บ่วงสไบ

“คุณพี่เจ้าคะ คุณพี่ไม่ต้องขอโทษน้อง” คุณเยื้อนยันกายลุกนั่ง

คุณหลวงน้ำตาไหลทรุดนั่งข้างๆ “พี่ผิดคำมั่นไม่ให้กรรมที่พี่ก่อตกถึงแม่เยื้อนและลูก ครานี้มันสำแดงเดชเล่นงานแม่เยื้อน ลูกพุดจีบ แลมาถึงพ่อเทพ ความอัปยศบัดสีที่พี่พร่ำด่าใครๆ ล้วนมีเหตุมาจากความอัปรีย์ไร้ศีลธรรมของพี่...”

“คุณพี่เจ้าคะ หากจะลงผิด น้องก็ร่วมบาปนั้นด้วย” คุณเยื้อนสวมกอดสามีร้องไห้ “น้องเจ็บไข้ได้ป่วย นอนตรองถึงเวรที่ทำกรรมที่ก่อล้วนใหญ่นัก ยามนี้เราทั้งสองต่างรับรู้ถึงกรรม และกรรมส่งต่อลูกหลาน เราต้องช่วยแก้ไขนะเจ้าคะ”

“แม่เยื้อนจะให้พี่ทำสิ่งใด พี่พร้อมจะทำมิมีข้อกังขา...”

“อิฉันเวทนาสงสารลูกพุดจีบ คุณพี่ต้องผ่อนโทษลูก ไม่ให้ตกระกำลำบาก”

“พี่ใจดำกระทำกับพ่อเทพไว้ก็มาก พี่ต้องหาทางช่วยเหลือพ่อเทพเช่นกัน”

ทั้งสองยิ้มให้กำลังใจแก่กัน

ooooooo

พุดจีบนั่งทำงานแต่จิตใจเหม่อลอยคิดถึงเรื่องเทพทำให้พลาดมีดบาดนิ้ว มิ่งตกใจรีบตำยาใส่แผลให้ เขารู้แก่ใจว่าเธอทุกข์ใจจึงไม่อยากทิ้งห่างไปไหน

“มิ่งไม่ต้องเป็นห่วงฉัน ถึงแม้ฉันจะเป็นทุกข์แต่ฉันไม่ดึงใจให้จม ฉันยังมีคุณพ่อคุณแม่ ฉันต้องมีชีวิตอยู่เพื่อคนที่ฉันรัก”

“คุณหนูขอรับ กระผมกับคุณเทพเป็นเกลอเราเติบโตในเรือนเดียวกัน กระผมรู้ใจคุณเทพ คุณเทพไม่ใช่คนใจหยาบช้ากระทำอย่างนั้น”

“แม้จะรู้ใจก็ใช่จะเป็นใจของเรา มิ่งย่อมรู้ดีว่าใจมนุษย์นั้นยากแท้หยั่งถึง...จะด้วยเหตุผลกลใดก็ช่างเถิด เรื่องมันเกิดขึ้นและพี่เทพออกปากรับคำเลี้ยงแก้วก็เป็นไปอย่างนั้น มิใช่เรื่องที่ฉันต้องเอามาใส่ใจ...”

“จริงแท้เจ้าค่ะ!” แก้วเดินเข้ามาตอบแทน

พุดจีบตกใจเมื่อเห็นแก้วในชุดสไบงาม มีอบเดินกางร่มให้ มิ่งเข้ามาขวางไล่ให้กลับไป แต่แก้วบอกมีเรื่องจะคุยกับเมียเขา มิ่งโวย

“คุณพุดจีบไม่ใช่เมียข้า คุณพุดจีบคือคุณหนูที่ข้าเคารพ”

“โถ...น่าเอ็นดู เทิดทูนเมียเป็นคุณหนู แต่น่าสังเวช คุณหนูตกยากเสียแล้ว”

“แก้วเป็นใหญ่เป็นโตแล้ว อย่ามาเหยียบดินมองกระท่อมซอมซ่อนี้เลย ไม่คู่ควรกับแก้ว ฉันเองก็จะเข้าไปสวดมนต์” พุดจีบตัดบทจะเดินไป อบยุแยงทันที

“นังคุณหนูเห็นหน้าถึงกับจะเข้าไปสวดมนต์ไล่ผี นังนี่มันร้ายกาจ”

แก้วเข้าขวางหน้าพุดจีบบอกมีเรื่องต้องคุย...แก้วกราบขออภัย ขออโหสิกรรมที่ทำให้เทพเผลอใจมาหาตน พุดจีบมองแก้วแล้วเดินไปหยิบกะลาตักน้ำเดินกลับมา

“ฉันไม่ขอจองเวรผูกกรรมอีก ฉันขอกรวดน้ำให้แก้วประสบสิ่งดีงาม” พุดจีบร่ายบทกรวดน้ำแล้วรินน้ำต่อหน้าแก้ว อบหาว่าแผ่ส่วนกุศลให้ผี แก้วจับมือพุดจีบ