงคนแบบนั้นหรอก” เมฆาปากแข็ง

    ยังไม่ทันที่เนตรดาวจะพูดอะไรอีก มีกระสุนปืนพุ่งเข้าใส่ในระยะไกล เมฆากับเนตรดาวหาที่หลบพัลวัน

    ที่แท้เป็นกลุ่มทหารของเชน มันดาหน้าเข้ามาแล้วยังมีอีกกลุ่มขับรถจี๊ปตามหลังซึ่งเชนนั่งอยู่ในนั้น

    “นั่นเชน...มาได้ไงเนี่ย”

    “อย่าไปรู้เลย มากันขนาดนี้อยู่ไปก็ได้ห่มธงชาติแน่ๆ”

    พูดขาดคำ เมฆาเคลื่อนตัวหนีไปพร้อมเนตรดาว เชนลงจากรถแล้วนำทหารตามไล่ล่าไม่ลดละ เมฆาเห็นท่าไม่ดีให้เนตรดาวหนีไปก่อน

    “แล้วนายล่ะ”

    “ผมก็อยู่นี่ไง”

    “อย่าบอกนะ นายจะเป็นพระเอกเสียสละให้นางเอกอย่างฉันหนีไปก่อน”

    “เปล่า ไม่ใช่อย่างนั้น และคุณไม่ได้เป็นนางเอกด้วย หน้าตาไม่ผ่าน...ผมแค่อยากให้คุณล่อพวกมันออกไปสักหน่อย แล้วก็ซัดให้เรียบ ผมจะได้เบาแรง”

    “เข้าใจแล้ว” เนตรดาวรับมุกแล้วแยกไปทำตามแผนของเมฆา ปรากฏว่าล่อหลอกพวกมันไปตายหลายคน ทำให้เมฆาเบาแรงได้จริงๆ

    แต่แล้วสองคนก็ยังโดนเชนกับสมุนที่เหลือไล่บี้อยู่ดี สองคนวิ่งหนีมาหยุดที่หน้าผาน้ำตก เมฆาตัดสินใจหนีคมกระสุนพาเนตรดาวกระโดดลงไปยังผืนน้ำเบื้องล่าง เชนวิ่งมาเห็นร่างทั้งสองคนจมลงก็แสยะยิ้มพอใจ

    “รอดก็เทวดาละวะ...ไปเอาศพมันขึ้นมา”

    ทหารรับคำสั่งแล้วรีบไปจัดการ แต่การค้นหาผ่านไปสักพักก็ยังไร้วี่แววว่าจะเจอศพ สุดท้ายทุกคนกลับขึ้นมารายงานเชนว่า

    “ไม่มีศพครับ”

    “ทั้งสองคนเลยหรือ”

    “ใช่ครับ”

    “แน่ใจนะว่าค้นหาทั่วแล้ว”

    “ครับผม” ทหารทั้งหมดยืนยันเป็นเสียงเดียวกัน เชนนิ่งงันแต่นัยน์ตาดุดัน

    ooooooo

    พราวฟ้าโชคร้ายขณะออกไปหาน้ำให้คมแล้วเจอพรานป่าจะปลุกปล้ำ เธอกลัวสุดชีวิตกรีดร้องขอความช่วยเหลือ ทันใดนั้นเองมีกะเหรี่ยงสองผัวเมียพุ่งเข้ามาเล่นงานพรานป่า

    “ไปซะ ข้าไม่อยากฆ่าพวกเดียวกัน”

    พรานป่ากลัวปืนที่จ่อหัว วิ่งลนลานหนีไปไม่เหลียวหลัง พราวฟ้ายังไม่หายตกใจแต่ก็พนมมือไหว้สองผัวเมียอย่างสำนึกในบุญคุณ

    จากนั้นพราวฟ้าพาสองผัวเมียมาดูคมที่หมดสติอยู่ในถ้ำ ชายกะเหรี่ยงบอกว่าเขาอาการหนักมาก แต่พอมีทางรักษาเบื้องต้นด้วยการใช้สมุนไพรที่ตนมี เสร็จแล้วต้องพาไปรักษาต่อที่บ้าน...

    ขณะนั้นใกล้มืดค่ำเข้ามาทุกที กลุ่มของคิมหันต์หยุดพักค้างแรมใกล้ลำธารเพราะน่าจะหาอาหารประทังความหิวได้บ้าง

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    "ภูมิ” ยั้งมือเกือบไม่ทัน "มิ้นท์" แค้นกรี๊ดใส่หน้าน้อง "อิงฟ้า" ร้องโฮ ใน "ภูตรัตติกาล"

    "ภูมิ” ยั้งมือเกือบไม่ทัน "มิ้นท์" แค้นกรี๊ดใส่หน้าน้อง "อิงฟ้า" ร้องโฮ ใน "ภูตรัตติกาล"
    27 ก.ย. 2563

    03:10 น.

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    วันอาทิตย์ที่ 27 กันยายน 2563 เวลา 10:01 น.