คุณหนูเรือนเล็ก

อารยะรำคาญชวนเทวัตกลับกันดีกว่าอย่ามาเสียเวลายืนดูคนอื่นกินข้าวอยู่เลย เทวัตเห็นดีด้วยลาทั้งคู่แล้วออกจากร้านไปกับเพื่อนรัก ดาญ่ามองตามปวดใจจี๊ดที่ต้องทำหมางเมินกับเทวัตเพราะความระแวงแท้ๆ...

ระหว่างเดินไปที่รถ อารยะอดถามไม่ได้ว่าทำไมดาญ่าของเทวัตถึงกลายเป็นคุณภัทศาของรังสรรค์ไปได้ เขาอธิบายว่าภัทศาเป็นชื่อจริงของเธอ อารยะสรุปจากประสบการณ์การเป็นทนาย คนที่ใช้ชื่อโน้นชื่อนี้มักจะมีวาระแอบแฝง เทวัตหาว่าเพื่อนคิดมาก เธออาจจะอยากให้รังสรรค์เป็นคนพิเศษก็ได้ถึงได้ให้เรียกชื่อจริง

ooooooo

ดาญ่าพยายามหลอกถามรังสรรค์เรื่องบริษัทของพ่อ แต่ไม่ได้อะไรมากนัก รู้แค่ว่าอีกไม่นานจะมีประธานคนใหม่แทนภิมุขที่เสียชีวิตไป แถมเขายังคุยให้ฟังอีกว่าว่าที่ท่านประธานคนใหม่ต้องรักเขามากกว่าคนเก่า เธออดสงสัยไม่ได้ทำไมเขาถึงได้มั่นใจขนาดนั้น เขาคุยอวดว่าหากใครได้อยู่ใกล้เขาต้องรักเขาทุกคน

“ระหว่างนี้คุณภัทศาก็ทดลองทำงานทั่วไปในแผนกไปก่อนตามกฎระเบียบของบริษัท แล้วผมจะเตรียมตำแหน่งใหม่ไว้ให้” ไม่พูดเปล่ารังสรรค์จับมือดาญ่าที่วางอยู่บนโต๊ะ เธอแก้ลำด้วยการแกล้งจาม ดึงมือจากที่เขากุมไว้มาปิดปาก ยิ่งทำให้เขาถูกใจที่เธอเอาตัวรอดได้เก่ง...

รังสรรค์ขายขนมจีบให้ดาญ่าตลอดเวลาตั้งแต่เริ่มกินอาหารจนกระทั่งเดินมาส่งที่รถ เธอจำต้องยิ้มรับแม้จะเอียนกับความเจ้าชู้ไก่แจ้ของเขาก็ตามเพราะจะเก็บเขาไว้ใช้งาน รอจนเขาไปที่รถตัวเองเธอจึงสตาร์ตรถ แต่ยังไม่ทันขับออกไปเทวัตเปิดประตูเข้ามานั่งข้างๆ บอกให้

เธอออกรถ มีเรื่องจะคุยด้วย สายตาจริงจังของเขาทำเอาเธอหวั่นไหวยอมทำตามที่เขาต้องการ

จอมเจ้าชู้ไก่แจ้กำลังจะเคลื่อนรถออกไป หันมาเห็นเทวัตนั่งอยู่ในรถดาญ่าหรือภัทศา รีบขับรถตาม

แต่ดันมีรถอีกคันมาขวางทางทำให้เสียเวลาไปพักใหญ่...

ไม่นานนักดาญ่าขับรถมาจอดที่ริมบึงแห่งหนึ่ง ลงจากรถสีหน้ามุ่งมั่นจะให้เทวัตรู้เรื่องที่ไปทำงานในบริษัทของพ่อไม่ได้กลัวจะเสียแผน จึงพยายามกันเขาให้อยู่ห่างตัวเอง แต่พอถูกคาดคั้นเรื่องไปกินข้าวกับรังสรรค์ เธอดันหลุดปากว่าบังเอิญเจอกับรังสรรค์ตอนที่มาหางานทำก็เลยมานั่งกินข้าวปรึกษาเรื่องหางานกับเขา

เทวัตซักเป็นการใหญ่ได้งานที่ไหน บริษัทอะไร เธอแกล้งโวยวายแล้วเขาจะรู้ไปทำไม เขาคว้าแขนเธอไว้ขอร้องให้เลิกล้อเล่นกับความห่วงใยของเขาเขาสัญญา

เอาไว้แล้วว่าจะช่วยดูแลเธอแทนอาภิมุข