บ่วงสไบ
ตอนที่ 6
เจิมหนักใจกับสภาพเจ้านายบนเรือน ถึงกับออกปาก “คนนึงตรอมใจไม่กินข้าวกินปลา อีกคนก็ทุกข์หนักให้เหล้ากิน เรียมเอ๊ย...คราใดจะสิ้นเวรสิ้นกรรม”
“ยังไม่หมดดอก มีเวรมีกรรมอยู่ทางโน้นอีกคน ฉันว่าหนักกว่าคนบนเรือน” เรียมมองไปทางทิศที่เทพ นั่งดื่ม
บุญคอยห้ามเทพให้หยุดดื่ม ต่างจากฉ่ำกับอยู่ที่ชวนดื่มจนเมาหนักนั่งพิงกัน เทพยิ้มแย้มกลบเกลื่อนความเสียใจถามบุญ
“ไอ้บุญ...เอ็งลองย้อนมาเป็นใจข้าอีกสักครา...ถ้าผู้หญิงที่เอ็งรักเอ็งเทิดทูนเหนือสิ่งใด เขาออกปากไล่เอ็ง ย้ำหนักว่าไม่รักเอ็ง เอ็งจะทำอย่างไร”
“กระผมตรอมใจขอรับ...คุณเทพกินเถอะขอรับ” บุญจนแต้มส่งไหเหล้าให้
“อย่าเอาความเศร้าให้เหล้ากินเอ็ง...ไม่มีเหตุอันใดที่เอ็งจะตรอมใจ ในเมื่อคนที่เรารักมีความสุข เราก็ต้อง Congraturation”
ฉ่ำกับอยู่ดีดตัวผึงขึ้นมาเพราะฟังไม่รู้เรื่อง บุญก็ทำหน้างงๆที่เจ้านายเมาแล้วพูดภาษาอังกฤษ เทพพร่ำพูดว่า เมื่อตนยินดีก็ต้องเฉลิมฉลอง แล้วยกจอกร้อง...เชียร์
“คุณเทพเมาแล้วฟุดฟิดคำฝาหรั่ง เอาซะกระผมเมาเสียกว่ากินเหล้าขอรับ” บุญส่ายหน้า
เทพยิ่งพูดภาษาอังกฤษมากขึ้น ฉ่ำกับอยู่พูดตามแบบเพี้ยนๆพากันหัวเราะครืน...เทพหัวเราะทั้งที่ภายในใจเศร้าโศกอย่างหนัก
ooooooo
แก้วอาบน้ำขัดถูตัวอย่างมีความสุข ตั้งใจจะเข้าหาเทพในคืนนี้ อบโผล่พรวดเข้ามาทำเอาเธอตกใจคิดว่าใครบุกมาปล้ำ อบแซวถ้าเป็นเทพโผล่มา แก้วสวนว่าตนจะเป็นคนปล้ำเขาเอง แล้วสองน้าหลานหัวเราะร่วมกัน
อบนึกได้ถามแก้วว่าไปหาเหมมาหรือ เห็นห่อยาวางอยู่ในห้อง อยากรู้ว่าเป็นยาอะไร แก้วกระซิบบอกอบถึงกับตกใจที่หลานสาวกล้าทำถึงเพียงนี้ แก้วเน้นว่าเราจะได้ขึ้นเรือนไปด้วยกัน แต่น้าต้องช่วย อบรับคำทันที
“เจ้าค่ะอีแก้วของอบ...อุ๊ย! เจ้าค่ะ คุณหนู ทูนหัวของบ่าว...”
แก้วแต่งตัวห่มสไบทัดดอกแก้วข้างหูเดินตรงไปเรือนเทพ ทันใดเห็นชดในชุดสไบทัดดอกไม้เหมือนกันเดินนวยนาดผ่านหน้าก็ตกใจรีบจ้ำตามจนทันกัน
ที่มุมหนึ่งในสวน...แก้วตวาดถามชดจะไปไหน ชดหันมาด่าหยาบคายแล้วสะดุ้งนึกได้ว่าไม่ควรพูดคำหยาบ
“แก้ว...ฉันจะไปหาผัวจ้ะ อุ๊ย กระดาก...” ชดยกมือปิดปากหัวเราะเบาๆ “เอ็งจะถามว่าผัวข้าเป็นใครรึ...ผัวข้าเป็นถึงคุณหลวงเชียวนะเอ็ง”
“อย่ายุ่งกับผัวกู!”
