คุณหนูเรือนเล็ก

เด็กน้อยปลอบอย่าได้ท้อแท้ว่าตัวเองไม่มีใคร ตนสัญญากับพ่อของดาญ่าไว้แล้วว่าจะคอยอยู่เป็นเพื่อนปัดเป่าทุกข์เท่าที่จะทำได้ และถ้าวันไหนที่ตนสะสมบารมีได้เต็มแบตเตอรี่แล้ว วันนั้นตนอาจจะมองเห็นฆาตกรและบอกได้ว่ามันคนไหนคือคนที่ฆ่าพ่อของเธอ ดาญ่าให้คำมั่นจะรอจนกว่าจะถึงวันนั้น...

ด้านรังสรรค์แวะมาที่คฤหาสน์วศวงศ์ มองไปทางเรือนเล็กที่อยู่ท่ามกลางต้นไม้ร่มรื่น เห็นแสงไฟสะท้อนสระว่ายน้ำอยู่ลิบๆ อดนึกถึงวันนั้นที่เขาต้องลงมือฆ่าภิมุขตามแผนการของเหิมกับวัชรีไม่ได้ แม้จะรู้สึกสยดสยองอยู่บ้าง แต่เขาไม่ได้รู้สึกสำนึกผิดอะไรเพราะคนอย่างเขาทำได้ทุกอย่างเพื่อเอาตัวรอด หากวันนั้นเขาไม่ฆ่าภิมุข ป่านนี้เขาถูกจับยัดคุกข้อหายักยอกเงินบริษัทไปแล้ว

ความคิดของรังสรรค์สะดุดหยุดลงเมื่อมีเสียงของวัชรีดังขึ้น “ตาสรรค์”