ตอนที่ 4
ดาญ่าเดินตามอำนวยไปที่ห้องสัมภาษณ์ นันทิยาเดินมาอีกทางหนึ่งกำลังจะจ๊ะเอ๋กัน วัชรีโทร.มาเสียก่อน เธอก้มหามือถือที่อยู่ในกระเป๋าเป็นจังหวะที่อำนวยเดินนำดาญ่าเลี้ยวไปอีกทาง ทำให้คลาดกันเฉียดฉิว...
นอกจากแคล้วคลาดกับโจทก์เก่าแล้ว ดาญ่ายังโชคดีที่ได้รังสรรค์เป็นคนสัมภาษณ์งาน เพราะเขารับเธอเข้าทำงานตั้งแต่รู้ว่าเขียนใบสมัครงานที่นี่ ที่เรียกมาสัมภาษณ์ก็แค่พอเป็นพิธี ดาญ่ามีเรื่องขอร้องเขาอยากให้เรียกเธอว่าภัทศามากกว่า อ้างว่าชอบชื่อจริงของตัว รังสรรค์ต้องการเอาใจเธอจึงรับปากจะทำตามที่เธอต้องการ...
ด้านวัชรีรู้จากนันทิยาว่ารังสรรค์แอบให้กิ๊กใหม่มาสัมภาษณ์งานที่บริษัทก็ไม่ได้ว่าอะไร เนื่องจากเขาช่วยเป็นหูเป็นตาทำงานแทนตนเองในบริษัท ให้เขามีอะไรซู่ซ่าเวลาทำงานบ้างจะได้ไม่เบื่อ และหากเบื่อขึ้นมาเมื่อไหร่เขาคงไล่แม่นั่นออกเอง...
สัมภาษณ์เสร็จ รังสรรค์พาดาญ่ามาพบกับพวกพนักงานในแผนกบัญชี เพื่อแจ้งให้รู้ว่าภัทศาคือพนักงานคนใหม่ของแผนกนี้ เธอรีบฝากเนื้อฝากตัวกับทุกคน เนตรสุดายิ้มเยาะเพราะเดาเหตุการณ์ออกตั้งแต่แรกแล้ว มองเธอไม่ค่อยจะชอบใจนักแต่ต้องข่มอารมณ์ไว้...
หลังจากรังสรรค์เดินแยกไปกับอำนวย ดาญ่าพยายามตีซี้เนตรสุดาเพราะเห็นเธอไม่ค่อยจะปลื้มตัวเองนัก รับปากว่าจะไม่เป็นตัวถ่วงของแผนกจะตั้งใจทำงานให้สมกับโอกาสที่ได้เข้ามาทำงานบริษัทดีๆอย่างที่นี่ หากมีอะไรขอให้เธอช่วยแนะนำตนด้วย แล้วขอตัวกลับก่อน ยกมือไหว้ลาอย่างอ่อนน้อม
“เชิญจ้า เดินออกไปถูกนะจ๊ะ คงไม่หลง” เนตรสุดาไม่วายจิกกัดเพราะเจอกิ๊กที่รังสรรค์พามาทำงานที่นี่ไม่ได้เรื่องสักราย กลัวจะเข้าอีหรอบเดิมอีก ครู่ต่อมาระหว่างที่ดาญ่าก้าวเท้าออกจากลิฟต์ รังสรรค์ที่รอท่าอยู่ขอให้เธอเลี้ยงข้าวสักมื้อ แม้จะรู้ดีว่าเขามาจีบแต่เนื่องจากต้องพึ่งพาเขาสืบเรื่องในบริษัทนี้เธอจำใจพาไปเลี้ยงข้าว
โชคร้ายที่ดาญ่าดันพามากินร้านอาหารร้านเดียวกับที่เทวัตนัดอารยะมาคุยเรื่องที่เหิมรับเป็นทนายให้จักริน เธอจัดแจงจะชวนรังสรรค์ไปกินร้านอื่นแต่เขาเหลือบไปเห็นคู่เพื่อนซี้เสียก่อนก็เลยไม่ยอมเปลี่ยนร้านแถมพาไปนั่งโต๊ะใกล้ๆหวังจะโชว์เทวัตว่าเหนือกว่าจับแขนดาญ่าไว้มือหนึ่ง อีกมือหนึ่งแตะเอวเบาๆ พาไปที่โต๊ะเจตนาให้อีกฝ่ายเห็น เทวัตหันมาพอดีทั้งแปลกใจทั้งเสียใจปนกันที่เห็นเธอมากับรังสรรค์ อารยะมองตามสายตาเพื่อนรัก
“เฮ้ย รังสรรค์นี่ควงใครมาวะสวยดูดีมีสกุลมาก”
“นั่นแหละคุณดาญ่า”
“ว่าไงนะ คุณดาญ่าของแกน่ะเหรอ...เอาแล้วไง ทำไมมากับไอ้จอมฟันนั่นได้วะ”
ooooooo










